რეაგილა - Reagila 1.5მგ 28 კაფსულა

მახასიათებლები

ფორმა

Dosage mg

შეფუთვა

Description en

Composition Each 1.5 mg capsule contains: Active substance: Cariprazine 1.5 mg (in the form of 1.635 mg cariprazine hydrochloride). Excipients: Pregelatinized corn starch, magnesium stearate, hard gelatin capsule, size #4 (cap: titanium dioxide E 171, gelatin; body: titanium dioxide E 171, gelatin). Composition of black printing ink: Black iron oxide E 172, shellac, ethanol, water, propylene glycol, isopropanol, butanol, aqueous ammonia, potassium hydroxide. Each 3 mg capsule contains: Active substance: Cariprazine 3 mg (in the form of 3.270 mg cariprazine hydrochloride). Excipients: Pregelatinized corn starch, magnesium stearate, hard gelatin capsule, size #4 (cap: brilliant red E 129, brilliant blue E 133, titanium dioxide E 171, yellow iron oxide E 172, gelatin; body: titanium dioxide E 171, gelatin). Composition of black printing ink: Black iron oxide E 172, shellac, ethanol, water, propylene glycol, isopropanol, butanol, aqueous ammonia, potassium hydroxide. Each 4.5 mg capsule contains: Active substance: Cariprazine 4.5 mg (in the form of 4.905 mg cariprazine hydrochloride). Excipients: Pregelatinized corn starch, magnesium stearate, hard gelatin capsule, size #4 (cap: brilliant red E 129, brilliant blue E 133, titanium dioxide E 171, yellow iron oxide E 172, gelatin; body: brilliant red E 129, brilliant blue E 133, titanium dioxide E 171, yellow iron oxide E 172, gelatin). Composition of black printing ink: Pharmaceutical glaze [shellac solution in ethanol], titanium dioxide E 171, isopropanol, aqueous ammonia, butanol, propylene glycol, simethicone. Each 6 mg capsule contains: Active substance: Cariprazine 6 mg (in the form of 6.540 mg cariprazine hydrochloride). Excipients: Pregelatinized corn starch, magnesium stearate, hard gelatin capsule, size #3 (cap: brilliant red E 129, brilliant blue E 133, titanium dioxide E 171, gelatin; body: titanium dioxide E 171, gelatin). Composition of black printing ink: Black iron oxide E 172, shellac, ethanol, water, propylene glycol, isopropanol, butanol, aqueous ammonia, potassium hydroxide. Description 1.5 mg capsules: Hard gelatin capsules, size #4. Capsule cap - opaque white, capsule body - opaque white. The capsule body is printed with "GR 1.5" in black. 3 mg capsules: Hard gelatin capsules, size #4. Capsule cap - opaque blue-green, capsule body - opaque white. The capsule body is printed with "Gღ 3" in black. 4.5 mg capsules: Hard gelatin capsules, size #4. Capsule cap - opaque blue-green, capsule body - opaque green. The capsule body is printed with "Gღ 4.5" in white. 6 mg capsules: Hard gelatin capsules, size #3. Capsule cap - opaque lilac, capsule body - opaque white. The capsule body is printed with "Gღ 6" in black. Pharmacotherapeutic group: Psycholeptics. Other antipsychotics. Pharmacological properties Pharmacodynamics Mechanism of action The mechanism of action of cariprazine is not fully understood. However, it is hypothesized that the therapeutic effect of cariprazine is provided by partial agonism at D3, D2-dopamine receptors (Ki values of 0.085–0.3 nmol/L compared to 0.49–0.71 nmol/L, respectively) and 5-HT1A-serotonin receptors (Ki value of 1.4–2.6 nmol/L), and antagonism at 5-HT2B and 5-HT2A-serotonin receptors and H1-histamine receptors (Ki values of 0.58–1.1 nmol/L, 18.8 nmol/L, and 23.3 nmol/L, respectively). Cariprazine has low affinity for 5-HT2A-serotonin receptors and alpha1-adrenergic receptors (Ki values of 134 nmol/L and 155 nmol/L, respectively). Cariprazine has no significant affinity for muscarinic cholinergic receptors (IC50 > 1000 nmol/L). The two main active metabolites, desmethylcariprazine and dide smethylcariprazine, have a similar receptor binding profile and in vitro functional activity profile to the parent compound. Pharmacodynamic effects Preclinical in vivo studies have shown that cariprazine binds to D3 receptors to the same extent as D2 receptors at pharmacologically effective doses. In patients with schizophrenia, cariprazine showed dose-dependent binding to brain D3 and D2-dopamine receptors (primarily in regions with D3 receptor predominance) within the therapeutic dose range over 15 days. The effect of cariprazine on the QT interval was studied in patients with schizophrenia or schizoaffective disorder. ECG Holter monitoring data were collected for 12 hours in 129 patients before and at steady state. No QT interval prolongation was observed with cariprazine at doses exceeding the therapeutic range (9 mg/day or 18 mg/day). In patients receiving cariprazine within the study frameworks, neither QT interval prolongation by ≥60 ms from baseline nor QTc prolongation >500 ms was recorded. Clinical efficacy Efficacy in short-term use The efficacy of cariprazine in acute schizophrenia was studied in three 6-week multicenter international, randomized, double-blind, placebo-controlled trials involving 1754 patients aged 18 to 60 years. In all acute schizophrenia trials, the primary endpoint was the change from baseline in the Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS) total score after 6 weeks of treatment, and the secondary endpoint was the change from baseline in the Clinical Global Impression-Severity scale (CGI-S) after 6 weeks of treatment. In an international placebo-controlled trial using fixed doses of 1.5 mg, 3.0 mg, and 4.5 mg cariprazine and 4.0 mg risperidone, for analysis sensitivity, statistically significant improvements in primary and secondary endpoints were demonstrated for all doses of cariprazine and the active control compared to placebo. In another international placebo-controlled trial using fixed doses of 3.0 mg and 6.0 mg cariprazine and 10 mg aripiprazole, both doses of cariprazine and the active control resulted in statistically significant improvements in primary and secondary endpoints compared to placebo. In an international placebo-controlled trial using fixed/variable doses of 3.0–6.0 mg and 6.0–9.0 mg cariprazine, both dose groups of cariprazine showed statistically significant improvements in the primary and secondary endpoints compared to placebo. The results of the change in the primary endpoint are summarized in Table 1 below. The results of the changes in the secondary endpoint (CGI) and additional endpoints confirmed the data obtained for the primary endpoint. CI - Confidence Interval; ITT - Intent-to-Treat; LS - Least Squares; PANSS - Positive and Negative Syndrome Scale; SD - Standard Deviation; SE - Standard Error. Efficacy in long-term use The maintenance of the antipsychotic effect of cariprazine was studied in a long-term clinical trial with randomized discontinuation of the drug. A total of 751 patients with exacerbation symptoms of schizophrenia received cariprazine at doses of 3-9 mg/day for 20 weeks. Of these, 337 patients received cariprazine at doses of 3 to 6 mg/day. After stabilization of their condition, patients were randomized to receive fixed doses of cariprazine 3 mg or 6 mg (n=51) or placebo (n=51) in a double-blind manner for up to 72 weeks. The primary endpoint of the study was the time to relapse. By the end of the study, schizophrenia symptoms recurred in 49.0% of patients receiving placebo and 21.6% of patients receiving cariprazine. Thus, the time to relapse (92 days compared to 326 days, based on the 25th percentile) was significantly longer in the cariprazine group than in the placebo group (p=0.009). Efficacy in patients with schizophrenia with predominant negative symptoms The efficacy of cariprazine in the treatment of schizophrenia with predominant negative symptoms was studied in a 26-week multicenter double-blind clinical trial with active control. Cariprazine (dose range 3-6 mg, target dose 4.5 mg) was evaluated compared to risperidone (dose range 3-6 g, target dose 4 mg) in patients with persistent negative symptoms of schizophrenia (n=461). 86% of patients were younger than 55 years, and 54% of them were male. Predominant persistent negative symptoms were defined as symptoms lasting at least 6 months with a high level of negative symptoms and a low level of positive symptoms [(PANSS negative symptom factor score ≥24, score ≥4 on at least 2 or 3 PANSS items (N1: blunted affect; N4: apathy; N6: alogia) and PANSS positive symptom factor score ≤19]. Patients with secondary negative symptoms, such as moderate to severe depressive symptoms and clinically significant parkinsonism (EPs), were excluded from the study. In both the cariprazine and risperidone groups, a statistically significant improvement in the primary endpoint of efficacy from baseline was observed - the PANSS negative symptom factor score (PANSS-FSNS) (p <0.001). However, starting from week 14, statistically significant differences (p=0.002) favoring cariprazine over risperidone were observed (Table 2). In both the cariprazine and risperidone groups, a statistically significant improvement in the secondary endpoint of efficacy from baseline was observed - the Personal and Social Functioning Scale (PSF) (p <0.001). However, starting from week 10, statistically significant differences (p <0.001) favoring cariprazine over risperidone were observed (Table 2). Differences in scores on the Clinical Global Impression-Severity (p=0.005) and Improvement (p <0.001) scales, as well as the level of improvement on the PANSS-FSNS scale (improvement on PANSS-FSNS ≥30% at week 26; p=0.003), confirmed the results of the primary and secondary efficacy endpoints. Pharmacokinetics Cariprazine has two pharmacologically active metabolites, desmethylcariprazine (DCAR) and dide smethylcariprazine (DDCAR), which have similar activity to cariprazine. Total exposure (sum of cariprazine and DCAR and DDCAR metabolites) reaches 50% of steady-state exposure after approximately 1 week of daily use, and 90% of steady-state exposure is achieved after 3 weeks. At steady state, dide smethylcariprazine exposure is approximately 2-3 times higher than cariprazine exposure, and desmethylcariprazine exposure is approximately 30% of cariprazine exposure. Absorption The absolute bioavailability of cariprazine is unknown; cariprazine is well absorbed orally. With multiple dosing, the maximum concentration (Cmax) of cariprazine and its main active metabolites is observed approximately 3-8 hours after administration. A single oral dose of 1.5 mg cariprazine with a high-fat meal (900-1000 calories) did not significantly affect cariprazine Cmax or AUC (Area Under the "Concentration-Time" Curve) values (AUC0-∞ increased by 12%, Cmax decreased by <5% after food intake compared to fasting). The effect of food on DCAR and DDCAR exposure was also minimal. Cariprazine can be taken regardless of food intake. Distribution Based on population pharmacokinetic analysis, the apparent volume of distribution of cariprazine (V/F) was 916 L, DCAR - 475 L, DDCAR - 1568 L, indicating wide distribution of cariprazine and its main active metabolites. Cariprazine (CAR) and its main active metabolites are highly bound to plasma proteins (96–97% for CAR, 94–97% for DCAR, 92–97% for DDCAR). Metabolism Cariprazine metabolism occurs via demethylation (DCAR and DDCAR), hydroxylation (hydroxycariprazine, HCAR), and a combination of demethylation and hydroxylation (hydroxyde smethylcariprazine, HDCAR, and hydroxyde dide smethylcariprazine, HDDCAR). Subsequently, HCAR, HDCAR, and HDDCAR metabolites are transformed into corresponding conjugates with sulfate and glucuronide. Another metabolite, deschlorophenylpiperazinecariprazine acid (DDCPPCAR), is formed by dealkylation and subsequent oxidation of cariprazine. Cariprazine is metabolized by the CYP3A4 isoenzyme and, to a lesser extent, by the CYP2D6 isoenzyme to DCAR and HCAR metabolites. DCAR is further transformed by the CYP3A4 isoenzyme and, to a lesser extent, by CYP2D6 to DDCAR and HDCAR metabolites. DDCAR is further metabolized by the CYP3A4 isoenzyme to HDDCAR. Cariprazine and its main active metabolites are not substrates of P-glycoprotein (P-gp), organic anion transporting polypeptides 1B1 and 1B3 (OATP1B1 and OATP1B3), and breast cancer resistance protein (BCRP). This means that interactions of cariprazine with P-gp, OATP1B1, OATP1B3, and BCRP inhibitors are unlikely. Excretion Cariprazine and its main active metabolites are primarily excreted through hepatic metabolism. In patients with schizophrenia, after administration of cariprazine 12.5 mg/day, 20.8% of the dose was excreted by the kidneys in the form of cariprazine and its metabolites. Unchanged cariprazine is excreted by the kidneys at 1.2% and by the intestines at 3.7%. The mean terminal elimination half-life (1 to 3 days for cariprazine and desmethylcariprazine, and 13 to 19 days for dide smethylcariprazine) did not determine the time to reach steady state or the decrease in concentration in blood plasma after discontinuation of treatment. During cariprazine treatment, the effective half-life is more important than the terminal half-life. The effective half-life is approximately 2 days for cariprazine and desmethylcariprazine, 8 days for dide smethylcariprazine, or approximately 1 week for total cariprazine. The total concentration of cariprazine in blood plasma gradually decreases after discontinuation or interruption of administration. The total cariprazine concentration in blood plasma decreases by approximately 50% after 1 week and by more than 90% after approximately 3 weeks after completion of administration. Linearity With multiple dosing, the exposure of cariprazine and its two main active metabolites, desmethylcariprazine and dide smethylcariprazine, in blood plasma increases proportionally to the therapeutic dose from 1.5 to 6 mg. Pharmacokinetics in specific patient populations Renal impairment Population pharmacokinetic modeling was performed using data from patients with schizophrenia participating in the cariprazine clinical trial program who had varying degrees of renal function, including normal renal function (creatinine clearance (CrCl) ≥90 mL/min), as well as mild (CrCl 60 to 89 mL/min) and moderate (CrCl 30 to 59 mL/min) renal impairment. No significant correlation was found between cariprazine plasma clearance and creatinine clearance. The use of cariprazine in patients with severe renal impairment (CrCl <30 mL/min) has not been studied (see section "Dosage and Administration"). Hepatic impairment A study consisting of two parts (single dose of cariprazine 1 mg [Part A] and daily dose of cariprazine 0.5 mg for 14 days [Part B]) was conducted involving patients with various degrees of hepatic impairment (Child-Pugh classes A and B). Compared to healthy subjects, patients with mild and moderate hepatic impairment showed an approximately 25% increase in cariprazine exposure (Cmax and AUC). A 45% lower exposure of the main active metabolites, desmethylcariprazine and dide smethylcariprazine, was also observed with cariprazine at doses of 1 mg or 0.5 mg per day for 14 days. With multiple dosing of cariprazine, the total exposure of active substances (CAR+DCAR+DDCAR) (AUC and Cmax) in patients with mild and moderate hepatic insufficiency decreased by 21-22% and 13-15%, respectively. Compared to healthy subjects, considering the sum of bound and unbound substances. In addition, in patients with mild and moderate hepatic insufficiency, the unbound fraction of substances decreased by 12-13% and increased by 20-25%, respectively. The use of cariprazine in patients with severe hepatic impairment (Child-Pugh class C) has not been studied (see section "Dosage and Administration"). Age, sex, and race In the population pharmacokinetic analysis, no clinically significant differences in pharmacokinetic parameters (sum of AUC and Cmax of cariprazine and its main active metabolites) were observed based on age, sex, and race. The analysis included 2844 patients of various races, of whom 536 were aged 50 to 65 years. Of the 2844 patients, 933 were female (see section "Dosage and Administration"). Data on the use of cariprazine in patients over 65 years of age are insufficient. Smoking Cariprazine is not a substrate of the CYP1A2 isoenzyme; therefore, the effect of smoking on cariprazine pharmacokinetics is not expected. Cariprazine's ability to affect other drugs Cariprazine and its main active metabolites did not induce CYP1A2, CYP2B6, and CYP3A4 isoenzymes, nor did they inhibit CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, and CYP3A4 isoenzymes in vitro. Cariprazine and its main active metabolites are not inhibitors of transporters OATP1B1, OATP1B3, BCRP, organic cation transporter 2 (OCT2), and organic anion transporters 1 and 3 (OAT1 and OAT3) in vitro. DCAR and DDCAR metabolites are not inhibitors of the P-gp transporter, while cariprazine inhibits P-gp in the intestine (see section "Drug Interactions"). Indications for use Treatment of schizophrenia in adult patients. Contraindications - Hypersensitivity to the active substance or any of the excipients (see section "Composition"). - Concomitant use of strong or moderate inhibitors of the CYP3A4 isoenzyme (see section "Drug Interactions"). - Concomitant use of strong or moderate inducers of the CYP3A4 isoenzyme (see section "Drug Interactions"). Use during pregnancy and lactation Women of reproductive potential/contraception Physicians should advise women of reproductive potential to avoid pregnancy while taking Reagila®. Patients with preserved reproductive function should use highly effective methods of contraception during treatment and for at least 10 weeks after discontinuation of Reagila®. It is currently unknown whether cariprazine can reduce the effectiveness of systemic hormonal contraceptives; therefore, patients taking systemic hormonal contraceptives should also use a barrier method of contraception (see section "Drug Interactions"). Pregnancy There is no or insufficient data on the use of cariprazine in pregnant women. Preclinical studies in animals have shown reproductive toxicity, including developmental malformations in rats. The use of Reagila® is not recommended during pregnancy and in women of reproductive potential who are not using contraception. After discontinuation of cariprazine, contraception should be continued for at least 10 weeks due to the slow elimination of active metabolites. Neonates exposed to antipsychotic drugs (including cariprazine) during the third trimester of pregnancy are at risk of developing adverse reactions after birth, including extrapyramidal disorders and/or withdrawal syndrome, which may vary in severity and duration. These neonates have shown agitation, hypertonia, tremor, somnolence, respiratory distress syndrome, and feeding disorders. The severity of these complications varied. In some cases, symptoms resolved spontaneously, while in others, treatment in an intensive care unit and continued hospitalization were required. Therefore, such neonates require appropriate monitoring. Breastfeeding It is unknown whether cariprazine and its main active metabolites are excreted in breast milk. Cariprazine and its metabolites are excreted in rat milk. A risk to newborns/infants cannot be excluded during lactation. Women taking Reagila® should refrain from breastfeeding. Fertility The effect of cariprazine on human fertility has not been studied. In preclinical studies, decreased fertility and conception ability were observed in female rats. Dosage and administration Method of administration Reagila® is taken orally once daily at the same time, regardless of food intake. Dosage The recommended starting dose of cariprazine is 1.5 mg once daily. Subsequently, if necessary, the dose can be gradually increased by 1.5 mg/day up to a maximum dose of 6 mg/day. The minimum effective dose should be determined by the treating physician based on clinical assessment. Due to the long half-life of cariprazine and its active metabolites, dose changes have a small effect on drug concentration in blood plasma for several weeks. It is necessary to monitor for adverse reactions and patient response to therapy for several weeks after starting cariprazine and after each dose change (see section "Pharmacokinetics"). Switching from other antipsychotic drugs to cariprazine When switching from treatment with other antipsychotic drugs to cariprazine, gradual cross-titration should be considered, with gradual reduction of the dose of the previous drug concurrently with the initiation of cariprazine. Switching from cariprazine to other antipsychotic drugs When switching from cariprazine treatment to other antipsychotic drugs, gradual cross-titration is not necessary; the new antipsychotic drug should be started at the minimum dose with simultaneous discontinuation of cariprazine. It should be considered that the concentration of cariprazine and its active metabolites in blood plasma will decrease by 50% after approximately 1 week (see section "Pharmacokinetics"). Special patient populations Elderly patients Data on the use of cariprazine in patients aged 65 and older are insufficient to identify differences in treatment response compared to younger patients (see section "Pharmacokinetics"). Dose selection in elderly patients should be done with particular caution. Patients with renal impairment In patients with mild and moderate renal impairment (creatinine clearance (CrCl) ≥30 mL/min and <89 mL/min), dose adjustment is not required. The safety and efficacy of cariprazine in patients with severe renal impairment (CrCl <30 mL/min) have not been evaluated (see section "Pharmacokinetics"). The use of cariprazine is not recommended in patients with severe renal impairment. Patients with hepatic impairment In patients with mild and moderate hepatic impairment (5-9 Child-Pugh points), dose adjustment is not required. The safety and efficacy of cariprazine in patients with severe hepatic impairment (10-15 Child-Pugh points) have not been evaluated (see section "Pharmacokinetics"). The use of cariprazine is not recommended in patients with severe hepatic impairment. Pediatric population The efficacy and safety of cariprazine in children and adolescents under 18 years of age have not been established. No data are available. Adverse reactions Summary of safety profile The most frequent adverse drug reactions with cariprazine at doses of 1.5-6 mg were akathisia (19%) and parkinsonism (17.5%). Most adverse reactions were mild to moderate in severity. List of adverse reactions The adverse reactions listed below, based on pooled data from cariprazine studies in schizophrenia, are categorized by organ system class and preferred term. Adverse reactions are presented according to frequency of occurrence: very common - 1/10 prescriptions (≥10%); common - 1/100 prescriptions (≥1% and <10%); uncommon - 1/1000 prescriptions (≥0.1% and <1%); rare - 1/10,000 prescriptions (≥0.01% and <0.1%); very rare - less than 1/10,000 prescriptions (<0.01%); frequency unknown - insufficient data to assess the frequency of adverse drug reactions. Within each frequency group, adverse reactions are presented in order of decreasing seriousness. Blood and lymphatic system disorders Uncommon: anemia, eosinophilia. Rare: neutropenia. Immune system disorders Rare: hypersensitivity. Endocrine system disorders Uncommon: decreased serum thyroid-stimulating hormone concentration. Rare: hypothyroidism. Metabolism and nutrition disorders Common: weight gain, decreased appetite, increased appetite, dyslipidemia. Uncommon: disturbance of serum sodium concentration, increased serum glucose concentration, diabetes mellitus. Psychiatric disorders Common: sleep disorder1, anxiety. Uncommon: suicidal behavior, delirium, depression, decreased libido. Increased libido, erectile dysfunction. Nervous system disorders Very common: akathisia2, parkinsonism3. Common: somnolence, dizziness, dystonia4, other extrapyramidal and movement disorders5. Uncommon: lethargy, dysesthesia, dyskinesia6, tardive dyskinesia. Rare: seizures/convulsions, amnesia, aphasia. Frequency unknown: neuroleptic malignant syndrome. Eye disorders Common: blurred vision. Uncommon: eye irritation, increased intraocular pressure, accommodation disorders, decreased visual acuity. Rare: photophobia, cataracts. Ear and labyrinth disorders Uncommon: vertigo. Cardiac disorders Common: tachycardia. Uncommon: cardiac conduction disorders, bradycardia, QT interval prolongation on ECG. T wave abnormality on ECG. Vascular disorders Common: increased blood pressure. Uncommon: decreased blood pressure. Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Uncommon: hiccups. Gastrointestinal disorders Common: nausea, constipation, vomiting. Uncommon: gastroesophageal reflux disease. Rare: dysphagia. Hepato-biliary disorders Common: increased activity of "liver" enzymes. Uncommon: increased serum bilirubin concentration. Frequency unknown: toxic hepatitis. Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon: itching, rash. Musculoskeletal and connective tissue disorders Common: increased serum creatine phosphokinase activity. Rare: rhabdomyolysis. Renal and urinary disorders Uncommon: dysuria, pollakiuria. Pregnancy, childbirth and postpartum conditions Frequency unknown: neonatal withdrawal syndrome (see section "Use during pregnancy and lactation"). General disorders and administration site conditions Common: fatigue. Uncommon: thirst. 1Sleep disorder: insomnia, unusual/nightmare dreams, sleep circadian rhythm disorder, dyssomnia, hypersomnia, difficulty falling asleep, intrasomnic disorder. Nightmare dreams, sleep disturbance, somnambulism, early awakening. 2Akathisia: akathisia, psychomotor hyperactivity, restlessness. 3Parkinsonism: akinetic-rigid syndrome, bradykinesia, bradyphrenia, cogwheel rigidity, extrapyramidal disorders, gait disturbance, hypokinesia, joint stiffness, tremor, mask-like face, muscle rigidity, musculoskeletal stiffness, neck muscle rigidity, parkinsonism. 4Dystonia: blepharospasm, dystonia, muscle tension, oromandibular dystonia, torticollis, trismus. 5Other extrapyramidal and movement disorders: balance disorder, bruxism, sialorrhea, dysarthria, shuffling gait, glabellar reflex disorder, decreased tendon reflexes, movement disorders, restless legs syndrome, increased salivation, tongue movement disorder. 6Dyskinesia: choreoathetosis, dyskinesia, facial grimacing, oculogyric crisis, tongue protrusion. Description of individual adverse reactions Cataract/lens opacity Cataract development was observed in preclinical studies of cariprazine. Therefore, in clinical studies, cataract development was adequately checked by ophthalmic examination with a slit lamp, and patients with cataracts were excluded from the study. During the clinical development program of cariprazine for the treatment of schizophrenia, several cases of cataracts were recorded, characterized by mild lens opacity without visual impairment (13/3192; 0.4%). Some of these patients had confounding factors. The most common adverse event reported in the visual system was blurred vision (placebo: 1/683; 0.1%, cariprazine: 22/2048; 1.1%). Extrapyramidal symptoms In short-term studies, the development of extrapyramidal symptoms was observed in 27%, 11.5%, 30.7%, and 15.1% of patients receiving cariprazine, placebo, risperidone, and aripiprazole, respectively. Akathisia was reported in 13.6%, 5.1%, 9.3%, and 9.9% of patients receiving cariprazine, placebo, risperidone, and aripiprazole, respectively. Parkinsonism was observed in 13.6%, 5.7%, 22.1%, and 5.3% of patients receiving cariprazine, placebo, risperidone, and aripiprazole, respectively. Dystonia was observed in 1.8%, 0.2%, 3.6%, and 0.7% of patients receiving cariprazine, placebo, risperidone, and aripiprazole, respectively. In the placebo-controlled phase of the long-term maintenance efficacy study, extrapyramidal symptoms were observed in 13.7% of patients in the cariprazine group compared to 3.0% in the placebo group. Akathisia was reported in 3.9% of patients receiving cariprazine and 2% of patients receiving placebo. Parkinsonism was observed in 7.8% and 1.0% of patients in the cariprazine and placebo groups, respectively. In the negative symptoms study, extrapyramidal symptoms were observed in 14.3% of patients in the cariprazine group and 11.7% of patients in the risperidone group. Akathisia was observed in 10.0% of patients receiving cariprazine and 5.2% of patients receiving risperidone. Parkinsonism was observed in 5.2% and 7.4% of patients in the cariprazine and risperidone groups, respectively. In most cases, extrapyramidal symptoms were mild to moderate in severity and were resolved with conventional medications for treating extrapyramidal symptoms. The incidence of treatment discontinuation due to adverse drug reactions related to extrapyramidal symptoms was low. Venous thromboembolism Cases of venous thromboembolism, including pulmonary embolism and deep vein thrombosis, have been reported with the use of antipsychotic drugs with unknown frequency. Increase in liver transaminase activity An increase in liver transaminase activity (alanine aminotransferase, aspartate aminotransferase) is common with the use of antipsychotic drugs. In clinical trials of cariprazine, the incidence of increased alanine aminotransferase and aspartate aminotransferase activity was 2.2% in patients receiving cariprazine, 1.6% in patients receiving risperidone, and 0.4% in patients receiving placebo. No liver damage was observed with the use of cariprazine. Body weight changes In short-term studies, a slightly greater increase in body weight was observed in the cariprazine group compared to the placebo group: 1 kg and 0.3 kg, respectively. In the long-term maintenance efficacy study, no clinically significant changes in baseline body weight were observed by the end of the treatment period (1.1 kg in the cariprazine group and 0.9 kg in the placebo group). During the 20-week open-label phase of cariprazine treatment, potentially clinically significant weight gain (i.e., an increase of at least 7%) developed in 9.0% of patients, while in the double-blind phase, potentially clinically significant weight gain was observed in 9.8% of patients continuing cariprazine compared to 7.1% of patients randomized to placebo after 20 weeks of open-label cariprazine. In the negative symptoms study, the mean change in body weight was -0.3 kg with cariprazine and +0.6 kg with risperidone, and potentially clinically significant weight gain was observed in 6% of patients in the cariprazine group and 7.4% in the risperidone group. QT interval prolongation In a clinical study evaluating QT interval prolongation, no QT interval prolongation was observed with cariprazine compared to placebo (see section "Pharmacokinetics"). In other clinical studies, a few cases of QT interval prolongation were recorded with cariprazine, which did not meet the criteria for severity. During the long-term open-label treatment period, QT interval prolongation with Bazett's correction (QTcB) >500 ms was recorded in 3 patients (0.4%). One of these patients had QT interval prolongation with Fridericia's correction (QTcF) >500 ms. Baseline QT interval prolongation by >60 ms was observed in 7 patients (1%), and QTcF in 2 patients (0.3%). During the open-label phase of the long-term maintenance efficacy study, baseline QT interval prolongation by >60 ms was observed in 12 patients (1.6%), and QTcF in 4 patients (0.5%). During the double-blind period of treatment, baseline QT interval prolongation by >60 ms was observed in 3 patients receiving cariprazine (3.1%) and 2 patients receiving placebo (2%). Reporting of suspected adverse reactions It is important to report suspected adverse reactions after the drug is registered. This allows for continuous monitoring of the benefit-risk balance of the drug. Healthcare professionals are asked to report any suspected adverse reactions using the national reporting system. Overdose One case of accidental single overdose of the drug (48 mg/day) is known. This patient experienced orthostatic hypotension and sedation. The patient's condition fully recovered on the same day. Treatment of overdose Treatment of overdose includes maintaining adequate airway patency, oxygenation, and ventilation, as well as symptomatic therapy. Continuous monitoring of cardiovascular system function, including continuous ECG monitoring, should be initiated immediately to detect possible cardiac rhythm disturbances. In case of severe extrapyramidal symptoms, anticholinergic drugs should be administered. Due to the high binding of cariprazine to plasma proteins, hemodialysis is likely to be ineffective. The patient should be under appropriate medical supervision until full recovery. There is no specific antidote for cariprazine. Drug interactions Cariprazine's ability to affect other drugs The metabolism of cariprazine and its main active metabolites, desmethylcariprazine and dide smethylcariprazine, is primarily mediated by the CYP3A4 isoenzyme and to a lesser extent by the CYP2D6 isoenzyme. CYP3A4 isoenzyme inhibitors Ketoconazole, a strong inhibitor of the CYP3A4 isoenzyme, caused a twofold increase in total cariprazine exposure (sum of cariprazine and its active metabolites) in blood plasma when co-administered with cariprazine for a short period (4 days), regardless of whether only unbound substances or the sum of unbound and bound components were considered. Due to the long half-life of the active metabolites of cariprazine, further increases in total cariprazine exposure in blood plasma may be expected with longer concomitant use. Therefore, concomitant use of cariprazine with strong and moderate inhibitors of the CYP3A4 isoenzyme (e.g., boceprevir, clarithromycin, cobicistat, indinavir, itraconazole, ketoconazole, nefazodone, nelfinavir, posaconazole, ritonavir, saquinavir, telaprevir, telithromycin, voriconazole, diltiazem, erythromycin, fluconazole, verapamil) is contraindicated (see section "Contraindications"). Grapefruit juice should be avoided. CYP3A4 isoenzyme inducers Concomitant use of cariprazine with strong and moderate inducers of the CYP3A4 isoenzyme may cause a marked decrease in total cariprazine exposure in blood plasma; therefore, concomitant use of cariprazine with strong and moderate inducers of the CYP3A4 isoenzyme (e.g., carbamazepine, phenobarbital, phenytoin, rifampicin, St. John's wort (Hypericum perforatum), bosentan, efavirenz, etravirine, modafinil, nafcillin) is contraindicated (see section "Contraindications"). CYP2D6 isoenzyme inhibitors The metabolic pathway mediated by the CYP2D6 isoenzyme plays a secondary role in the biotransformation of cariprazine; metabolism is primarily mediated by the CYP3A4 isoenzyme (see section "Pharmacokinetics"). Therefore, it is unlikely that CYP2D6 isoenzyme inhibitors will have a clinically significant effect on cariprazine biotransformation. Cariprazine's ability to affect other drugs Substrates of P-glycoprotein (P-gp) Cariprazine theoretically inhibits P-gp in vitro at maximum concentration in the intestine. The clinical significance of this effect is not fully established; however, the use of P-gp substrates with a narrow therapeutic range, such as dabigatran and digoxin, may require additional monitoring and dose adjustment. Hormonal contraceptives It is currently unknown whether cariprazine can reduce the effectiveness of systemic hormonal contraceptives; therefore, women taking systemic hormonal contraceptives should also use a barrier method of contraception. Pharmacodynamic interactions Given the primary effect of the drug on the central nervous system, Reagila® should be used with caution with other centrally acting drugs and alcohol. Precautions Suicidal thoughts and behavior Suicidality (suicidal thoughts, suicide attempts, and completed suicide) may occur in the context of psychosis and is usually observed at the beginning of treatment or after switching from therapy with other antipsychotic drugs. Patients at high risk of suicide should be under appropriate observation during treatment with antipsychotic drugs. Akathisia, restlessness Akathisia and restlessness are common adverse reactions with the use of antipsychotic drugs. Akathisia is a movement disorder characterized by a feeling of inner restlessness and the need to be constantly in motion, as well as actions such as rocking back and forth while standing or sitting, lifting the legs to simulate walking in place, and crossing and uncrossing the legs while sitting. Since cariprazine can cause akathisia and restlessness, it should be used with caution in patients who have already experienced symptoms of akathisia or have a predisposition to it. Akathisia develops at the beginning of treatment. Therefore, it is important to adequately monitor patients during the initial phase of treatment. Prevention includes gradual dose increase; therapeutic measures include a slight reduction in cariprazine dose or the use of drugs to manage extrapyramidal symptoms. The dose of the drug may be adjusted based on the patient's individual response and tolerance to treatment (see section "Adverse Reactions"). Tardive dyskinesia Tardive dyskinesia is a syndrome that includes potentially irreversible, rhythmic involuntary movements, primarily of the tongue and/or face, which may occur in patients taking antipsychotic drugs. If symptoms and signs of tardive dyskinesia are observed in a patient taking cariprazine, the advisability of discontinuing the drug should be considered. Parkinson's disease When used in patients with Parkinson's disease, antipsychotic drugs may exacerbate the underlying condition and lead to an increase in Parkinson's disease symptoms. That is, when prescribing cariprazine to patients with Parkinson's disease, the physician should adequately assess the benefits and risks. Ocular symptoms/cataracts Lens opacity/cataracts were observed in preclinical studies of cariprazine in dogs (see section "Adverse Reactions"). However, a causal relationship between lens changes/cataracts and cariprazine intake in humans has not been established. Nevertheless, patients who develop symptoms potentially related to cataracts should be referred for an ophthalmological examination and then the possibility of continuing therapy should be assessed. Neuroleptic Malignant Syndrome The development of a life-threatening symptom complex - neuroleptic malignant syndrome - has been reported with the use of antipsychotics. Clinical manifestations of neuroleptic malignant syndrome include hyperthermia, muscle rigidity, increased serum creatine phosphokinase activity, impaired consciousness, and autonomic nervous system disturbances (irregular pulse, unstable blood pressure, increased sweating, and cardiac rhythm disturbances). Additional manifestations may include myoglobinuria (rhabdomyolysis) and acute renal failure. If a patient develops neuroleptic malignant syndrome or unexplained high fever without additional clinical manifestations of neuroleptic malignant syndrome, cariprazine should be discontinued immediately. Seizures and convulsive episodes Cariprazine should be used with caution in patients with a history of seizures or with conditions that lower the threshold for convulsive readiness. Elderly patients with dementia The use of cariprazine in patients with dementia has not been studied. The drug is not recommended for elderly patients with dementia due to an increased risk of overall mortality. Risk of acute cerebrovascular events A approximately 3-fold increase in the risk of cerebrovascular adverse reactions was observed in randomized placebo-controlled clinical trials in patients with dementia using some atypical antipsychotic drugs. The mechanism of increased risk has not been established. An increased risk cannot be ruled out with the use of other antipsychotic drugs or in other patient groups. Cardiac and vascular disorders - Blood pressure disorders Cariprazine can cause orthostatic hypotension, as well as arterial hypertension (see section "Adverse Reactions"). Cariprazine should be used with caution in patients with cardiovascular diseases who are prone to blood pressure changes. Blood pressure should be monitored. - ECG changes In patients taking antipsychotic drugs, QT interval prolongation may occur. In clinical studies aimed at studying QT interval prolongation, no QT interval prolongation was observed with cariprazine compared to placebo (see section "Pharmacodynamics"). In clinical studies, a few cases of QT interval prolongation were recorded with cariprazine, which did not meet the criteria for severity (see section "Adverse Reactions"). Therefore, cariprazine should be used with caution in patients with cardiovascular diseases and in patients with a family history of QT interval prolongation, as well as in patients taking medications that can cause QT interval prolongation (see section "Pharmacokinetics"). - Venous thromboembolism Cases of venous thromboembolism have been reported with the use of antipsychotic drugs. Since patients taking antipsychotic drugs often have acquired risk factors for venous thromboembolism, all possible risk factors for venous thromboembolism should be identified before and during treatment with cariprazine, and preventive measures should be taken. Hyperglycemia and diabetes mellitus In patients with diabetes mellitus or patients with risk factors for developing diabetes mellitus (e.g., obesity, family history of diabetes), adequate monitoring of serum glucose levels is required at the beginning of treatment with atypical antipsychotics. Adverse events related to changes in glucose concentration were recorded in clinical trials of cariprazine (see section "Pharmacodynamics"). Women of reproductive potential Women of reproductive potential should use highly effective methods of contraception while taking cariprazine and for at least 10 weeks after discontinuation (see sections "Drug Interactions" and "Use during pregnancy and lactation"). Women using systemic hormonal contraceptives should also use a second, barrier method of contraception. Body weight changes Significant weight gain has been observed with cariprazine. Patients should regularly monitor their body weight (see section "Adverse Reactions"). Excipients Reagila® capsules, 3 mg, 4.5 mg, and 6 mg contain the dye brilliant red (E 129), which may cause allergic reactions. Ability to drive and operate machinery Cariprazine has a weak or moderate effect on the ability to drive vehicles and operate machinery. Patients should exercise caution when operating potentially hazardous machinery, including vehicles, until they are sure that Reagila® does not negatively affect their abilities. Packaging 7 capsules in a PVC/PE/PVDC and aluminum foil blister. 1 or 4 (for 1.5 mg and 3 mg dosages) or 4 (for 4.5 mg or 6 mg dosages) blisters with patient information leaflet in a cardboard box. Storage conditions The medicinal product does not require special storage temperature conditions. Store in the original packaging, protected from light. Keep out of reach of children. Shelf life 5 years. Do not use after the expiry date indicated on the packaging. Dispensing conditions By prescription.

აქტივი

cariprazine

რა არის ეს?

შემადგენლობა თითოეული 1,5 მგ-ანი კაფსულა შეიცავს:&nbsp; მოქმედი ნივთიერება: კარიპრაზინი 1,5 მგ (1,635 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).&nbsp; დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი).&nbsp; შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E 172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.&nbsp; თითოეული 3 მგ-ანი კაფსულა შეიცავს:&nbsp; მოქმედი ნივთიერება: კარიპრაზინი 3 მგ (3,270 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).&nbsp; დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E 129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E 133,&nbsp; &nbsp; ტიტანის დიოქსიდი E 171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E 172, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი).&nbsp;&nbsp; შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E 172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.&nbsp;&nbsp; თითოეული 4,5 მგ-ანი კაფსულა შეიცავს:&nbsp; მოქმედი ნივთიერება: კარიპრაზინი 4,5 მგ (4,905 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).&nbsp; დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #4 (თავსახური: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E 129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E 133,&nbsp; &nbsp; ტიტანის დიოქსიდი E 171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E 172, ჟელატინი; კორპუსი: საღებავი წითელი მომხიბვლელი E 129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E 133, ტიტანის დიოქსიდი E 171, საღებავი რკინის ოქსიდი ყვითელი E 172,&nbsp; ჟელატინი).&nbsp;&nbsp; შავი ფერის საბეჭდი მელნის შემადგენლობა: ფარმაცევტული ჭიქური [შელაკის ხსნარი ეთანოლში], ტიტანის დიოქსიდი E 171, იზოპროპანოლი, წყლიანი ამიაკი, ბუტანოლი, პროპილენგლიკოლი, სიმეტიკონი.&nbsp; თითოეული 6 მგ-ანი კაფსულა შეიცავს:&nbsp; მოქმედი ნივთიერება: კარიპრაზინი 6 მგ (6,540 მგ კარიპრაზინის ჰიდროქლორიდის სახით).&nbsp; დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი პრეჟელატინიზირებული, მაგნიუმის სტეარატი, მყარი ჟელატინის კაფსულა, ზომა #3 (საღებავი წითელი მომხიბვლელი E 129, საღებავი ბრილიანტის ცისფერი E 133, ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი; კორპუსი: ტიტანის დიოქსიდი E 171, ჟელატინი).&nbsp; &nbsp; შავი ფერის დასაბეჭდი მელნის შემადგენლობა: საღებავი რკინის ოქსიდი შავი E 172, შელაკი, ეთანოლი, წყალი, პროპილენგლიკოლი, იზოპროპანოლი, ბუტანოლი, წყლიანი ამიაკი, კალიუმის ჰიდროქსიდი.&nbsp; აღწერილობა 1,5 მგ-ანი კაფსულები მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური&nbsp; - თეთრი გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანებულია წარწერა “GR 1.5” შავი ფერით. 3 მგ-ანი კაფსულები მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური&nbsp; - ლურჯ-მწვანე გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანებულია წარწერა “Gღ 3” შავი ფერით.&nbsp; 4,5 მგ-ანი კაფსულები მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #4. კაფსულის თავსახური&nbsp; - ლურჯ-მწვანე გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - მწვანე გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანებულია წარწერა “Gღ 4.5” თეთრი ფერით.&nbsp; 6 მგ-ანი კაფსულები მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა #3. კაფსულის თავსახური&nbsp; - იასამნისფერი გაუმჭვირვალე, კაფსულის კორპუსი - თეთრი გაუმჭვირვალე. კაფსულის კორპუსზე დატანებულია წარწერა “Gღ 6” შავი ფერით.&nbsp;&nbsp; ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: &nbsp;ფსიქოლეპტიკური საშუალებები. სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებები.&nbsp; ფარმაკოლოგიური თვისებები&nbsp; ფარმაკოდინამიკა მოქმედების მექანიზმი&nbsp; კარიპრაზინის მოქმედების მექანიზმი არ არის სრულიად ცნობილი. მიუხედავად ამისა ვარაუდობენ, რომ კარიპრაზინის თერაპიული ეფექტი უზრუნველყოფილია D3-, D2-დოფამინური რეცეპტორების (Kი&nbsp; მნიშვნელობა 0,085‒0,3 ნმოლი/ლ 0,49-0,71 ნმოლ-თან/ლ შედარებით შესაბამისად) და 5-Hთ1A-სეროტონინული რეცეპტორების (Kი&nbsp; მნიშვნელობა 1,4‒2,6 ნმოლი/ლ)&nbsp; მიმართ ნაწილობრივი აგონიზმის და 5-Hთ2B- და 5-Hთ2A-სეროტონინული რეცეპტორების და H1-ჰისტამინური რეცეპტორების (Kი&nbsp; მნიშვნელობა 0,58‒1,1 ნმოლი/ლ, 18,8&nbsp; ნმოლი/ლ და 23,3 ნმოლი/ლ შესაბამისად) მიმართ ანტაგონიზმის კომბინაციით. კარიპრაზინს გააჩნია დაბალი აფინურობა 5-Hთ2A-სეროტონინული რეცეპტორების და ალფა1-ადრენორეცეპტორების მიმართ (Kი&nbsp; მნიშვნელობები 134 ნმოლი/ლ და 155 ნმოლი/ლ შესაბამისად). კარიპრაზინს არ გააჩნია მნიშვნელოვანი აფინობა მუსკარინული ქოლინერგული რეცეპტორების მიმართ (იკ50&gt;1000 ნმოლი/ლ). ორ ძირითად აქტიურ მეტაბოლიტს, დეზმეთილკარიპრაზინს და დიდეზმეთილკარიპრაზინს, გააჩნიათ რეცეპტორებთან შეკავშირების საწყისი ნივთიერების მსგავსი პროფილი და ფუნქიონალური აქტივობის პროფილი ინ ვიტრო.&nbsp; ფარმაკოდინამიკური ეფექტები&nbsp; პრეკლინიკურმა კვლევებმა ინ ვივო აჩვენა, რომ კარიპრაზინი ფარმაკოლოგიურად ეფექტურ დოზებში უკავშირდება D3-რეცეპტორებს იგივე ხარისხით, რაც D2-რეცეპტორებს. პაციენტებში შიზოფრენიით აღინიშნებოდა კარიპრაზინის დოზადამოკიდებული შეკავშირება თავის ტვინის D3 და D2-დოფამინურ რეცეპტორებთან (ძირითადად ზონებში D3-რეცეპტორების სიჭარბით) დოზების თერაპიულ დიაპაზონში 15 დღის განმავლობაში.&nbsp; კარიპრაზინის ზემოქმედება Qთ ინტერვალზე შეისწავლებოდა პაციენტებში შიზოფრენიით ან შიზოაფექტური დარღვევით. მიღებული იყო ეკგ-ს ჰოლტერის მონიტორირების მონაცემები 12 საათის განმავლობაში 129 პაციენტში პრეპარატის დანიშვნამდე და წონასწორული მდგომარეობის მიღწევისას. Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება კარიპრაზინის გამოყენებისას დოზებით, რომლებიც თერაპიულს აღემატებოდა (9 მგ/დღეში ან 18 მგ/დღეში) არ აღნიშნულა. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს კვლევის ჩარჩოებში, არ დარეგისტრირებულა არც Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება საწყისი მაჩვენებლიდან ≥60 მწმ-ით, არც Qთც&nbsp; გახანგრძლივება &gt;500 მწმ.&nbsp;&nbsp; კლინიკური ეფექტურობა ეფექტურობა ხანმოკლე გამოყენებისას კარიპრაზინის ეფექტურობა მწვავე შიზოფრენიის დროს შეისწავლებოდა სამ 6-კვირიან მრავალცენტრულ საერთაშორისო, რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 1754 პაციენტის მონაწილებით 18-დან 60 წლის ასაკამდე.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; მწვავე შიზოფრენიის ყველა კვლევაში პირველად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა საწყისი საერთო შეფასების ცვლილება პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომების სკალის მიხედით (PANSS) მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ, მეორად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა საწყისი შეფასების ცვლილება დაავადების სიმძიმის შესახებ საერთო კლინიკური შთაბეჭდილების სკალის მიხედვით (CGI-შ) მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ. საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში 1,5 მგ, 3,0 მგ და 4,5 მგ კარიპრაზინის და 4,0 მგ რისპერიდონის ფიქსირებული დოზების გამოყენებით ანალიზის მგრძნობელობისათვის ნაჩვენები იქნა პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება კარიპრაზინის ყველა დოზებისათვის და აქტიური კონტროლისათვის პლაცებოსთან შედარებით.&nbsp; &nbsp; სხვა საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში 3,0 მგ და 6,0 მგ კარიპრაზინის და 10 მგ არიპიპრაზოლის ფიქსირებული დოზების გამოყენებით ანალიზის მგრძობელობისათვის კარიპრაზინის ორივე დოზამ და აქტიურმა&nbsp; კონტროლმა გამოიწვია პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით. საერთაშორისო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში კარიპრაზინის 3,0-6,0 მგ და 6,0-9,0 მგ ფიქსირებული/ცვალებადი დოზების გამოყენებით კარიპრაზინის დოზების ორივე ჯგუფმა გამოიწვია პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილის სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; პირველადი საბოლოო წერტილის ცვლილების შედეგები განზოგადოებულია ქვემოთ ცხრილში 1.&nbsp;&nbsp; მეორადი საბოლოო წერტილის (CGI) და დამატებითი საბოლოო წერტილების ცვლილებების შედეგებმა დაადასტურეს მონაცემები, მიღებული პირველად საბოლოო წერტილთან მიმართებაში.&nbsp; &nbsp; ნ ი - ნდობის ინტერვალი; Iთთ - ყველა რანდომიზირებული პაციენტების ამოკრეფა; უკმ - უმცირეს კვადრატთა მეთოდი;&nbsp; PANSS - პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომების სკალა; სკგ - საშუალო კვადრატული გადახრა; სშ - სტანდარტული შეცდომა.&nbsp; *პლაცებოსთან შედარებით ეფექტურობა ხანგრძლივი გამოყენებისას კარიპრაზინის ანტიფსიქოზური ეფექტის შენარჩუნება შესწავლილი იქნა ხანგრძლივ კლინიკურ კვლევაში პრეპარატის გამოყენების რანდომიზირებული შეწყვეტით. საერთო ჯამში 751 პაციენტი შიზოფრენიის გამწვავების სიმპტომებით იღებდა კარიპრაზინს დოზით 3-9 მგ/დღეში 20 კვირის განმავლობაში. ამასთან 337 პაციენტი იღებდა კარიპრაზინს დოზებით 3-დან 6 მგ-მდე/დღეში. მდგომარეობის სტაბილიზების შემდეგ პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ&nbsp; კარიპრაზინის 3 მგ ან 6 მგ&nbsp; ფიქსირებული დოზით (ნ=51) ან პლაცებოს (ნ =51)&nbsp; მიღებაზე ორმაგ ბრმა რეჟიმში 72 კვირამდე ვადით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო რეციდივის განვითარებამდე გასული დრო. კვლევის ბოლოსთვის შიზოფრენიის სიმპტომები განახლდა პაციენტთა 49,0%-ში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, და პაციენტთა 21,6%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს. ამგვარად დრო რეციდივის განვითარებამდე (92 დღე 326 დღესთან შედარებით, 25-ე პერცენტილის საფუძველზე) კარიპრაზინის ჯგუფში იყო დადასტურებულად უფრო გრძელი, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (პ=0,009).&nbsp; ეფექტურობა შიზოფრენიის მქონე პაციენტებში ნეგატიური სიმპტომატიკის სიჭარბით&nbsp; კარიპრაზინის ეფექტურობა შიზოფრენიის მკურნალობაში ნეგატიური სიმპტომატიკის სიჭარბით შეისწავლებოდა 26-კვირიან მრავალცენტრულ ორმაგ ბრმა კლინიკურ კვლევაში აქტიური კონტროლით. კარიპრაზინი (დოზების დიაპაზონი 3-6 მგ, მიზნობრივი დოზა 4,5 მგ) ფასდებოდა რისპერიდონთან შედარებით (დოზების დიაპაზონი 3-6 გ, მიზნობრივი დოზა 4 მგ) პაციენტებში შიზოფრენიით გადაჭარბებული მდგრადი ნეგატიური სიმპტომატიკით (ნ=461). პაციენტთა 86% იყო 55 წელზე უფრო ახალგაზრდა, მათგან 54% იყო მამრობითი სქესის.&nbsp; გადაჭარბებული მდგრადი ნეგატიური სიმპტომატიკა განისაზღვრებოდა როგორც სიმპტომატიკა არანაკლებ 6 თვის ხანგრძლივობით ნეგატიური სიმპტომების მაღალი დონით და პოზიტიური სიმპტომების დაბალი დონით [(ნეგატიური სიმპტომების ფაქტორების შეფასება PANSS სკალით ≥24, შეფასება ≥ 4 მინიმუმ&nbsp; PANSS 2 ან 3 პუნქტის მიხედვით (N1: დასუსტებული აფექტი; N4: აბულია; N6: მეტყველების სიმწირე) და პოზიტიური სიმპტომების ფაქტორების შეფასება PANSS სკალით&nbsp; ≤19]. პაციენტებს მეორადი ნეგატიური სიმპტომატიკით, მაგალითად, საშუალო და მძიმე დეპრესიის სიმპტომებით და კლინიკურად გამოხატული პარკინსონიზმით (ეპქ), რიცხავდნენ კვლევიდან.&nbsp; &nbsp; პაციენტებში როგორც კარიპრაზინის ჯგუფში ისე რისპერიდონის ჯგუფში აღინიშნებოდა ეფექტურობის პირველადი საბოლოო წერტილის საწყისი სიდიდის სტატისტიკურდ სარწმუნო გაუმჯობესება - ნეგატიური სიმპტომების ფაქტორის შეფასების PANSS (PANSS-FSNS) სკალით (პ &lt;0,001). მიუხედავად ამისა, დაწყებული მე-14 კვირიდან, აღინიშნებოდა სტატისტიკურად სარწმუნო სხვაობები (პ=0,002) კარიპრაზინის სასარგებლოდ რისპერიდონთან შედარებით (ცხრილი 2).&nbsp; პაციენტებში კარიპრაზინის ჯგუფშიც და რისპერიდონის ჯგუფშიც აღინიშნებოდა ეფექტურობის მეორადი საბოლოო წერტილის საწყისი სიდიდის სტატისტიკურად სარწმუნო გაუმჯობესება - ზოგადი შეფასების პიროვნული და სოციალური ფუნქციონირების სკალით (PშP) (პ &lt;0,001). მიუხედავად ამისა, დაწყებული მე-10 კვირიდან, აღინიშნებოდა სტატისტიკურად სარწმუნო სხვაობები (პ ˂0,001) კარიპრაზინის სასარგებლოდ რისპერიდონთან შედარებით (ცხრილი 2).&nbsp; სხვაობები შეფასებებში საერთო კლინიკური შთაბეჭდილების სკალების მიხედვით დაავადების სიმძიმის შესახებ (პ=0,005) და გაუმჯობესების შესახებ (პ &lt;0,001), ასევე გაუმჯობესების დონე PANSS-FSNS სკალის მიხედვით (გაუმჯობესება PANSS-FSNS მიხედვით ≥30%-ს 26-ე კვირაზე; პ=0,003) ადასტურებდნენ ეფექტურობის პირველადი და მეორადი საბოლოო წერტილების შეფასების შედეგებს.&nbsp; ფარმაკოკინეტიკა კარიპრაზინს გააჩნია ორი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტი, დეზმეთილკარიპრაზინი (DCAR) და დიდეზმეთილკარიპრაზინი (DDCAR), რომლებსაც გააჩნიათ კარიპრაზინის მსგავსი აქტივობა. საერთო ექსპოზიცია (კარიპრაზინის და DCAR და DDCAR მეტაბოლიტების ჯამი) აღწევს ექსპოზიციის 50%-ს წონასწორულ მდგომარეობაში დაახლოებით ყოველდღიური 1-კვირიანი გამოყენების შემდეგ, ექსპოზიციის 90% კი წონასწორულ მდგომარეობაში მიიღწევა 3 კვირის შემდეგ. წონასწორულ მდგომარეობაში დიდეზმეთილკარიპრაზინის ექსპოზიცია დაახლოებით 2-3 ჯერ აღემატება კარიპრაზინის ექსპოზიციას, დეზმეთილკარიპრაზინის ექსპოზიცია კი შეადგენს კარიპრაზინის ექსპოზიციის დაახლოებით 30%-ს.&nbsp; შეწოვა&nbsp; კარიპრაზინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა უცნობია, შიგნით მიღებისას კარიპრაზინი კარგად შეიწოვება. პრეპარატის მრავალჯერადი გამოყენებისას კარიპრაზინის და ძირითადი აქტიური მეტაბოლოტების მაქსიმალური კონცენტრაცია (Сმახ) აღინიშნება დაახლოებით 3-8 საათის შემდეგ.&nbsp; კარიპრაზინის ერთჯერადი მიღება 1,5 მგ დოზით ცხიმიან საკვებთან (900-1000 კალორია) ერთად არ ახდენდა მნიშვნელოვან ზეგავლენას კარიპრაზინის&nbsp;Cmax ან AUC (ფართობი “კონცენტრაცია-დრო” მრუდის ქვეშ) მნიშვნელობებზე (AUC0-∞ იზრდებოდა 12%-ით,&nbsp;Cmax მცირდებოდა ˂5%-ით საკვების მიღების შემდეგ უზმოზე მიღებასთან შედარებით). საკვების ზემოქმედება DCAღ და DDჩAღ ექსპოზიციაზე ასევე მინიმალური იყო.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; კარიპრაზინი შეიძლება გამოყენებული იქნას საკვების მიღების მიუხედავად.&nbsp; განაწილება პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის საფუძველზე კარიპრაზინის განაწილების მოჩვენებითმა მოცულობამ (V/F) შეადგინა 916 ლ, DCAR ‒ 475 ლ, DDCAR ‒ 1568 ლ, რაც მიუთითებს კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების ფართო განაწილებაზე.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; კარიპრაზინი (CAR) და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები მაღალი ხარისხით უკავშირდებიან სისხლის პლაზმის ცილებს (96‒97%&nbsp; CAR-სთვის, 94‒97%&nbsp; DCAR-სთვის, 92‒97% DDCAR).&nbsp; მეტაბოლიზმი კარიპრაზინის მეტაბოლიზმი ხორციელდება დემეთილირების (DCAR და DDCAR), ჰიდროქსილირების (ჰიდროქსიკარიპრაზინი, HCAR) და დემეთილირების და ჰიდროქსილირების (ჰიდროქსიდეზმეთილკარიპრაზინი, HDCAR, და ჰიდროქსიდიდეზმეთილკარიპრაზინი, HDDCAR) კომბინირების გზით. შემდგომში ხდება HCAR, HDCAR და HDDCAR მეტაბოლიტების ტრანსფორმირება შესაბამის კონიუგატებად სულფატით და გლუკურონიდით. კიდევ ერთი მეტაბოლიტი, დეზქლოროფენილპიპერაზინკარიპრაზინის მჟაჟა (DDCPPCAR), წარმოიქმნება კარიპრაზინის დეალკილირების და შემდგომი დაჟანგვის გზით.&nbsp;&nbsp; კარიპრაზინი მეტაბოლიზდება CYP3A4 იზოფერმენტით და, ნაკლები ხარისხით, CYP2D6 იზოფერმენტით DCAR და HCAR მეტაბოლიტებამდე. DCAR შემდგომში ტრანსფორმირდება CYP3A4 იზოფერმენტის დახმარებით და, ნაკლები ხარისხით, CYP2D6&nbsp; DDCAR და HDCAR მეტაბოლიტებამდე. DDCAR შემდგომში მეტაბოლიზირდება&nbsp; CYP3A4 იზოფერმენტით HDDCAR-მდე.&nbsp;&nbsp; კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ P-გლიკოპროტეინის (P-გპ), ორგანული ანიონების გადამტანი პოლიპეპტიდების 1B1 და 1B3 (OATP1B1 და OATP1B3) და სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტობის ცილის (BCRP) სუბსტრატებს. ეს ნიშნავს, რომ კარიპრაზინის ურთიერთქმედება P-გპ, OATP1B1, OATP1B3 და BCRP ინჰიბიტორებთან ნაკლებად სავარაუდოა.&nbsp; გამოყოფა&nbsp; კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმის მეშვეობით. პაციენტებში შიზოფრენიით კარიპრაზინის 12,5 მგ/დღეში დოზით მიღების შემდეგ დოზის 20,8% გამოიყოფოდა თირკმელებით კარიპრაზინის და მისი მეტაბოლიტების სახით.&nbsp; &nbsp;&nbsp; უცვლელი სახით კარიპრაზინის დოზის 1,2% გამოიყოფა თირკმელებით, 3,7% - ნაწლავებით.&nbsp; ნახევრად გამოყოფის საშუალო საბოლოო პერიოდი (1-დან 3 დღემდე კარიპრაზინისათვის და დეზმეთილკარიპრაზინისათვის და 13-დან 19 დღემდე დიდეზმეთილკარიპრაზინისათვის) არ განსაზღვრავდა წონასწორული მდგომარეობის მიღწევის ან კონცენტრაციის დაქვეითების დროს სისხლის პლაზმაში მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. კარიპრაზინით პაციენტების მკურნალობისას ნახევრად გამოყოფის პერიოდს გააჩნია უფრო დიდი მნიშვნელობა, ვიდრე ნახევრად გამოყოფის საბოლოო პერიოდს. ნახევრად გამოყოფის ეფექტური პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 2 დღეს კარიპრაზინისათვის და დეზმეთილკარიპრაზინისათვის, 8 დღეს - დიდეზმეთილკარიპრაზინისათვის ან დაახლოებით 1 კვირას საერთო კარიპრაზინისათვის. კარიპრაზინის საერთო კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში თანდათან ქვეითდება პრეპარატის მიღების შეწყვეტის ან მიღების დროს შესვენების შემდეგ. საერთო კარიპრაზინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მცირდება დაახლოებით 50%-ით 1 კვირის შემდეგ და 90%-ზე მეტით დაახლოებით 3 კვირის შემდეგ მიღების დასრულებიდან.&nbsp;&nbsp; სწორხაზოვნება&nbsp; მრავალჯერადი მიღებისას კარიპრაზინის და მისი ორი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტის, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, ექსპოზიცია სისხლის პლაზმაში იზრდება თერაპიული დოზის პროპორციულად 1,5-დან 6 მგ-მდე.&nbsp; &nbsp; ფარმაკოკინეტიკა პაციენტთა ცალკეულ ჯგუფებში - თირკმელების ფუნქციის დარღვევა შესრულებული იყო პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური მოდელირება შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში მიღებული მონაცემების გამოყენებით, რომლებიც მონაწილეობდნენ კარიპრაზინის კლინიკური კვლევის პროგრამაში, რომლებსაც გააჩნდათ თირკმელების ფუნქციის სხვაობები, თირკმელების ნორმალური ფუნქციის (კრეატინინის კლირენსი (კკ) ≥90 მლ/წთ), ასევე თირკმლის მსუბუქი (კკ 60-დან 89 მლ-მდე/წთ) და ზომიერი (კკ 30-დან 59 მლ-მდე/წთ)&nbsp; უკმარისობის ჩათვლით. არ ყოფილა გამოვლენილი მნიშვნელოვანი კავშირი კარიპრაზინის სისხლის პლაზმის კლირენსსა და კრეატინინის კლირენსს შორის.&nbsp; კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევით (კკ ˂30 მლ/წთ) არ შესწავლილა (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზირება”).&nbsp; &nbsp; - ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ჩატარებული იქნა კვლევა, რომელიც შედგებოდა ორი ნაწილისაგან (კარიპრაზინის ერთჯერადი მიღება დოზით 1 მგ [ნაწილი A] და კარიპრაზინის ყოველდღიური მიღება დოზით 0,5 მგ 14 დღის განმავლობაში [ნაწილი B]) პაციენტთა მონაწილეობით ღვიძლის ფუნქციის სხვადასხვა დარღვევებით (A და B კლასი ჩაილდ-პიუს მიხედვით). ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის დარღვევით გამოვლენილი იქნა კარიპრაზინის ექსპოზიციის ზრდა (Cmax და AUC) დაახლოებით 25%-ით. ასევე გამოვლენილი იქნა ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, 45%-ით უფრო დაბალი ექსპოზიცია, კარიპრაზინის გამოყენებისას 1 მგ ან 0,5 მგ დოზით დღეში, 14 დღის განმავლობაში.&nbsp; &nbsp; კარიპრაზინის მრავალჯერადი გამოყენებისას აქტიური ნივთიერებების საერთო ექსპოზიცია (CAR+DCAR+DDCAR) (AUC და Cmax)&nbsp; პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის უკმარისობით შემცირდა 21-22%-ით და 13-15%-ით შესაბამისად. ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, თუ გათვალისწინებული იქნება შეკავშირებული და შეუკავშირებელი ნივთიერებების ჯამური კონცენტრაცია. ამასთან, პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის უკმარისობით ნივთიერებების შეუკავშირებელი ნაწილისათვის, საერთო ექსპოზიცია დაქვეითდა 12-13%-ით და გაიზარდა 20-25%-ით შესაბამისად.&nbsp; &nbsp; კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (ჩ კლასი ჩაილდ-პიუს მიხევით) არ შესწავლილა (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზირება”).&nbsp; &nbsp; - ასაკი, სქესი და რასა პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზში ფარმაკოკინეტიკური მაჩვენებლების (კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების AUჩ და ჩმახ ჯამის) კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობები ასაკის, სქესის და რასის მიხედვით არ გამოვლენილა. მოცემულ ანალიზში ჩართული იყო სხვადასხვა რასის 2844 პაციენტი, მათგან 536 პაციენტი 50-დან 65 წლამდე ასაკის. 2844 პაციენტიდან 933 იყო ქალი (იხ. ნაწილი “გამოყენების წესი და დოზირება”). 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში კარიპრაზინის გამოყენების მონაცემები არ არის საკმარისი.&nbsp;&nbsp; - მოწევა კარიპრაზინი არ წარმოადგენს CYP1A2 იზოფერმენტის სუბსტრატს, ამიტომ მოწევის ზემოქმედება კარიპრაზინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის მოსალოდნელი.&nbsp;&nbsp; კარიპრაზინის უნარი მოახდინოს ზემოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე&nbsp;&nbsp; კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ ახდენდნენ CYP1A2, CYP2B6 და CYP3A4 იზოფერმენტების ინდუცირებას და არ ახდენდნენ CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP219, CYP2D6, CYP2E1 და CYP3A4 იზოფერმენტების ინჰიბირებას ინ ვიტრო. კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ გადამტანების OATP1B1, OATP1B3, BCRP, ორგანული კათიონების 2 (OCT2) გადამტანი ცილის&nbsp; და ორგანული ანიონების 1 და 3 (OAT1 და OAT3) გადამტანების&nbsp; ინჰიბიტორებს ინ ვიტრო.&nbsp; DCAR და DDCAR მეტაბოლიტები არ წარმოადგენენ P-გპ გადამტანის ინჰიბიტორებს, იმ დროს, როდესაც კარიპრაზინი აინჰიბირებს&nbsp; P-გპ-ს ნაწლავში (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).&nbsp; გამოყენების ჩვენებები შიზოფრენიის მკურნალობა მოზრდილ პაციენტებში.&nbsp; უკუჩვენებები&nbsp; - ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან პრეპარატის რომელიმე დამხმარე კომპონენტის მიმართ (იხ. ნაწილი “შემადგენლობა”).&nbsp; - CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ან ზომიერი ინჰიბიტორების ერთდროული მიღება (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).&nbsp; - CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ან ზომიერი ინდუქტორების ერთდროული მიღება (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”). გამოყენება ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში&nbsp; რეპროდუქციული ასაკის ქალები/კონტრაცეპცია ექიმმა უნდა ურჩიოს რეპროდუქციული ასაკის ქალებს თავი აარიდონ ორსულობას პრეპარატ რეაგილის მიღების დროს. პაციენტებმა შენარჩუნებული რეპროდუქციული ფუნქციით უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის მაღალეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და პრეპარატ რეაგილას მიღების შეწყვეტიდან მინიმუმ 10 კვირის განმავლობაში. დღეისათვის უცნობია, გააჩნია თუ არა კარიპრაზინს სისტემური მოქმედების ჰორმონალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობის დაქვეითების უნარი, ამიტომ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ სისტემური მოქმედების ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებს, დამატებით უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის ბარიერული მეთოდი (იხ. ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან”).&nbsp; &nbsp; ორსულობა&nbsp; ორსულ ქალებში კარიპრაზინის გამოყენების მონაცემები არ არსებობს ან არ არის საკმარისი.&nbsp; ცხოველებზე წინაკლინიკურ კვლევებში გამოვლენილია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, ვირთხებში მანკის განვითარების ჩათვლით. არ არის რეკომენდირებულია პრეპარატის რეაგილა® გამოყენება ორსულობის დროს და რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეპციის მეთოდებს. კარიპრაზინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ საჭიროა კონტრაცეპციის გაგრძელება არანაკლებ 10 კვირის განმავლობაში აქტიური მეტაბოლიტების ნელი გამოყოფის გამო.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ახალშობილებს, რომლებიც&nbsp; დაქვემდებარებულნი იყვნენ ანტიფსიქოზური პრეპარატების (მათ შორის კარიპრაზინის) ზემოქმედებას ორსულობის მესამე ტრიმესტრში, გააჩნიათ გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი მშობიარობის შემდეგ, ექსტრაპირამიდული დარღვევების და/ან მოხსნის სინდრომის ჩათვლით, რომლებიც შეიძლება ვარირებდეს სიმძიმის და ხანგრძლივობის მიხედვით. ამ ახალშობილებში აღინიშნებოდა აგზნება, ჰიპერტონუსი, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრეს-სინდრომი და კვების დარღვევები. ამ გართულებების სიმძიმე ვარირებდა. ზოგიერთ შემთხვევებში სიმპტომები დამოუკიდებლად ქრებოდა, იმ დროს, როდესაც სხვა შემთხვევებში საჭირო იყო მკურნალობა ინტენსიური თერაპიის განყოფილების პირობებში და ჰოსპიტალიზაციის გაგრძელება. ამიტომ ასეთი ახალშობილები საჭიროებენ სათანადო დაკვირვებას.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ძუძუთი კვება უცნობია აღწევენ თუ არა კარიპრაზინი და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტები დედის რძეში. კარიპრაზინი და მისი მეტაბოლიტები აღწევენ ვირთხების რძეში. ლაქტაციის დროს არ შეიძლება ახალშობილებისთვის/ჩვილებისთვის რისკის გამორიცხვა. ქალებმა, რომლებიც იღებენ პრეპარატს რეაგილა, უარი უნდა თქვან ძუძუთი კვებაზე.&nbsp; &nbsp; &nbsp; ფერტილობა კარიპრაზინის ზემოქმედება ადამიანის ფერტილობაზე არ შესწავლილა. პრეკლინიკურ კვლევებში მდედრ ვირთხებში აღნიშნული იყო ფერტილობის და ჩასახვის უნარის დაქვეითება.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; გამოყენების წესი და დოზირება გამოყენების წესი&nbsp; პრეპარატი რეაგილა მიიღება შიგნით დღეში ერთხელ ერთსა და იგივე დროს საკვების მიღების მიუხედავად.&nbsp; დოზირება კარიპრაზინის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 1,5 მგ-ს დღეში ერთხელ. შემდგომში, საჭიროების შემთხვევაში, შეიძლება დოზის თანდანათან გაზრდა ნაბიჯით 1,5 მგ/დღეში მაქსიმალურ დოზამდე 6 მგ/დღეში.&nbsp; მინიმალურ ეფექტურ დოზას განსაზღვრავს მკურნალი ექიმი კლინიკური შეფასების საფუძველზე. კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების ხანგრძლივ ნახევრად გამოყოფის პერიოდთან დაკავშირებით, დოზის ცვლილება ახდენს მცირე ზეგავლენას პრეპარატის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში რამდენიმე კვირის განმავლობაში. აუცილებელია დაკვირვება არასასურველ რეაქციებზე და პაციენტის პასუხზე თერაპიაზე რამდენიმე კვირის განმავლობაში კარიპრაზინის მიღების დაწყების შემდეგ და დოზის თითოეული ცვლილების შემდეგ (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”).&nbsp; სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატებიდან კარიპრაზინზე გადასვლა სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატებით მკურნალობიდან კარიპრაზინით მკურნალობაზე გადასვლისას განხილული უნდა იქნას თანდათანობით ჯვარედინი ტიტრირების შესაძლებლობა წინა პრეპარატის დოზის თანდათან შემცირებით კარიპრაზინის მიღების ეთდროულად დაწყებით.&nbsp; კარიპრაზინიდან სხვა ანტიფსიქოზურ პრეპარატებზე გადასვლა კარიპრაზინით მკურნალობიდან სხვა ანტიფსიქოზურ პრეპარატებზე გადასვლისას თანდათანობითი ჯვარედინი ტიტრირება არ არის საჭირო, აუცილებელია ახალი ანტიფსიქოზური პრეპარატის მიღების დაწყება მინიმალური დოზით კარიპრაზინის მიღების ერთდროულად შეწყვეტით. გათვალისწინებული უნდა იქნას, რომ კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შემცირდება 50%-ით დაახლოებით 1 კვირის შემდეგ (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”).&nbsp; პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები ხანდაზმული ასაკის პაციენტები&nbsp; 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში კარიპრაზინის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ გამოვლინდეს სხვაობები მკურნალობაზე პასუხში უფრო ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). დოზის შერჩევა ხანდაზმულ პაციენტებში განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა ჩატარდეს.&nbsp; პაციენტები თირკმელების ფუნქციის დარღვევით პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევით (კრეატინინის კლირენსი (კკ)&nbsp; ≥30 მლ/წთ და ˂89 მლ/წთ) პრეპარატის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. კარიპრაზინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევებით (კკ ˂30 მლ/წთ) არ ფასდებოდა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). კარიპრაზინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევებით.&nbsp; პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით&nbsp; პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევით (5-9 ქულა ჩაილდ-პიუს მიხედვით) პრეპარატის დოზის კორექცია არ არის საჭირო. კარიპრაზინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (10-15 ქულა ჩაილდ-პიუს მიხედვით) არ შეფასებულა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით არ არის რეკომენდებული.&nbsp; პედიატრიული პოპულაცია კარიპრაზინის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში არ არის დადგენილი. მონაცემები არ არსებობს.&nbsp; გვერდითი მოქმედება უსაფრთხოების პროფილის რეზიუმე კარიპრაზინის 1,5-6 მგ დოზებით გამოყენებისას ყველაზე ხშირი არასასურველი მედიკამენტური რეაქციები იყო აკატიზია (19%) და პარკინსონიზმი (17,5%). უმეტესი არასასურველი რეაქცია იყო მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის.&nbsp; არასასურველი რეაქციების ჩამონათვალი შიზოფრენიის დროს კარიპრაზინის კვლევების გაერთიანებულ მონაცემებზე დაფუძნებული ქვემოთ ჩამოთვლილი არასასურველი რეაქციები განაწილებულია ორგანოთა სისტემების კლასებსა და უპირატესი გამოყენების ტერმინების მიხედვით.&nbsp; არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია აღნიშვნის სიხშირის შესაბამისად: ძალიან ხშირი - 1/10 დანიშნულებიდან (≥10%); ხშირი - 1/100 დანიშნულებიდან (≥1% და ˂10%); არახშირი - 1/1000 დანიშნულებიდან (≥0,1% და ˂1%); იშვიათი - 1/10 000 დანიშნულებიდან (≥0,01% და ˂0,1%); ძალიან იშვიათი - 1/10 000 დანიშნულებებზე ნაკლები (˂0,01%); სიხშირე უცნობია - არ არსებობს საკმარისი მონაცემები არასასურველი მედიკამენტური რეაქციების სიხშირის შესაფასებლად. თითოეულ სიხშირულ ჯგუფში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია სერიოზულობის კლების მიხედვით.&nbsp; დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ არახშირი: ანემია, ეოზინოფილია.&nbsp; იშვიათი: ნეიტროპენია.&nbsp; დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ იშვიათი: ჰიპერმგრძნობელობა.&nbsp; დარღვევები ენდოკრინული სისტემის მხრივ&nbsp; არახშირი: სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის კონცენტრაციის დაქვეითება.&nbsp; იშვიათი: ჰიპოთირეოიდიზმი.&nbsp; დარღვევები ნივთიერებათა ცვლის და კვების მხრივ ხშირი: სხეულის მასის ზრდა, მადის დაქვეითება, მადის მომატება, დისლიპიდემია.&nbsp; არახშირი: ნატრიუმის შემცველობის დარღვევა სისხლის შრატში, გლუკოზის კონცენტრაციის ზრდა სისხლის შრატში, შაქრიანი დიაბეტი.&nbsp; ფსიქიკის დარღვევა ხშირი: ძილის დარღვევა1, შფოთვა.&nbsp; არახშირი: სუიციდალური ქცევა, დელირიუმი, დეპრესია, ლიბიდოს დაქვეითება. ლიბიდოს ზრდა, ერექციული დისფუნქცია.&nbsp; &nbsp; დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ ძალიან ხშირი: აკატიზია2, პარკინსონიზმი3.&nbsp; ხშირი: მოთენთილობა, თავბრუსხვევა, დისტონია4, სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები5.&nbsp; არახშირი: ლეთარგია, დიზესთეზია, დისკინეზია6, გვიანი დისკინეზია.&nbsp; იშვიათი: კრუნჩხვითი შეტევები/კრუნჩხვები, ამნეზია, აფაზია.&nbsp;&nbsp; სიხშირე უცნობია: ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი.&nbsp; დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ&nbsp; ხშირი: არამკაფიო მხედველობა.&nbsp; არახშირი: თვალების გაღიზიანება, თვალშიდა წნევის ზრდა, აკომოდაციის დარღვევები, მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება.&nbsp; იშვიათი: ფოტოფობია, კატარაქტა.&nbsp; დარღვევები სმენის ორგანოს მხრივ და ლაბირინთული დარღვევები&nbsp; არახშირი: ვერტიგო.&nbsp; დარღვევები გულის მხრივ&nbsp; ხშირი: ტაქიკარდია.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; არახშირი: გულის გამტარობის დარღვევები, ბრადიკარდია, Qთ ინტერვალის გახანგრძლვება ეკგ-ზე. თ ტალღის დარღვევა ეკგ-ზე.&nbsp; &nbsp; დარღვევები სისხლძარღვთა მხრივ ხშირი: მომატებული არტერიული წნევა.&nbsp;&nbsp; არახშირი: დაქვეითებული არტერიული წნევა.&nbsp;&nbsp; დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ&nbsp; არახშირი: სლოკინი.&nbsp; დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ ხშირი: გულისრევა, შეკრულობა, ღებინება.&nbsp; არახშირი: გასტროეზოფაგეალური რეფლუქსური დაავადება.&nbsp; იშვიათი: დისფაგია.&nbsp; დარღვევები ღვიძლის და სანაღვლე გზების მხრივ&nbsp; ხშირი: “ღვიძლისმიერი” ფერმენტების აქტივობის ზრდა.&nbsp; არახშირი: სისხლში ბილირუბინის შემცველობის ზრდა.&nbsp; სიხშირე უცნობია: ტოქსიკური ჰეპატიტი.&nbsp; დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ&nbsp; არახშირი: ქავილი, გამონაყარი.&nbsp; დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ&nbsp; ხშირი: სისხლის შრატის კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის ზრდა.&nbsp; იშვიათი: რაბდომიოლიზი.&nbsp; დარღვევები თირკმელების და შარდგამომყოფი გზების მხრივ&nbsp; არახშირი: დიზურია, პოლაკიურია.&nbsp; ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, მშობიარობის შემდგომი და პერინატალური მდგომარეობები&nbsp; სიხშირე უცნობია: მოხსნის სინდრომი ახალშობილებში (იხ. ნაწილი “გამოყენება ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში”).&nbsp; ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას&nbsp; ხშირი: დაღლილობა.&nbsp; არახშირი: წყურვილი. 1ძილის დარღვევა: უძილობა, უჩვეულო/კოშმარული სიზმრები, ძილის ცირკადული რითმის დარღვევა, დისომნია, ჰიპერსომნია, დაძინების დარღვევა, ინტრასომნური დარღვევა. კოშმარული სიზმრები, ძილის დარღვევა, სომნაბულიზმი, ადრეული გამოღვიძება. 2აკატიზია: აკატიზია, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტივობა, დაუდეგრობა.&nbsp; 3პარკინსონიზმი: აკინეზია, ბრადიკინეზია, ბრადიფრენია, “დაკბილული ბორბლის” ტიპის რიგიდულობა, ექსტრაპირამიდული დარღვევები სიარულის დარღვევა, ჰიპოკინეზია, სახსრების შებოჭილობა, ტრემორი, ნიღბისებრი სახე, კუნთების რიგიდულობა, საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის შებოჭილობა, კისრის კუნთების რიგიდულობა, პარკინსონიზმი.&nbsp;&nbsp; 4დისტონია: ბლეფაროსპაზმი, დისტონია, კუნთების დაძაბულობა, ორომანდიბულარული დისტონია, ტორტიკოლისი, ტრიზმი.&nbsp;&nbsp; 5სხვა ექსტრაპირამიდული და მოძრაობითი დარღვევები: წონასწორობის დარღვევა, ბრუქსიზმი, ნერწყვდენა, დიზართრია, ბარბაცით სიარული, გლაბელარული რეფლექსის დარღვევა, მყესთა რეფლექსების დაქვეითება, მოძრაობითი დარღვევები, “მოუსვენარი ფეხების” სინდრომი, მომატებული ნერწყვდენა, ენის მოძრაობის დარღვევა.&nbsp; &nbsp;&nbsp; 6დისკინეზია: ქორეოატეტოზი, დისკინეზია, სახის მანჭვა, ოკულოგირული კრიზი, ენის პროტრუზია.&nbsp; ცალკეული არასასურველი რეაქციების აღწერა&nbsp; ბროლის შემღვრევა/კატარაქტა კარიპრაზინის წინაკლინიკურ კვლევებში აღინიშნებოდა კატარაქტის განვითარება. ამიტომ კლინიკურ კვლევებში კატარაქტის განვითარება სათანადოდ მოწმდებოდა თვალის დათვალიერებით სპეციალური ნათურის დახმარებით, კატარაქტის მქონე პაციენტებს კი რიცხავდნენ კვლევიდან. შიზოფრენიის მკურნალობისათვის კარიპრაზინის კლინიკური შემუშავების პროგრამის მსვლელობაში დარეგისტრირებული იყო კატარაქტის რამდენიმე შემთხვევა, რასაც ახასიათებდა ბროლის უმნიშვნელო შემღვრევა მხედველობის დარღვევის გარეშე (13/3192; 0,4%). ამ პაციენტებიდან ზოგიერთს აღენიშნებოდათ დამამძიმებელი ფაქტორები. ყველაზე ხშირი რეგისტრირებული არასასურველი მოვლენა მხედველობის მხრივ იყო არამკაფიო მხედველობა (პლაცებო: 1/683; 0,1%, კარიპრაზინი: 22/2048; 1,1%). ექსტრაპირამიდული სიმპტომები ხანმოკლე კვლევებში ექსტრაპირამიდული სიმპტომების განვითარება აღინიშნება პაციენტთა 27%, 11,5%, 30,7% და 15,1%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად.&nbsp; აკატიზია დარეგისტრირებული იყო პაციენტთა 13,6%; 5,1%; 9,3% და 9,9% -ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 13,6%, 5,7%, 22,1% და 5,3%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად. დისტონია აღინიშნებოდა პაციენტთა 1,8%, 0,2%, 3,6% და 0,7% -ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, პლაცებოს, რისპერიდონს და არიპიპრაზოლს შესაბამისად.&nbsp;&nbsp; თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგრძლივი კვლევის პლაცებო-კონტროლირებად ფაზაში ექსტრაპირამიდული სიმპტომები აღინიშნებოდა პაციენტთა 13,7%-ში კარიპრაზინის ჯგუფში 3,0%-თან შედარებით პლაცებოს ჯგუფში. აკატიზია დარეგისტრირებული იყო პაციენტთა 3,9%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, და პაციენტთა 2%-ში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 7,8% და 1,0%-ში კარიპრაზინის და პლაცებოს ჯგუფებში შესაბამისად.&nbsp; ნეგატიური სიმპტომატიკის კვლევაში ექსტრაპირამიდული სიმპტომები გამოვლენილი იქნა პაციენტთა 14,3 %-ში კარიპრაზინის ჯგუფში და პაციენტთა 11,7%-ში რისპერიდონის ჯგუფში. აკატიზია აღინიშნებოდა პაციენტთა 10,0%-ში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, და პაციენტთა 5,2%-ში, რომლებიც იღებდნენ რისპერიდონს. პარკინსონიზმი აღინიშნებოდა პაციენტთა 5,2% და 7,4%-ში კარიპრაზინის და რისპერიდონის ჯგუფებში შესაბამისად. უმეტეს შემთხვევაში ექსტრაპირამიდული სიმპტომები იყო მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის და აღმოიფხვრებოდა ჩვეულებრივი სამკურნალო პრეპარატებით ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სამკურნალოდ. მკურნალობის მოხსნის სიხშირე ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებთან დაკავშირებული არასასურველი მედიკამენტური რეაქციების შედეგად იყო დაბალი.&nbsp; ვენური თრომბოემბოლია ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას დარეგისტრირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები, ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის და ღრმა ვენების თრომბოზის ჩათვლით, დაუდგენელი სიხშირით.&nbsp;&nbsp; ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის ზრდა&nbsp; ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას ხშირად აღინიშნება ღვიძლისმიერი ტრანსამინაზების აქტივობის ზრდა (ალანინამინოტრანსფერაზა, ასპარტატამინოტრანსფერაზა). კარიპრაზინის კლინიკურ კვლევებში ალანინამინოტრანსფერაზას და ასპარტატამინოტრანსფერაზას აქტივობის ზრდის სიხშირემ შეადგინა 2,2% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს, 1,6% - პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ რისპერიდონს, და 0,4% - პაცენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. კარიპრაზინის გამოყენებისას ღვიძლის დაზიანება არ აღნიშნულა.&nbsp; სხეულის მასის ცვლილებები ხანმოკლე კვლევებში კარიპრაზინის ჯგუფში აღინიშნებოდა სხეულის მასის რამდენადმე უფრო გამოხატული ზრდა პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით: 1 კგ და 0,3 კგ შესაბამისად. თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგრძლივ კვლევაში არ აღნიშნულა სხეულის საწყისი მასის ცვლილებების კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობები მკურნალობის პერიოდის დასასრულისთვის (1,1 კგ კარიპრაზინის ჯგუფში და 0,9 კგ პლაცებოს ჯგუფში). კვლევის ღია ფაზაში კარიპრაზინის მიღების 20 კვირის განმავლობაში პაციენტთა 9,0%-ში განვითარდა სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა (ანუ ზრდა არანაკლებ 7%-ით), იმ დროს, როდესაც ორმაგ ბრმა ფაზაში სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა აღინიშნებოდა პაციენტთა 9,8%-ში, რომლებიც აგრძელებდნენ კარიპრაზინის მიღებას, პაციენტთა 7,1%-თან შედარებით, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ პლაცებოს ჯგუფში კარიპრაზინის მიღების 20 კვირის შემდეგ ღია რეჟიმში. ნეგატიური სიმპტომატიკის კვლევაში სხეულის მასის საშუალო ცვლილებამ შეადგინა -0,3 კგ კარიპრაზინის მიღებისას და +0,6 კგ რისპერიდონის მიღებისას, სხეულის მასის პოტენციურად კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა კი აღინიშნებოდა პაციენტთა 6%-ში კარიპრაზინის ჯგუფში და 7,4%-ში რისპერიდონის ჯგუფში.&nbsp; QT ინტერვალის გახანგრძლივება QT ინტერვალის გახანგრძლივების შეფასების კლინიკურ კვლევაში კარიპრაზინის გამიყენებისას QT ინტერვალის გახანგრძლივება პლაცებოსთან შედარებით არ აღინიშნებოდა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). სხვა კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო Qთ ინტერვალის გახანგრძლივების სულ რამდენიმე შემთხვევა კარიპრაზინის მიღებისას, რომლებიც არ აკმაყოფილებდნენ სერიოზულობის კრიტერიუმებს. მკურნალობის ხანგრძლივი ღია პერიოდის მსვლელობაში 3 პაციენტში (0,4%) დარეგისტრირებული იყო Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება ბაზეტის კორექტირებით (QTცB) &gt;500 მწმ. ერთ-ერთ ასეთ პაციენტს აღენიშნებოდა QT ინტერვალის გახანგრძლივება ფრიდერიჩიას კორექტირებით (QTCF) &gt;500 მწმ. QTCB-ს საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება 60 მწმ-ით მეტით აღინიშნებოდა 7 პაციენტში (1%), QთცF-ის კი - 2 პაციენტში (0,3%). თერაპიული ეფექტის შენარჩუნების ხანგძლივი კვლევის ღია ფაზაში საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება QთცB 60 მწმ-მე მეტით აღინიშნებოდა 12 პაციენტში (1,6%), QთცF-ის კი - 4 პაციენტში (0,5%). მკურნალობის ორმაგი ბრმა პერიოდის მსვლელობაში საწყისი ინტერვალის გახანგრძლივება QთცB 60 მწ-მე მეტით აღინიშნებოდა 3 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ კარიპრაზინს (3,1%), და 2 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს (2%).&nbsp; შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ&nbsp; მნიშვნელოვანია საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ ინფორმირება სამკურნალო პრეპარატის რეგისტრაციის შემდეგ. ეს იძლევა სარგებელისა და რისკის შეფარდების კონტროლირების საშუალებას სამკურნალო პრეპარატის გამოყენებისას. მედიცინის მუშაკებს სთხოვენ ინფორმირებას ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ, ეროვნული ანგარიშგების სისტემის გამოყენებით.&nbsp;&nbsp; &nbsp; ჭარბი დოზირება ცნობილია პრეპარატის წინასწარგანუზრახველი ერთჯერადი ჭარბი დოზირების ერთი შემთხვევა (48 მგ/დღეში). ამ პაციენტს აღენიშნა ორთოსტატური ჰიპოტენზია და სედაციური ეფექტი. იმავე დღეს პაციენტის მდგომარეობა მთლიანად აღდგა.&nbsp; ჭარბი დოზირების მკურნალობა ჭარბი დოზირების მკურნალობა მოიცავს სასუნთქი გზების ადეკვატური გამტარიანობის, ოქსიგენაციის და ვენტილაციის შენარჩუნებას, ასევე სიმპტომატურ თერაპიას. საჭიროა დაუყოვნებლივ გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციის მონიტორინგის დაწყება, ელექტროკარდიოგრამის უწყვეტი კონტროლის ჩათვლით გულის რითმის შესაძლო დარღვევების გამოსავლენად. მძიმე ექსტრაპირამიდული სიმპტომების განვითარებისას საჭიროა ანტიქოლინერგული პრეპარატების დანიშვნა. სისხლის ცილებთან კარიპრაზინის შეკავშირების მაღალი ხარისხის გამო ჰემოდიალიზი, სავარაუდოდ, არაეფექტურია. პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს სათანადო სამედიცინო დაკვირვების ქვეშ სრულ გამოჯანმრთელებამდე. სპეციალური ანტიდოტი კარიპრაზინისათვის არ არსებობს.&nbsp; ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან&nbsp; კარიპრაზინზე სხვა სამკურნალო პრეპარატების ზემოქმედების მოხდენის უნარი&nbsp; კარიპრაზინის და მისი ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტების, დეზმეთილკარიპრაზინის და დიდეზმეთილკარიპრაზინის, მეტაბოლიზმი განპირობებულია ძირითადად CYP3A4 იზოფერმენტით და ნაკლები ხარისხით CYP2D6 იზოფერმენტით.&nbsp; CYP3A4 იზოფერმენტის ინჰიბიტორები&nbsp; კეტოკონაზოლი, CP3A4 იზოფერმენტის ძლიერი ინჰიბიტორი, ხანმოკლე (4 დღე) გამოყენებისას კარიპრაზინთან ერთად იწვევდა კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის ორჯერად ზრდას (კარიპრაზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტების ჯამი) სისხლის პლაზმაში, მიუხედავად იმისა, რომ გათვალისწინებულია მხოლოდ შეუკავშირებელი ნივთიერებები ან შეუკავშირებელი და შეკავშირებული კომპონენტების ჯამი.&nbsp; &nbsp; კარიპრაზინის აქტიური მეტაბოლიტების ხანგრძლივი ნახევრად გამოყოფის პერიოდის გამო, უფრო ხანგრძლივი ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება მოსალოდნელი იყოს კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის შემდგომი ზრდა სისხლის პლაზმაში. ამგვარად, კარიპრაზინის ერთდროული გამოყენება ჩYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, ბოცეპრევირი, კლარიტრომიცინი, კობიცისტატი, ინდინავირი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი,&nbsp; ნეფაზოდონი, ნელფინავირი, პოზაკონაზოლი, რიტონავირი, საკვინავირი, ტელაპრევირი, ტელიტრომიცინი, ვორიკონაზოლი, დილთიაზემი, ერითრომიცინი, ფლუკონაზოლი, ვერაპამილი) უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები”). თავი უნდა ავარიდოთ გრეიფრუტის წვენის გამოყენებას.&nbsp; CYP3A4 იზოფერმენტის ინდუქტორები კარიპრაზინის ერთდროულმა გამოყენებამ CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინდუქტორებთან შეიძლება გამოიწვიოს კარიპრაზინის საერთო ექსპოზიციის გამოხატული დაქვეითება სისხლის პლაზმაში, მაშასადამე, კარიპრაზინის ერთდროული გამოყენება CYP3A4 იზოფერმენტის ძლიერ და ზომიერ ინდუქტორებთან (მაგალითად, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, რიფამპიცინი, კრაზანა (Hყპერიცუმ პერფორატუმ), ბოზენტანი, ეფავირენზი, ეტრავირინი, მოდაფინილი, ნაფცილინი) უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი “უკუჩვენებები”).&nbsp; CYP2D6 იზოფერმენტის ინჰიბიტორები&nbsp; მეტაბოლური გზა, განპირობებული CYP2D6 იზოფერმენტით, თამაშობს მეორეხარისხოვან როლს კარიპრაზინის ბიოტრანსფორმაციაში; მეტაბოლიზმი, ძირითადად, ხორციელდება CYP3A4 იზოფერმენტით (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”). მაშასადამე, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ CYP2D6 იზოფერმენტის ინჰიბიტორები მოახდენენ კლინიკურად მნიშვნელოვან ზეგავლენას კარიპრაზინის ბიოტრანსფორმაციაზე.&nbsp; კარიპრაზინის ზემოქმედების უნარი სხვა სამკურნალო საშუალებებზე&nbsp; P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატები (P-გპ)&nbsp;&nbsp; კარიპრაზინი თეორიულად მაქსმალური კონცენტრაციით ნაწლავში აინჰიბირებს P-გპ ინ ვიტრო. ამ ეფექტის კლინიკური მნიშვნელობა არ არის სრულად დადგენილი, მიუხედავად ამისა, P-გპ&nbsp; სუბსტრატების გამოყენება ვიწრო თერაპიული დიაპაზონით, როგორიცაა დაბიგატრანი და დიგოქსინი, შესაძლებელია საჭიროებდეს დამატებით დაკვირვებას და დოზის კორექციას. ჰორმონალური კონტრაცეპტივები&nbsp; დღეისათვის არ არის ცნობილი, გააჩნია თუ არა კარიპრაზინს სისტემური მოქმედების ჰორმონალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობის შემცირების უნარი, ამიტომ ქალებმა, რომლებიც იღებენ სისტემური მოქმედების ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებს, დამატებით უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის ბარიერული მეთოდი.&nbsp;&nbsp; ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები&nbsp; ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე პრეპარატის ძირითადი ზემოქმედების გათვალისწინებით, პრეპარატი რეაგილა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ცენტრალური მოქმედების სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან და ალკოჰოლთან ერთად.&nbsp; სიფრთხილის ზომები სუიციდური აზრები და ქცევა&nbsp; სუიციდურობა (სუიციდური აზრები, სუიციდის მცდელობა და განხორციელებული სუიციდი) შესაძლებელია ფსიქოზის ფონზე და ჩვეულებრივ აღინიშნება მკურნალობის დაწყებისთანავე ან სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატებით თერაპიიდან გადასვლის შემდეგ. ანტიფსიქოზური პრეპარატებით მკურნალობის მსვლელობაში პაციენტები სუიციდის მაღალი რისკით უნდა იმყოფებოდნენ სათანადო დაკვირვების ქვეშ. აკატიზია, დაუდეგრობა აკატიზია და დაუდეგრობა წარმოადგენენ ხშირ არასასურველ რეაქციებს ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას. აკატიზია - ეს არის მოძრაობითი დარღვევა, რომელსაც ახასიათებს შინაგანი შფოთვის გრძნობა და მუდმივ მოძრაობაში ყოფნის აუცილებლობა, ასევე ისეთი მოქმედებები, როგორიცაა სხეულის გაქან-გამოქანება მდგომარე ან მჯდომარე მდგომარეობაში, ფეხების აწევა, რაც ახდენს ადგილზე სიარულის იმიტირებას, და ფეხების გადაჯვარედინება და გამართვა მჯდომარე მდგომარეობაში. ვინადიან კარიპრაზინმა შეიძლება გამოიწვიოს აკატიზია და დაუდეგრობა, ის სიფრთხილით უნდა იქნა გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აღენიშნებოდათ აკატიზიის სიმპტომები ან გააჩნიათ მის მიმართ განწყობა. აკატიზია ვითარდება მკურნალობის დასაწყისში. აქედან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია პაციენტებზე სათანადო დაკვირვება მკურნალობის პირველ ფაზაში. პროფილაქტიკა მოიცავს დოზის თანდათან ზრდას; სამკურნალო ღონისძიებები მოიცავენ კარიპრაზინის დოზის უმნიშვნელო შემცირებას ან პრეპარატების გამოყენებას ექსტრაპირამიდული სიპტომების კუპირებისათვის. პრეპარატის დოზა შეიძლება კორექტირებული იქნას მკურნალობაზე პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის და ამტანობის მიხედვით (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”).&nbsp; გვიანი დისკინეზია გვიანი დისკინეზია - სინდრომი, რომელიც მოიცავს პოტენციურად შეუქცევად, რითმულ უნებლიე მოძრაობებს, ძირითადად, ენის და/ან სახის, რომლებიც შეიძლება აღინიშნოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს. გვიანი დისკინეზიის სიმპტომების და ნიშნების აღნიშვნისას პაციენტში, რომელიც იღებს კარიპრაზინს, საჭიროა პრეპარატის მოხსნის მიზანშეწონილობის განხილვა.&nbsp; &nbsp; პარკინსონის დაავადება გამოყენებისას პაციენტებში პარკინსონის დაავადებით ანტიფსიქოზურმა სამკურნალო პრეპარატებმა შესაძლებელია გამოიწვიონ ფონური დაავადების გამწვავება და გამოიწვიონ პარკინსონის დაავადების სიმპტომების გაძლიერება. ესე იგი, კარიპრაზინის დანიშვნისას პაციენტებში პარკინსონის დაავადებით, ექიმმა სათანადოდ უნდა შეაფასოს სარგებელი და რისკი.&nbsp; თვალის სიმპტომები/კატარაქტა კარიპრაზინის წინაკლინიკურ კვლევებში გამოვლენილია ბროლის შემღვრევა/კატარაქტა ძაღლებში (იხ. ნაწილი “გვერდითი მიქმედება”). მაგრამ მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი კვლევებში ადამიანებში ბროლის ცვლილებებსა/კატარაქტას და კარიპრაზინის მიღებებს შორის დადგენილი არ არის.&nbsp; მიუხედავად ამისა, პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ სიმპტომები, პოტენციურად დაკავშირებული კატარაქტასთან, გაგზავილი უნდა იქნან ოფთალმოლოგიურ გამოკვლევაზე და შემდეგ უნდა შეფასდეს თერაპიის გაგრძელების შესაძლებლობა.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი&nbsp; ანტიფსიქოტიკების გამოყენებისას აღნიშნული იქნა სიცოცხლისათვის საშიში სიმპტომოკომპლექსის -&nbsp; ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის განვითარება. ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის კლინიკურ გამოვლინებებს მიეკუთვნება ჰიპერთერმია, კუნთების რიგიდულობა, კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის ზრდა სისხლის შრატში, ცნობიერების დარღვევა და დარღვევები ვეგეტატიური ნერვული სისტემის მხრივ (პულსის არარეგულარობა, არტერიული წნევის არასტაბილურობა, მომატებული ოფლიანობა და გულის რითმის დარღვევები). დამატებითი გამოვლინებები შეიძლება მოიცავდეს მიოგლობინურიას (რაბდომილიოზს) და თირკმელების მწვავე უკმარისობას. თუ პაციენტს აღენიშნება ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი ან გაურკვეველი ეტიოლოგიის მაღალი ცხელება ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის დამატებითი კლინიკური გამოვლინებების გარეშე, კარიპრაზინი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას.&nbsp; კრუნჩხვები და კრუნჩხვითი შეტევები&nbsp; კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში კრუნჩხვებით ანამნეზში ან დაავადებებით, რომლებსაც თან ახლავს კრუნჩხვითი მზადყოფნის ზღურბლის დაქვეითება.&nbsp; ხანდაზმული ასაკის პაციენტები დემენციით&nbsp; კარიპრაზინის გამოყენება პაციენტებში დემენციით არ შესწავლილა. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის დანიშვნა ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში დემენციით საერთო სიკვდილიანობის მომატებული რისკის გამო.&nbsp; &nbsp;&nbsp; თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მწვავე დარღვევის რისკი ცერებროვასკულარული არასასურველი რეაქციების რისკის დაახლოებით 3-ჯერადი ზრდა აღინიშნებოდა რანდომიზებულ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პაციენტებში დემენციით ზოგიერთი ატიპიური ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას. რისკის ზრდის მექანიზმი არ არის დადგენილი. არ შეიძლება რისკის ზრდის გამორიცხვა სხვა ანტიფსიქოზური პრეპარატების ან პაციენტთა სხვა ჯგუფებში გამოყენებისას.&nbsp; დარღვევები გულის და სისხლძარღვთა მხრივ&nbsp; - არტერიული წნევის დარღვევები&nbsp; კარიპრაზინმა შეიძლება გამოიწვიოს ორთოსტატური ჰიპოტენზია, ასევე არტერიული ჰიპერტენზია (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით. რომლებიც განწყობილნი არიან არტერიული წნევის ცვლილებებისადმი. აუცილებელია არტერიული წნევის კონტროლირება. - ეკგ ცვლილებები პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს, შეიძლება აღინიშნოს Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება.&nbsp; Qთ ინტერვალის გახანგრძლივების შესწავლაზე მიმართულ კლინიკურ კვლევებში, კარიპრაზინის გამოყენებისას პლაცებოსთან შედარებით არ აღინიშნებოდა Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება (იხ. ნაწილი “ფარმაკოდინამიკა”). კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო Qთ ინტერვალის გახანგრძლივების სულ რამდენიმე შემთხვევა კარიპრაზინის მიღებისას, რომლებიც არ შეესაბამებოდა სერიოზულობის კრიტერიუმებს (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”). ამგვარად, კარიპრაზინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით და პაციენტებში Qთ ინტერვალის გახანგრძლივებით ოჯახურ ანამნეზში, ასევე პაციენტებში, როლებიც იღებენ სამკურნალო პრეპარატებს, რომლებსაც შეუძლიათ Qთ ინტერვალის გახანგრძლივების გამოწვევა (იხ. ნაწილი “ფარმაკოკინეტიკა”).&nbsp; &nbsp; - ვენური თრომბოემბოლია ანტიფსიქოზური პრეპარატების გამოყენებისას დარეგისტრირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები. ვინაიდან პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიფსიქოზურ პრეპარატებს, ხშირად აღინიშნება ვენური თორმბოემბოლიის შეძენილი რისკ-ფაქტორები, აუცილებელია ვენური თორმბოემბოლიის ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორების გამოვლენა კარიპრაზინით მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის დროს და მიღებული იქნას პროფილაქტიკური ზომები.&nbsp; ჰიპერგლიკემია და შაქრიანი დიაბეტი&nbsp; პაციენტებში შაქრიანი დიაბეტით ან შაქრიანი დიაბეტის განვითარების რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, სიმსუქნე, დიაბეტი ოჯახურ ანამნეზში) ატიპიური ანტიფსიქოტიკებით მკურნალობის დასაწყისში საჭიროა სისხლის შრატში გლუკოზის შემცველობის სათანადო კონტროლი. კარიპრაზინის კლინიკურ კვლევებში დარეგისტრირებული იყო არასასურველი მოვლენები, დაკავშირებული გლუკოზის კონცენტრაციის ცვლილებებთან (იხ. ნაწილი “ფარმაკოდინამიკა”).&nbsp; რეპროდუქციული ასაკის ქალები&nbsp; რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის მაღალეფექტური საშუალებები კარიპრაზინის მიღებისას და, როგორც მინიმუმ, 10 კვირა მიღების დასრულების შემდეგ (იხ. ნაწილები “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“ და “გამოყენება ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში”). ქალებმა, რომლებიც იყენებენ სისტემური მოქმედების ჰორმონალურ საშუალებებს, დამატებით უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის მეორე, ბარიერული მეთოდი.&nbsp; სხეულის მასის ცვლილება კარიპრაზინის მიღებისას აღინიშნებოდა სხეულის მასის მნიშვნელოვანი ზრდა. პაციენტებმა რეგულარულად უნდა გააკონტროლონ სხეულის მასა (იხ. ნაწილი “გვერდითი მოქმედება”).&nbsp; დახმარე ნივთერებები&nbsp; პრეპარატი რეაგილა, კაფსულები, 3 მგ, 4,5 მგ და 6 მგ შეიცავენ საღებავს წითელს მომხიბვლელს (E 129), რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.&nbsp; ზემოქმედება სატრასპორტო საშუალებების მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე&nbsp; კარიპრაზინი ახდენს სუსტ ან ზომიერ ზემოქმედებას სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე. პაციენტებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ პოტენციურად საშიში მექანიზმების, მათ შორის სატრანსპორტო საშუალებების მართვის მიმართ, მანამდე, სანამ არ იქნებიან დარწმუნებულნი, რომ პრეპარატი რეაგილა არ ახდენს უარყოფით ზეგავლენას მათ უნარებზე.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; შეფუთვა 7 კაფსულა პვქ/პე/პვდქ და ალუმინის ფოლგის ბლისტერზე.&nbsp; 1 ან 4 (1,5 მგ და 3 მგ დოზირებისათვის) ან 4 (4,5 მგ ან 6 მგ დოზირებისათვის) ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.&nbsp; შენახვის პირობები სამკურნალო საშუალება არ საჭიროებს შენახვის სპეციალურ ტემპერატურულ პირობებს.&nbsp; ინახება ორიგინალურ შეფუთვაში სინათლის ზემოქედებისაგან დასაცავად.&nbsp; ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.&nbsp; ვარგისიანობის ვადა&nbsp; 5 წელი.&nbsp; ნუ გამოიყენებთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.&nbsp; გაცემის პირობები რეცეპტით.