მონოსანი 40 მგ 30 ტაბლეტი

მახასიათებლები

ფორმა

Dosage mg

შეფუთვა

Description en

Trade name: Monosan International Nonproprietary Name: Isosorbide mononitrate Dosage form: Tablets Description: Round, flat tablets, white or almost white, with a score on one side. Qualitative and quantitative composition: 1 tablet contains: Active substance: Isosorbide-5-mononitrate 20 or 40 mg (Isosorbide-5-mononitrate and lactose monohydrate trituration in a ratio of 80%:20% 25 mg or 50 mg). Excipients: Microcrystalline cellulose, corn starch, magnesium stearate, granulated lactose, talc. Pharmacotherapeutic group: Vasodilating agents, nitrates. Pharmacological properties: Peripheral vasodilator, primarily affecting venous vessels. Stimulates the formation of nitric oxide (endothelial relaxation factor) in the vascular endothelium, which leads to activation of intracellular guanylate cyclase, resulting in an increase in cyclic guanosine monophosphate (vasodilation mediator). Reduces myocardial oxygen demand by decreasing preload and afterload. Has a coronary dilating effect. Reduces blood flow to the right atrium, helps reduce pressure in the pulmonary circulation, and regress symptoms of pulmonary edema. Promotes redistribution of coronary blood flow to areas of reduced circulation. Increases tolerance to physical exertion in patients with ischemic heart disease (IHD) and angina. Dilates cerebral and meningeal blood vessels, which may be accompanied by headache. Inhibits platelet aggregation, reduces the synthesis of platelet thromboxane. As with other nitrates, cross-tolerance develops. After discontinuation (cessation of treatment), sensitivity to it is quickly restored. Antianginal effect occurs 30-45 minutes after oral administration and lasts for 8-10 hours. Antianginal effect occurs 30-45 minutes after oral administration and lasts for 8 to 10 hours. Pharmacokinetic properties: Absorption: After oral administration, isosorbide mononitrate is rapidly and completely absorbed from the gastrointestinal tract. It has high bioavailability of approximately 100% due to the absence of a first-pass effect in the liver. The drug does not bind to plasma proteins. Distribution: The volume of distribution is 0.62 L/kg body weight, clearance is 115 ml/min. Biotransformation: Isosorbide mononitrate is metabolized in the liver to isosorbide 2-glucuronide and isosorbide-5-mononitrate. Both metabolites are pharmacologically inactive. The biological half-life is 4 to 5 hours. Excretion: Excreted by the kidneys mainly in the form of metabolites; only 2% of isosorbide mononitrate is excreted unchanged. In cases of cardiac, hepatic, or renal insufficiency, isosorbide mononitrate does not change significantly. The effective level of isosorbide mononitrate in the blood is approximately 100 ng/mL. A close correlation has been established between drug concentration in blood plasma, diastolic pulmonary artery pressure, mean right atrial pressure, and systemic systolic-diastolic pressure. Indications for use: • Ischemic heart disease: prevention of angina attacks; • Chronic heart failure (as part of combination therapy). Contraindications: • Hypersensitivity to organic nitrates and other components of the drug; • Acute circulatory failure (shock, vascular insufficiency); • Cardiogenic shock, if a sufficiently high end-diastolic pressure in the left ventricle is not ensured by intra-aortic counterpulsation or administration of positive inotropic agents; • Toxic pulmonary edema; • Severe arterial hypotension (systolic blood pressure less than 100 mm Hg, diastolic blood pressure less than 60 mm Hg); • Concomitant use with phosphodiesterase-5 inhibitors, including sildenafil, vardenafil, and tadalafil, as they potentiate the antihypertensive effect of nitrates; • Hereditary galactose intolerance, lactase deficiency, or glucose-galactose malabsorption syndrome; • Age under 18 years (efficacy and safety have not been established). Method of administration and dosage: Tablets should be taken orally, after meals, swallowed whole with a small amount of liquid. The dose and frequency of administration are prescribed individually depending on the severity of the disease. Initially, 10-20 mg 1-3 times a day (10 mg dose corresponds to ½ of a 20 mg tablet). Depending on the clinical effect, on the 3rd-4th day, the dose can be increased to 20-40 mg twice a day, if necessary, increasing the dose up to 60 mg per day (for 20 mg tablets) and up to 80 mg per day (for 40 mg tablets). The maximum daily dose is 80 mg. Special warnings and precautions for use: • Hypertrophic cardiomyopathy, constrictive pericarditis, pericardial tamponade; • Low filling pressure in acute myocardial infarction, left ventricular failure. Systolic blood pressure should not be allowed to fall below 90 mm Hg); • Aortic and/or mitral stenosis; • Tendency to orthostatic circulatory regulation disorders; • Angle-closure glaucoma; • Thyrotoxicosis; • Acute anemia; • Diseases accompanied by increased intracranial pressure (including hemorrhagic stroke, craniocerebral trauma); • Severe renal insufficiency; • Hepatic insufficiency. The drug is not used to relieve angina attacks. During treatment, blood pressure and heart rate must be monitored. If the drug needs to be used against the background of arterial hypotension, positive inotropic agents should be administered simultaneously. Frequent administration and high doses can lead to the development of tolerance; in such cases, after 3-6 weeks of regular intake, it is recommended to discontinue the drug for 24-48 hours, or to stop treatment with Monosan for 3-5 days, replacing it with other antianginal drugs during this time. Abrupt discontinuation of the drug should be avoided, and the dose should be gradually reduced. Alcohol consumption should be excluded during treatment with the drug. Interactions with other medicinal products and other forms of interaction: Increases the concentration of dihydroergotamine in blood plasma. Reduces the effect of vasopressors. Barbiturates accelerate the biotransformation of isosorbide mononitrate and reduce its concentration in the blood. Concomitant administration with other vasodilators, angiotensin-converting enzyme inhibitors, beta-blockers, "slow" calcium channel blockers, diuretics, neuroleptics, or tricyclic antidepressants, phosphodiesterase-5 inhibitors, including sildenafil, vardenafil, tadalafil, as well as ethanol, may potentiate the antihypertensive effect of isosorbide mononitrate. Combination with amiodarone, propranolol, "slow" calcium channel blockers (verapamil, nifedipine, etc.) may increase the antianginal effect. The effect of beta-adrenostimulants, alpha-blockers (dihydroergotamine, etc.) may reduce the manifestation of the antianginal effect (tachycardia, severe decrease in blood pressure). When combined with m-cholino-blockers (atropine, etc.), the probability of increased intraocular pressure increases. Adsorbents, astringent and enveloping agents reduce the absorption of isosorbide mononitrate in the gastrointestinal tract. The therapeutic effect of norepinephrine (noradrenaline) is reduced when taken simultaneously with nitro-preparations. Pregnancy and lactation: For safety reasons, Monosan may be used during pregnancy and lactation strictly as prescribed by a doctor, after thoroughly assessing the benefits and potential risks. There is no data on the penetration of isosorbide mononitrate into breast milk. Effect on the ability to drive vehicles and operate potentially dangerous machinery: The drug can, especially at the beginning of treatment, negatively affect activities that require rapid mental and motor reactions (e.g., driving vehicles and operating potentially dangerous machinery). Side effects: Central nervous system disorders: "Nitrate" headache, dizziness, tightness, drowsiness, blurred vision, reduced ability for rapid mental and motor reactions (especially at the beginning of treatment). Cardiac disorders: Tachycardia, in rare cases - intensification of angina attacks (paradoxical reaction). Vascular disorders: Marked decrease in blood pressure, orthostatic collapse. Gastrointestinal disorders: Nausea, vomiting, possible mild burning sensation on the tongue, dry mouth. Skin and subcutaneous tissue disorders: Transient facial flushing, sensation of heat, rash, in some cases - exfoliative dermatitis. General disorders at the site of administration: Development of tolerance (including cross-tolerance with other nitrates). Overdose: Symptoms: Acute poisoning with isosorbide mononitrate is very rare. Collapse, fainting, reflex tachycardia, weakness, dizziness, slowing down, headache, visual disturbances, hyperthermia, skin redness, increased sweating, nausea, vomiting, diarrhea, methemoglobinemia (cyanosis, anoxia - usually with chronic overdose), hyperpnea, dyspnea, increased intracranial pressure, seizures, paralysis, coma. Treatment: In addition to general recommendations, such as gastric lavage and placing the patient in a supine position with elevated lower extremities, basic vital signs should be monitored and corrected if necessary. Patients with severe hypotension and/or shock should have their blood volume replenished; in severe cases, norepinephrine and/or dopamine infusions may be administered to improve circulation. Administration of epinephrine (adrenaline) and similar compounds is contraindicated. In case of methemoglobinemia, depending on the severity, ascorbic acid in the form of a sodium salt is administered intravenously (previously methylthionine chloride (methylene blue) was used at 0.1-0.15 ml/kg of a 1% solution up to 50 ml); oxygen therapy, hemodialysis, exchange transfusion. Shelf life: 5 years. Do not use after the expiry date indicated on the packaging! Storage conditions: List "B". In a dry, protected from light place, inaccessible to children, at a temperature up to 25°C. Dosage form: Tablets 20 mg and 40 mg. 10 tablets in a blister; 3 blisters with instructions for use in a cardboard package. Dispensing regime: Pharmaceutical product group - II, dispensed with prescription form №3.

Description ru

Торговое наименование: Моносан (Monosan) Международное непатентованное наименование: изосорбида мононитрат Лекарственная форма: таблетки Описание: круглые, плоские таблетки белого или почти белого цвета, с риской на одной стороне. Качественный и количественный состав: 1 таблетка содержит: Активное вещество: изосорбида-5-мононитрат 20 или 40 мг (тритурация изосорбида-5-мононитрата и лактозы моногидрата в соотношении 80%:20% 25 мг или 50 мг). Вспомогательные вещества: микрокристаллическая целлюлоза, кукурузный крахмал, магния стеарат, гранулированная лактоза, тальк. Фармакотерапевтическая группа: Вазодилатирующее средство, нитрат. Фармакологические свойства Периферический вазодилататор, преимущественно влияющий на венозные сосуды. Стимулирует образование оксида азота (эндотелиальный релаксирующий фактор) в эндотелии сосудов, что вызывает активацию внутриклеточной гуанилатциклазы, в результате чего происходит повышение уровня циклического гуанозинмонофосфата (медиатор вазодилатации). Снижает потребность миокарда в кислороде за счет снижения преднагрузки и постнагрузки. Обладает коронарорасширяющим действием. Снижает приток крови к правому предсердию, способствует снижению давления в малом круге кровообращения с регрессией симптомов при легочном застое. Способствует перераспределению коронарного кровотока в область сниженного кровообращения. Повышает толерантность к физической нагрузке у пациентов с ишемической болезнью сердца (ИБС), стенокардией. Расширяет сосуды головного мозга, мозговых оболочек, что может сопровождаться головной болью. Ингибирует агрегацию тромбоцитов, снижает синтез тромбоксана внутри тромбоцитов. Как и в отношении других нитратов, развивается перекрестная толерантность. После отмены (прекращения лечения) чувствительность к нему быстро восстанавливается. Антиангинальный эффект проявляется через 30-45 минут после перорального приема и длится 8-10 часов. Антиангинальный эффект наступает через 30-45 минут после приема внутрь и длится от 8 до 10 часов. Фармакокинетические свойства Абсорбция: После перорального приема изосорбида мононитрат быстро и полностью всасывается из желудочно-кишечного тракта. Он имеет высокую биодоступность около 100%, так как не подвергается эффекту "первого прохождения" через печень. Препарат не связывается с белками плазмы крови. Распределение: Объем распределения составляет 0,62 л/кг массы тела, клиренс – 115 мл/мин. Биотрансформация: Изосорбида мононитрат метаболизируется в печени до изосорбида-2-глюкуронида и изосорбита-5-мононитрата. Оба метаболита фармакологически неактивны. Период полувыведения составляет от 4 до 5 часов. Выведение: Выводится почками преимущественно в виде метаболитов, только 2% изосорбида мононитрата выводится в неизмененном виде. При сердечной, печеночной или почечной недостаточности изосорбида мононитрат существенно не изменяется. Эффективный уровень изосорбида мононитрата в крови составляет около 100 нг/мл. Установлена тесная взаимосвязь между концентрацией препарата в плазме крови, диастолическим давлением в легочной артерии, средним давлением в правом предсердии и системным систолическим-диастолическим давлением. Показания к применению • Ишемическая болезнь сердца: профилактика приступов стенокардии; • Хроническая сердечная недостаточность (в составе комбинированной терапии). Противопоказания • Повышенная чувствительность к органическим нитратам и другим компонентам препарата; • Острая недостаточность кровообращения (шок, сосудистая недостаточность); • Кардиогенный шок, если не обеспечено достаточно высокое конечно-диастолическое давление в левом желудочке с помощью внутриаортальной контрпульсации или введения средств с положительным инотропным действием; • Токсический отек легких; • Выраженная артериальная гипотензия (систолическое артериальное давление менее 100 мм рт. ст., диастолическое артериальное давление менее 60 мм рт. ст.); • Одновременный прием с ингибиторами фосфодиэстеразы-5, включая силденафил, варденафил и тадалафил, так как они потенцируют антигипертензивный эффект нитратов; • Наследственная непереносимость галактозы, дефицит лактазы или синдром мальабсорбции глюкозы и галактозы; • Возраст до 18 лет (эффективность и безопасность не установлены). Способ применения и дозы Таблетки следует принимать внутрь, после еды, проглатывая целиком, запивая небольшим количеством жидкости. Доза и кратность приема препарата назначаются индивидуально в зависимости от тяжести заболевания. В начале лечения по 10-20 мг 1-3 раза в сутки (доза 10 мг соответствует ½ таблетки 20 мг). В зависимости от выраженности клинического эффекта на 3-4 день доза может быть увеличена до 20-40 мг два раза в сутки, при необходимости с увеличением дозы до 60 мг в сутки (для таблеток 20 мг) и до 80 мг в сутки (для таблеток 40 мг). Максимальная суточная доза составляет 80 мг. Особые предупреждения и меры предосторожности при приеме • Гипертрофическая кардиомиопатия, констриктивный перикардит, тампонада перикарда • Низкое давление наполнения при остром инфаркте миокарда, левожелудочковая недостаточность. Не допускается снижение систолического артериального давления ниже 90 мм рт. ст.); • Аортальный и/или митральный стеноз; • Склонность к ортостатическим нарушениям сосудистой регуляции; • Закрытоугольная глаукома; • Тиреотоксикоз; • Острая анемия; • Заболевания, сопровождающиеся повышением внутричерепного давления (в том числе геморрагический инсульт, черепно-мозговая травма); • Выраженная почечная недостаточность; • Печеночная недостаточность. Препарат не применяется для купирования приступа стенокардии. Во время лечения необходимо контролировать артериальное давление и частоту сердечных сокращений. При необходимости применения препарата на фоне артериальной гипотензии требуется одновременное назначение препаратов с положительным инотропным действием. Частое назначение и высокие дозы могут вызвать развитие толерантности; в таком случае через 3-6 недель регулярного приема рекомендуется отмена препарата на 24-48 часов или прекращение лечения препаратом Моносан на 3-5 дней с заменой его в это время другими антиангинальными лекарственными препаратами. Необходимо избегать резкой отмены препарата, дозу следует снижать постепенно. При лечении препаратом следует исключить употребление алкоголя. Взаимодействие с другими лекарственными средствами и другие формы взаимодействия Увеличивает концентрацию дигидроэрготамина в плазме крови. Снижает эффект вазопрессоров. Барбитураты ускоряют биотрансформацию изосорбида мононитрата и снижают его концентрацию в крови. Одновременное применение с другими вазодилататорами, ингибиторами ангиотензинпревращающего фермента, бета-адреноблокаторами, "медленными" блокаторами кальциевых каналов, диуретиками, нейролептиками или трициклическими антидепрессантами, ингибиторами фосфодиэстеразы-5, включая силденафил, варденафил, тадалафил, а также этанолом может потенцировать антигипертензивное действие изосорбида мононитрата. Комбинация с амиодароном, пропранололом, "медленными" блокаторами кальциевых каналов (верапамил, нифедипин и др.) может усилить антиангинальный эффект. Воздействие бета-адреностимуляторов, альфа-адреноблокаторов (дигидроэрготамин и др.) может снизить выраженность антиангинального эффекта (тахикардия, выраженное снижение артериального давления). При комбинированном применении с м-холиноблокаторами (атропин и др.) возрастает вероятность повышения внутриглазного давления. Адсорбенты, вяжущие и обволакивающие средства снижают абсорбцию изосорбида мононитрата в желудочно-кишечном тракте. Терапевтический эффект норэпинефрина (норадреналина) снижается при одновременном применении с нитропрепаратами. Беременность и период лактации В целях безопасности Моносан в период беременности и лактации может применяться строго только по назначению врача после тщательной оценки соотношения пользы и возможных рисков. Данные о проникновении изосорбида мононитрата в грудное молоко отсутствуют. Влияние на способность к управлению транспортными средствами и потенциально опасными механизмами Препарат может, особенно в начале лечения, оказывать отрицательное влияние на деятельность, требующую быстрой психической и двигательной реакции (например, управление транспортными средствами и потенциально опасными механизмами). Побочные эффекты Нарушения со стороны центральной нервной системы: "нитратная" головная боль, головокружение, стеснение в груди, сонливость, затуманенное зрение, снижение скорости быстрой психической и двигательной реакции (особенно в начале лечения). Нарушения со стороны сердца: тахикардия, в редких случаях – усиление приступов стенокардии (парадоксальная реакция). Нарушения со стороны сосудов: выраженное снижение артериального давления, ортостатический коллапс. Нарушения со стороны пищеварительной системы: тошнота, рвота, возможно легкое жжение языка, сухость во рту. Нарушения со стороны кожи и подкожных тканей: преходящая гиперемия кожи лица, ощущение жара, сыпь на коже, в некоторых случаях – эксфолиативный дерматит. Общие нарушения в месте введения: развитие толерантности (в том числе перекрестной с другими нитратами). Передозировка Симптомы: При лечении изосорбида мононитратом острое отравление встречается очень редко. Коллапс, состояние обморока, рефлекторная тахикардия, слабость, головокружение, заторможенность, головная боль, нарушения зрения, гипертермия, покраснение кожи, повышенное потоотделение, тошнота, рвота, диарея, метгемоглобинемия (цианоз, аноксия – как правило, при хронической передозировке), гиперпноэ, диспноэ, повышение внутричерепного давления, судороги, паралич, кома. Лечение: Помимо общих рекомендаций, таких как промывание желудка и помещение пациента в положение с приподнятыми нижними конечностями, необходимо контролировать показатели основных жизненных функций и при необходимости проводить их коррекцию. Пациентам с выраженной гипотензией и/или шоковым состоянием следует проводить восполнение объема циркулирующей крови; в исключительных случаях для улучшения циркуляции могут проводиться инфузии норэпинефрина и/или допамина. Введение эпинефрина (адреналина) и подобных соединений противопоказано. При метгемоглобинемии в зависимости от тяжести назначают внутривенно аскорбиновую кислоту в виде натриевой соли (ранее использовали метилтионина хлорид (метиленовый синий) 0,1-0,15 мл/кг 1%-го раствора до 50 мл); оксигенотерапию, гемодиализ, обменное переливание крови. Срок годности: 5 лет. Не использовать после истечения срока годности, указанного на упаковке! Условия хранения: Список "Б". В сухом, защищенном от света месте, в недоступном для детей месте, при температуре до 25°C. Форма выпуска: Таблетки 20 мг и 40 мг. По 10 таблеток в блистере; 3 блистера вместе с инструкцией по применению в картонной пачке. Режим отпуска: Лекарственное средство группы II, отпускается по рецепту формы №3

აქტივი

isosorbide mononitrate

რა არის ეს?

სავაჭრო სახელწოდება: მონოსანი (Monosan ) საერთაშორისო არასაპატენტო სახელწოდება:  იზოსორბიდის მონონიტრატი სამკურნალწამლო ფორმა:  ტაბლეტები აღწერილობა მრგვალი, ბრტყელი ტაბლეტები თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, ერთ მხარეს ღარით. თვისობრივი და ხარისხობრივი შემადგენლობა:  1 ტაბლეტი შეიცავს: აქტიური ნივთიერება: იზოსორბიდ-5-მონონიტრატი 20 ან 40 მგ (იზოსორბიდ-5-მონონიტრატისა და ლაქტოზის მონოჰიდრატის ტრიტურაცია თანაფარდობით 80%:20% 25 მგ ან 50 მგ). დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, მაგნიუმის სტეარატი, გრანულირებული ლაქტოზა, ტალკი. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი ვაზოდილატატორული საშუალებები, ნიტრატი. ფარმაკოლოგიური თვისებები  პერიფერიული ვაზოდილატატორი, უპირატესად გავლენას ახდენს ვენურ სისხლძარღვებზე. ასტიმულირებს  აზოტის ოქსიდის (ენდოთელური რელაქსაციური ფაქტორი) წარმოქმნას სისხლძარღვების ენდოთელიუმში, რომელიც იწვევს უჯრედშიდა გუანილციკლაზას აქტივაციას, რის შედეგადაც ხდება  ციკლოგუანოზინფოსფატის (ვაზოდილატაციის მედიატორი) მომატება.  ამცირებს მიოკარდიუმის ჟანგბადზე მოთხოვნილებას პრედდატვირთვის და პოსტდატვირთვის დაქვეითების ხარჯზე.  გააჩნია კორონაროგამაფართოებელი მოქმედება. ამცირებს სისხლის მიდინებას მარჯვენა წინაგულში, ხელს უწყობს წნევის დაქვეითებას სისხლის მიმოქცევის მცირე წრეში სიმპტომების რეგრესიას ფილტვის შეშუპებისას. ხელს უწყობს კორონარული სისხლის მიმოქცევის გადანაწილებას დაქვეითებული სისხლის მიმოქცევის მიდამოში. ზრდის ტოლერანტობას  ფიზიკური დატვირთვის მიმართ  გულის იშემიური დაავადების (გიდ), სტენოკარდიის მქონე  პაციენტებში. აფართოებს ტვინის, ტვინის მაგარი გარსის სისხლძარღვებს, რასაც შეიძლება თან ახლდეს თავის ტკივილი. აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას, ამცირებს თრომბოციტების შიდა თრომბოქსანის სინთეზს. ისევე, როგორც სხვა ნიტრატების მიმართ, ვითარდება ჯვარედინი ტოლერანტობა. მოხსნის (მკურნალობის შეჩერების) შემდეგ მგრძნობელობა მის მიმართ სწრაფად აღდგება. ანტიანგინალური ეფექტი ვლინდება პერორალური მიღებიდან 30-45 წუთის შემდეგ და გრძელდება 8-10 საათის განმავლობაში. ანტიანგინალური ეფექტი დგება შინაგანად მიღებიდან 30-45 წუთის შემდეგ და გრძელდება 8-დან 10 საათამდე. ფარმაკოკინეტილური თვისებები აბსორბცია პერორალურად მიღების შემდეგ იზოსორბიდის მონონიტრატი სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მას აქვს მაღალი ბიოშღწევადობა დაახლოებით - 100%, რადგანაც არა აქვს ღვიძლში „პირველი გავლის“ ეფექტი. პრეპარატი არ უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს. განაწილება განაწილების მოცულობა შეადგენს 0,62ლ/კგ სხეულის მასაზე, კლირენსი - 115მლ/წთ. ბიოტრანსფორმაცია იზოსორბიდის მონონიტრატი მეტაბოლიზდება ღვიძლში იზოსორბიდ 2- გლუკურონიდ იზოსორბიტ-5-მონონიტრატზე. ორივე მეტაბოლიტი ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. ბიულოგიური დაშლის ნახევარპერიოდი შეადგენს 4-დან 5 საათს. გამოყოფა გამოიყოფა თირკმელებიდან ძირითადად მეტაბოლიტების ფორმით, იზოსორბიდის მონონიტრატის მხოლოდ 2% გამოიყოფა გაურკვეველი სახით. გულის, ღვიძლის, ან თირკმლის უკმარისობისას იზოსორბიდის მონონიტრატი არსებითად არ იცვლება. იზოსორბიდის მონონიტრატის ეფექტური დონე სისხლში შეადგენს დაახლოვებით 100ნგ/მლ. დამტკიცებულია მჭიდრო ურთიერთკავშირი სისხლის პლაზმაში წამლის კონცენტრაციას, ფილტვის არტერიაში დიასტოლოგიურ წნევას, მარჯვენა წინაგულში საშუალო წნევასა და სისტემურ სისტოლოგიურ-დიასტოლოგიურ წნევას  შორის.   გამოყენების ჩვენებები • გულის იშემიური დაავადება: სტენოკარდიის შტევების პროფილაქტიკა; • გულის ქრონიკული უკმარისობა (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში). უკუჩვენებები • მომატებული მგრძნობელობა ორგანული ნიტრატებისა და პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ; • სისხლის მიმოქცევის მწვავე უკმარისობა (შოკი, სისხლძარღვოვანი უკმარისობა); • კარდიოგენური შოკი, თუ არ არის უზრუნველყოფილი საკმარისად მაღალი საბოლოო დიასტოლური წნევა  მარცხენა პარკუჭში აორტის შიდა კონტრაპულსიის გამოყენებით ან დადებითი ინოტროპული მოქმედების საშუალებების შეყვანის ხარჯზე; • ფილტვების ტოქსიკური შეშუპება; • გამოხატული არტერიული ჰიპოტენზია (სისტოლური არტერიული წნევა ნაკლებია 100 მმ ვწყ.სვ., დიასტოლური  არტერიული წნევა ნაკლებია 60 მმ ვწყ.სვ.); • ერთდროული მიღება ფოსფოდიესთერაზა-5 ინჰიბიტორებთან, მათ შორის სილდენაფილთან, ვარდენაფილთან, და ტადალაფილთან, რადგანაც ისინი ახდენენ ნიტრატების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის პოტენცირებას; • მემკვიდრეობითი გალაქტოზას აუტანლობა, ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზის და გალაქტოზის მალაბსორბციის სინდრომი; • 18 წლამდე  ასაკი (ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის დადგენილი). გამოყენების მეთოდი და დოზები ტაბლეტები უნდა იქნას მიღებული პერორალურად, ჭამის შემდეგ, გადაიყლაპოს მთლიანად მცირე რაოდენობის სითხის დაყოლებით. პრეპარატის დოზა და მიღების ჯერადობა ინიშნება ინდივიდუალურად დაავადების სიმძიმის მიხედვით. დასაწყისში 10-20 მგ 1-3-ჯერ დღეში (10 მგ დოზა შეესაბამება ½ 20 მგ ტაბლეტს). კლინიკურ ეფექტის გამოხატვის მიხედვით მე-3 -4 დღეს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20-40 მგ ორჯერ დღეში, საჭიროებისას დოზის გაზრდით 60 მგ-მდე დღეში (20 მგ ტაბლეტებისთვის) და 80 მგ-მდე დღეში. (40 მგ ტაბლეტებისთვის). მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 80 მგ. სპეციალური გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები მიღებისას  • ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია, კონსტრიქციული პერიკარდიტი, პერიკარდიუმის ტამპონადა  • ავსების დაბალი წნევა მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის დროს, მარცხენა პარკუჭოვანი უკმარისობა. არ უნდა დაიშვას სისტოლური არტერიული წნევის დაქვეითება 90 მმ ვწყ.სვ-ზე დაბლა); • აორტის და/ან მიტრალური სტენოზი; • სისხლძარღვოვანი რეგულირების ორთოსტატიკური დარღვევებისადმი ტენდენცია; • დახურულკუთხოვანი გლაუკომა; • თირეოტოქსიკოზი; • მწვავე ანემია; • დაავადებები, რომლებსაც თან ახლავს ქალასშიდა წნევის გაზრდა (მათ შორის, ჰემორაგიული ინსულტი, ქალა-ტვინის ტრავმა); • გამოხატული თირკმლის უკმარისობა; • ღვიძლის უკმარისობა. პრეპარატი არ გამოიყენება სტენოკარდიის შეტევის კუპირებისთვის.  მკურნალობის დროს აუცილებელია გაკონტროლდეს არტერიული წნევა და გულისცემის სიხშირე. არტერიული ჰიპოტენზიის ფონზე პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობისას საჭიროა დადებითი ინოტროპული მოქმედების პრეპარატების ერთდროულად მიღება. ხშირად დანიშვნას და მაღალ დოზებს შეუძლიათ გამოიწვიონ ტოლერანტობის განვითარება; ასეთ შემთხვევაში, რეგულარული მიღების 3-6 კვირის შემდეგ რეკომენდებულია პრეპარატის მოხსნა 24-48 საათით, ან პრეპარატით მონოსანი  მკურნალობის შეჩერება 3-5 დღით მისი ამ დროის განმავლობაში სხვა ანტიანგინალური სამკურნალო პრეპარატებით ჩანაცვლებით. აუცილებელია ვერიდოთ პრეპარატის მკვეთრად მოხსნას და დოზა უნდა შემცირდეს თანდათან. პრეპარატით მკურნალობისას უნდა გამოირიცხოს ალკოჰოლის მოხმარება. ურთიერთქმედება  სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები  ზრდის დიჰიდროერგოტამინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში.                                      ამცირებს ვაზოპრესორების ეფექტს. ბარბიტურატები აჩქარებენ იზოსორბიდის მონონიტრატის ბიოტრანსფორმაციას და ამცირებენ მის კონცენტრაციას სისხლში. სხვა ვაზოდილატატორებთან, ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმეტის ინჰიბიტორებთან, ბეტა ადრენობლოკერებთან,  "ნელი" კალციუმის არხების ბლოკერებთან, დიურეტიკებთან, ნეიროლეპტიკებთან ან ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან,  ფოსფოდიესთერაზა-5 ინჰიბიტორებთან, მათ შორის სილდენაფილთან, ვარდენაფილთან, ტადალაფილთან, ასევე ეთანოლთან ერთდროულმა მიღებამ  შეიძლება მოახდინოს იზოსორბიდის მონონიტრატის ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების პოტენცირება. ამიოდარონთან, პროპრანოლოლთან,  "ნელი" კალციუმის არხების ბლოკერებთან (ვერაპამილი, ნიფედიპინი, და ა.შ.) კომბინაციამ შეიძლება გაზარდოს  ანტიანგინალური ეფექტი. ბეტა-ადრენოსტიმულატორების, ალფა-ადრენობლოკერების (დიჰიროერგოტამინი და სხვა.) ზემოქმედებამ შეიძლება შეამციროს ანტიანგინალური ეფექტის  გამოხატულება (ტაქიკარდია,  არტერიული წნევის ძლიერი დაქვეითება).  m-ქოლინობლოკერებთან (ატროპინი და სხვ.) კომბინირებული გამოყენებისას იზრდება თვალში შიდა წნევის მომატების ალბათობა.   ადსორბენტები, შემკვრელი და შემომგარსველი  საშუალებები ამცირებენ  იზოსორბიდის მონონიტრატის აბსორბციას  კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში. ნორეპინეფრინის (ნორადრენალინის) თერაპიული ეფექტი მცირდება ნიტროპრეპარატებთან ერთდროული მიღებისას. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი უსაფრთხოების მიზნით მონოსანი ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში შეიძლება გამოყენებულ იქნას მკაცრად მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით, მას შემდეგ, რაც საფუძვლიანად შეფასდება სარგებელი და შესაძლო რისკები, იზოსორბიდის მონონიტრატის დედის რძეში შეღწევის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.   ზეგავლენა ავტოტრანსპორტისა და პოტენციურად საშიში მექანიზმების მართვის უნარზე პრეპარატს შეუძლია, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, მოახდინოს უარყოფითი ზეგავლენა იმ საქმიანობაზე, რომელიც მოითხოვს სწრაფ ფსიქიკურ და მამოძრავებელ რეაქციას (მაგალითად, სატრანსპორტო საშუალებებისა და პოტენციურად საშიში მექანიზმების მართვა). გვერდითი მოვლენები დარღვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: „ნიტრატული“თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, შებოჭილობა, ძილიანობა, ბუნდოვანი მხედველობა, სწრაფი ფსიქიური და მოტორული რეაქციების უნარის შემცირება (განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში). დარღვევები გულის  მხრივ: ტაქიკარდია,იშვიათ შემთხვევებში - სტენოკარდიული შეტევების გაძლიერება (პარადოქსული რეაქცია) დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ: არტერიუი წნევის გამოხატული დაქვეითება, ორთოსტატიკური კოლაფსი. დარღვევები საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, შესაძლებელია ენის წვის მსუბუქი შეგრძნება, პირის სიმშრალე. დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ:   სახის კანის გარდამავალი ჰიპერემია, სიცხის შეგრძნება, გამონაყარი კანზე, ზოგ შემთხვევაში - ექსფოლიაციური დერმატიტი. ზოგადი დარღვევები შეყვანის ადგილას: ტოლერანტობის განვითარება (მათ შორის ჯვარედინი სხვა ნიტრატებთან). დოზის გადამეტება სიმპტომები იზოსორბიდის მონონიტრატით მკურნალობისას ძალიან იშვიათად ხდება მწვავე მოწამვლა. კოლაფსი, გულის წასვლის მდგომარეობა, რეფლექტორული ტაქიკარდია, სისუსტე, თავბრუსხვევა, შენელება, თავის ტკივილი, მხედველობის დარღვევები, ჰიპერთერმია, კანის სიწითლე, მომატებული ოფლიანობა,  გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მეტჰემოგლობინემია (ციანოზი, ანოქსია - როგორც წესი, ქრონიკული პერედოზირებისას), ჰიპერპნოე, დისპნოე,  ქალაშიდა წნევის მომატება, კრუნჩხვები, დამბლა, კომა. მკურნალობა ზოგადი რეკომენდაციების გარდა, როგორიცაა კუჭის ამორეცხვა და პაციენტის ჰორიზონტალურ ქვედა კიდურების შემაღლებულ მდგომარეობაში მოთავსება, უნდა გაკონტროლდეს ძირითადი სასიცოცხლო ფუნქციებუის  მაჩვენებლები და საჭიროების შემთხვევაში მოხდეს მათი კორექცია. პაციენტებს გამოხატული ჰიპოტენზიით და / ან შოკური მდგომარეობით უნდა მოხდეს  სისხლის მოცულობის შევსება; განსაკუთრებულ შემთხვევებში ცირკულაციის გასაუმჯობესებლად შეიძლება ნორეპინეფრინის და / ან დოფამინის ინფუზიების ჩატარება. ეპინეფრინის (ადრენალინი) და მსგვასი ნაერთების შეყვანა უკუნაჩვენებია. მეტჰემოგბინემიის დროს სიმძიმის მიხედვით ინიშნება ინტრავენურად ასკორბინის მჟავა ნატრიუმის მარილის სახით (ადრე იყენებდნენ მეტილთიონინის ქლორიდს (მეთილენის ლურჯი) 0.1-0.15 მლ/ კგ 1%-იანი  ხსნარის 50 მლ-მდე); ოქსიგენოთერაპია, ჰემოდიალიზი, სისხლის გამოცვლითი გადასხმა. ვარგისიანობის ვადა 5 წელი. არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ! შენახვის პირობები სია „ბ“. მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილზე ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, 250C-მდე ტემპერატურაზე. გამოშვების ფორმა ტაბლეტები 20 მგ და 40 მგ. 10 ტაბლეტი ბლისტერში; 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს პაკეტში. გაცემის რეჟიმი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით