ნებეტა - Nebeta 5მგ. 20 ტაბლეტი

მახასიათებლები

ფორმა

Dosage mg

შეფუთვა

Description en

Composition and dosage form Tablets: 28 pcs. in a pack. Nebivolol hydrochloride. . . . . . 5 mg Excipient: Lactose monohydrate. Clinical-pharmacological group Selective β1-adrenoblocker. Pharmacological properties Nebivolol is a racemate of two enantiomers, (SRRR)-nebivolol (or D-nebivolol) and (SRRR)-nebivolol (or L-nebivolol). The drug is characterized by two types of pharmacological action: - Nebivolol is a competitive and highly selective blocker of β1-receptors. This effect is due to the SRRR-enantiomer (D-enantiomer); - The drug has moderate vasodilating properties, which are due to the modulation of the release of the relaxing factor, nitric oxide (NO), from the vascular endothelium with the participation of L-arginine. Single and repeated use of nebivolol in patients with normal blood pressure and arterial hypertension reduces heart rate and blood pressure, both at rest and after physical exertion. The hypotensive effect is maintained with prolonged use of the drug. In therapeutic doses, nebivolol does not have alpha-adrenoblocking effects. In healthy volunteers, nebivolol does not significantly affect the ability and endurance for maximum physical exertion. Pharmacokinetics After oral administration, both enantiomers of nebivolol are rapidly absorbed from the gastrointestinal tract. Food intake does not affect the absorption of the drug. Nebivolol can be taken with or without food. Both enantiomers of nebivolol bind to blood plasma proteins, mainly albumin. Protein binding is 98.1% for (SRRR)-nebivolol and 97.9% for (SRRR)-nebivolol. Nebivolol is metabolized in the body to form active hydroxymetabolites. The metabolism of nebivolol occurs through alicyclic and aromatic hydroxylation, N-dealkylation, and glucuronidation. In addition, glucuronides of hydroxymetabolites are formed. In individuals with rapid metabolism, the oral bioavailability of nebivolol averages 12%. And almost complete in individuals with slow metabolism. At steady state and with equal dosing, the maximum plasma concentration of unchanged nebivolol in slow metabolizers is about 23 times higher than in rapid metabolizers. When analyzing the total content of unchanged substance and active metabolites, the difference between maximum concentrations is 1.3-1.4 times. Due to changes in metabolism, the dose of Nebet must always correspond to the patient's individual needs: therefore, slow metabolizers are prescribed relatively lower doses of the drug. In individuals with rapid metabolism, the half-life of nebivolol enantiomers averages 10 hours. In individuals with slow metabolism, this indicator increases 3-5 times. In individuals with rapid metabolism, the half-life of hydroxymetabolites of both enantiomers averages 24 hours. In individuals with slow metabolism, this indicator is approximately 2 times higher. The steady-state concentration of nebivolol in plasma is reached within 24 hours in most patients (rapid metabolizers), and for hydroxymetabolites - after several days. When using doses of nebivolol from 1 mg to 30 mg, its concentration in plasma is proportional to the dose. Age does not affect the pharmacokinetics of nebivolol. One week after administration, 38% of the dose is excreted by the kidneys and 48% by the intestines. Renal excretion of unchanged nebivolol is less than 0.5% of the dose. Indications Hypertension - Treatment of essential arterial hypertension: Ischemic heart disease; Chronic heart failure (CHF); - Treatment of mild to moderate chronic heart failure (in the compensation stage) in elderly patients (≥70 years) in combination with standard therapy. Dosage regimen Hypertension Adults: One tablet (5 mg) daily, preferably at the same time. Tablets should be taken with food. The hypotensive effect appears 1-2 weeks after the start of treatment. In some cases, optimal effect is achieved only after 4 weeks. Combination with other antihypertensive drugs Beta-blockers can be used as monotherapy or in combination with other antihypertensive agents (diuretics, dihydropyridine calcium antagonists). Patients with renal insufficiency: In case of renal insufficiency, the recommended starting dose is 2.5 mg per day. If necessary, the daily dose can be increased to 5 mg. Patients with hepatic insufficiency: Information on patients with hepatic insufficiency or impaired liver function is limited. Therefore, the use of nebivolol in this type of patient is contraindicated. Elderly patients: In patients over 65 years of age, the recommended starting dose is 2.5 mg. If necessary, the daily dose can be increased to 5 mg. Caution should be exercised in patients over 75 years of age, and they should be regularly monitored. Children and adolescents: No studies have been conducted in children and adolescents. The use of the drug in this age group is not recommended. Ischemic heart disease Adults: Half a tablet or one tablet (2.5 mg – 5 mg) daily, preferably at the same time. Tablets should be taken with food. Chronic heart failure Treatment of chronic heart failure (in the compensation stage) should begin with gradual dose titration until the optimal individual maintenance dose is reached. Patients with chronic heart failure should not have had an episode of acute heart failure in the last 6 weeks. It is recommended that the treating physician be experienced in treating this pathology. For patients taking cardiovascular drugs, including diuretics and/or digoxin and/or angiotensin-converting enzyme inhibitors and/or angiotensin II antagonists, the final doses of these drugs should be selected 2 weeks before starting nebivolol treatment. Dose titration should be carried out stepwise, at 1-2 week intervals, depending on patient tolerance: starting dose – 1.25 mg nebivolol, then it can be increased to 2.5 mg once daily, then 5 mg once daily, and then 10 mg once daily. The maximum recommended dose is 10 mg of nebivolol once daily. The initiation of treatment and dose increase should be carried out under the supervision of an experienced physician for at least 2 hours to ensure stability of condition (special attention should be paid to blood pressure, heart rate, conduction disturbances, signs of worsening heart failure). Treatment with maximum recommended doses may not be possible due to the development of side effects. If necessary, the achieved dose can be gradually reduced and re-prescribed. During the titration phase, in case of worsening heart failure or intolerance, it is recommended to initially reduce the dose of nebivolol or discontinue it immediately if necessary (in case of severe hypotension, worsening heart failure with acute pulmonary edema, cardiogenic shock, symptomatic bradycardia or atrioventricular block). Treatment of chronic heart failure with Nebet (in the compensation stage) is a long-term process. Abrupt discontinuation of nebivolol treatment is not recommended, as it may lead to a transient worsening of heart failure. The drug should be withdrawn gradually, halving the dose weekly. Tablets can be taken with food. Side effects The list of side effects varies for hypertension/ischemic heart disease and chronic heart failure. Hypertension and ischemic heart disease Most common side effects: headache, dizziness, paresthesia, shortness of breath, constipation, nausea, diarrhea, fatigue, edema. Other less common side effects include: nightmares, depression, visual disturbances, bradycardia, heart failure, slowed AV conduction/AV block, hypotension, intermittent claudication, bronchospasm, dyspepsia, flatulence, vomiting, itching, erythematous rash. The following side effects have been observed with some beta-blockers: hallucinations, psychoses, confusion, cold/cyanotic extremities, Raynaud's phenomenon, dry eyes. Chronic heart failure Data on side effects in patients with chronic heart failure were obtained from one placebo-controlled clinical trial. 1067 patients received nebivolol and 1061 patients received placebo. In this study, 449 patients (42.1%) reported a nebivolol-related side effect, compared to 334 patients (31.5%) who received placebo. The most common side effects in nebivolol patients were bradycardia and dizziness, both occurring in approximately 11% of patients. The incidence of these events among patients in the placebo group was approximately 2% and 7%, respectively. Side effects (possibly drug-related) that are particularly important in the treatment of chronic heart failure: - Worsening of heart failure, observed in 5.8% of patients in the nebivolol group, compared to 5.2% in the placebo group. - Orthostatic hypotension: Nebivolol - 2.1%, placebo - 1.0%. - Drug intolerance: Nebivolol - 1.6%, placebo - 0.8%. - First-degree atrioventricular block: Nebivolol - 1.4%, placebo - 0.9%. - Lower limb edema: Nebivolol - 1.05%, placebo - 0.2%. In case of adverse events, consult your doctor. Patients with renal insufficiency: No special dose adjustment is required for mild and moderate renal insufficiency. There is no data on patients with severe renal insufficiency (serum creatinine ≥250 µmol/l). Therefore, the use of nebivolol in this case is not recommended. Patients with hepatic insufficiency: Data on patients with hepatic insufficiency are limited. Therefore, the use of nebivolol in this type of patient is contraindicated. Elderly: No dose adjustment is required, as the maximum tolerated dose is selected individually. Children and adolescents: No studies have been conducted in children and adolescents. Therefore, the use of this drug in children and adolescents is not recommended. Contraindications - Hypersensitivity to the active substance or any of the excipients.; - Hepatic insufficiency or impaired liver function; - Acute heart failure, cardiogenic shock, or chronic heart failure in the decompensation stage requiring intravenous inotropic treatment; - Pregnancy and lactation. In addition, as with other beta-blockers, nebivolol is contraindicated in the following cases: - Sick sinus syndrome, including sinoatrial block; - Second and third-degree AV block (without a pacemaker); - Bronchospasm or bronchial asthma in history; - Untreated pheochromocytoma; - Metabolic acidosis; - Bradycardia (heart rate - Hypotension (systolic blood pressure < 90 mm Hg); - Severe peripheral circulatory disorders. Pregnancy and lactation Nebivolol can cause adverse effects on the course of pregnancy and/or the fetus/newborn. In general, beta-blockers reduce placental blood supply, leading to fetal growth retardation, abortion, or premature birth. In addition, adverse events may develop in the fetus and newborn, such as hypoglycemia or bradycardia. In pregnant women and during lactation, selective beta1-adrenoblockers are preferred when beta-blockers are necessary. Nebivolol use during pregnancy is possible only if strictly indicated. Continuous monitoring of uteroplacental blood flow and fetal growth and development is required. If the mother received beta-blockers, the newborn requires detailed monitoring. Typically, symptoms of hypoglycemia and bradycardia are expected within the first 3 days. Animal studies have shown that nebivolol is excreted in breast milk. Most beta-blockers, especially lipophilic substances like nebivolol and its active metabolites, pass into breast milk in varying amounts. Therefore, prescribing the drug during lactation is not recommended. Special instructions The following precautions should be observed when using beta-blockers: General anesthesia Continuation of beta-blockade reduces the risk of arrhythmias during induction and intubation. Beta-blocker treatment should be discontinued 24 hours before surgery. Caution should be exercised with certain types of anesthetics that cause increased cardiodepressive effects. Atropine may be used for premedication to prevent vagal reactions. Heart and blood vessels In general, the use of beta-blockers in patients with congestive heart failure is not recommended until the condition is stabilized. In patients with ischemic heart disease, beta-blocker treatment should be gradually discontinued over 1-2 weeks. If necessary, concomitant therapy with beta-blocker substitutes should be initiated to prevent angina. Beta-blockers cause bradycardia: if the resting pulse rate decreases to 50-55 beats per minute and/or the patient has symptoms characteristic of bradycardia, the dose should be reduced. Beta-blockers should be prescribed with caution in patients with: - Peripheral circulatory disorders (Raynaud's disease or syndrome, intermittent claudication), as the disease may worsen; - First-degree atrioventricular block, due to the negative effect of beta-blockers on conduction time; - Prinzmetal's angina due to the risk of coronary artery spasm: beta-blockers can increase the frequency and duration of angina attacks. Combination of nebivolol with calcium antagonists (verapamil and diltiazem), class I antiarrhythmics, and centrally acting antihypertensives is not recommended. Metabolism and endocrine system Nebet does not affect glucose levels in diabetic patients. However, caution is advised, as nebivolol can mask certain symptoms of hypoglycemia (tachycardia, tremor, sweating). Beta-blockers mask symptoms of tachycardia in hyperthyroidism. Abrupt discontinuation of the drug may exacerbate these symptoms. Respiratory system Beta-blockers should be prescribed with caution in chronic obstructive pulmonary disease and bronchial asthma, as bronchoconstriction may be exacerbated. Miscellaneous Caution is required when prescribing beta-blockers in patients with psoriasis. Beta-blockers can increase sensitivity to allergens and the severity of anaphylactic reactions. Initiation of treatment for chronic heart failure with nebivolol requires regular monitoring. This medicinal product contains lactose. Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicinal product. Effect of the drug on the ability to drive and operate machinery: No studies have been conducted on the effects of Nebet on driving and operating other machinery. Pharmacodynamic studies have shown that 5 mg of Nebet does not impair psychomotor function. When driving or operating machinery, it should be borne in mind that taking the drug can sometimes cause dizziness and fatigue. Overdose Symptoms: Bradycardia, hypotension, bronchospasm, and acute heart failure. Treatment: In case of overdose or hypersensitivity, regular monitoring of the patient and treatment in an intensive care unit are necessary. Blood glucose levels should be monitored. Absorption of the active substance still present in the gastrointestinal tract can be stopped by gastric lavage and administration of activated charcoal and a laxative. Artificial lung ventilation may be necessary. To prevent bradycardia or increased vagotonia, administration of atropine or methylatropine is recommended. Hypotension and shock should be treated with plasma and plasma substitutes, and if necessary, catecholamines. Beta-blockade can be counteracted by slow intravenous administration of isoprenaline hydrochloride, starting dose 5 mcg/min, or dobutamine, starting dose 2.5 mcg/min, until the desired effect is achieved. In case of incompatibility, isoprenaline can be combined with dopamine. In case of adverse effects, 50-100 mcg/kg intravenous glucagon can be used. If necessary, the injection can be repeated within an hour, and then, if necessary, with intravenous infusion of 70 mcg/kg/hour glucagon. In extreme cases, for treatment-resistant bradycardia, a pacemaker may be used. Drug interactions Pharmacodynamic interactions The following forms of interaction are common to beta-blockers. Combinations with the following drugs are not recommended: - Class I antiarrhythmics (quinidine, hydroquinidine, cibenzoline, flecainide, disopyramide, lidocaine, mexiletine, propafenone): may increase the effect on atrioventricular conduction and increase the negative inotropic effect. - Calcium channel blockers: verapamil, diltiazem: increased negative effect on contractility and atrioventricular conduction. Intravenous administration of verapamil during nebivolol treatment can cause severe hypotension and atrioventricular block. - Centrally acting antihypertensive agents (clonidine, guanfacine, moxonidine, methyldopa, rilmenidine): concomitant use with centrally acting antihypertensive agents can deepen heart failure by reducing central sympathetic tone (reduced heart rate and cardiac output, vasodilation). Abrupt discontinuation of treatment, especially before withdrawal of the beta-blocker, increases the risk of "rebound hypertension". Combinations that should be used with caution: - Class III antiarrhythmics (amiodarone): may increase the effect on atrioventricular conduction. - General anesthetics: Combined use of beta-blockers and inhaled general anesthetics can suppress reflex tachycardia and increase the risk of arterial hypotension. As a rule, abrupt discontinuation of beta-blocker treatment is not possible. The anesthesiologist should be informed that the patient is taking Nebet. - Insulin and oral antidiabetic agents: Although nebivolol does not affect glucose levels, concomitant use may mask some symptoms of developing hypoglycemia (palpitations, tachycardia). Combinations that should be considered Digoxin: Concomitant use may increase atrioventricular conduction time. Clinical trials have not revealed any interactions between nebivolol and drugs in this group. Nebivolol does not affect the pharmacokinetics of digoxin. Dihydropyridine calcium antagonists (amlodipine, felodipine, lacidipine, nifedipine, nicardipine, minodipine, nitrendipine): concomitant use may increase the risk of hypotension, and in patients with heart failure, the risk of further deterioration of ventricular ejection function. Antipsychotics, antidepressants (tricyclic drugs, barbiturates, and phenothiazines): concomitant use may enhance the hypotensive effect of beta-blockers (additive effect). Non-steroidal anti-inflammatory drugs: reduce the hypotensive effect of nebivolol. Sympathomimetic substances: concomitant use may reduce beta-blocker activity. Beta-adrenergic substances may increase the alpha-adrenergic activity of sympathomimetic substances, enhancing both alpha- and beta-adrenergic effects (risk of hypertension, severe bradycardia, and AV block). Pharmacokinetic interactions Metabolism of nebivolol is carried out by the CYP2D6 isoenzyme, and combination with inhibitors of this enzyme, especially paroxetine, fluoxetine, thioridazine, and quinidine, can lead to an increase in plasma levels of nebivolol and an increased risk of bradycardia and other side effects. Concomitant administration of cimetidine increases the concentration of nebivolol in blood plasma without changing the clinical effect. Combination with ranitidine does not affect the pharmacokinetics of nebivolol and can be prescribed concurrently. In combination of nebivolol with nicardipine, a slight increase in the concentrations of both drugs in plasma is observed without changing the clinical activity. Intake with alcohol, furosemide, or hydrochlorothiazide does not affect the pharmacokinetics of nebivolol. The drug does not affect the pharmacokinetics and pharmacodynamics of warfarin. Storage conditions and shelf life The drug should be stored at a temperature not exceeding 25°C, in a dry, protected from light, and inaccessible to children place. Shelf life - 2 years. Conditions of dispensing from pharmacies: The drug is dispensed by prescription.

აქტივი

nebivolol

რა არის ეს?

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა ტაბლეტები: შეფუთვაში 28 ც. ნებივოლოლის ჰიდროქლორიდი. . . . . . 5 მგ დამხმარე ნივთიერება: ლაქტოზას მონოჰიდრატი. კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი სელექტიური β1-ადრენობლოკატორი. ფარმაკოლოგიური თვისებები ნებივოლოლი წარმოადგენს ორი ენანტიომერის რაცემატს, SRRR-ნებივოლოლი (ან D-ნებივოლოლი) და SRRR-ნებივოლოლი (ან L-ნებივოლოლი). პრეპარატი ხასიათდება ორი სახის ფარმაკოლოგიური მოქმედებით: - ნებივოლოლი წარმოადგენს β1-რეცეპტორის კონკურენტულ და მაღალსელექტიურ ბლოკატორს. აღნიშნულ ეფექტს განაპირობებს შღღღ-ენანტიომერი (D-ენანტიომერი); - პრეპარატს გააჩნია ზომიერი ვაზოდილატაციური თვისებები, რომლიც განპირობებულია რელაქსაციური ფაქტორის, აზოტის ოქსიდის (NO), სისხლძარღვთა ენდოთელიუმიდან გამოთავისუფლების მოდულაციით L-არგინინის მონაწილეობით.ნებივოლოლის ერთჯერადი და განმეორებითი გამოყენება ნორმალური არტერიული წნევისა და არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში ამცირებს გულის შეკუმშვათა სიხშირესა და არტერიულ წნევას, როგორც მოსვენებულ მდგომარეობაში, აგრეთვე ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ. პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას შენარჩუნებულია მისი ჰიპოტენზიური ეფექტი. თერაპიული დოზებში ნებივოლოლს არ გააჩნია ალფა–ადრენომაბლოკირებელი ეფექტი. ჯანმრთელ მოხალისეებში ნებივოლოლი არ ახდენს მნიშვნელოვან ზეგავლენას მაქსიმალური ფიზიკური დატვირთვის უნარსა და ამტანობაზე. ფარმაკოკინეტიკა პერორალური მიღების შემდეგ ნებივოლოლის ორივე ენანტიომერი სწრაფად შეიწოვება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტიდან. საკვების მიღება არ მოქმედებს პრეპარატის აბსორბციაზე. ნებივოლოლის მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად და მის გარეშეც. ნებივოლოლის ორივე ენანტიომერი უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს, უპირატესად ალბუმინს. პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს 98.1%-ს SRRR-ნებივოლოლისთვის და 97.9%-ს SRRR-ნებივოლოლისთვის. ნებივოლოლი ორგანიზმში მეტაბოლიზდება აქტიური ჰიდროქსიმეტაბოლიტების წარმოქმნით. ნებივოლოლის მეტაბოლიზმის პროცესი მიმდინარეობს ალიციკლური და არომატული ჰიდროქსილირებით, N-დეალკილირების და გლუკორონირების გზით. გარდა ამისა, წარმოიქმნება ჰიდროქსიმეტაბოლიტების გლუკორონიდები. სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში ნებივოლოლის ორალური ბიოშეღწევადობა საშუალოდ 12%-ს შეადგენს. და თითქმის სრულია ნელი მეტაბოლიზმის მქონე ინდივიდებში. წონასწორული მდგომარეობის მიღწევისა და თანაბარი დოზირების შემთხვევაში შეუცვლელი ნებივოლოლის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში დაახლოებით 23-ჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე ინდივიდებში. პრეპარატის შეუცვლელი სუბსტანციისა და აქტიური მეტაბოლიტების შემცველი ჯამური ანალიზის დროს, მაქსიმალურ კონცენტრაციებს შორის სხვაობა შეადგენს 1.3-1.4-ჯერად მაჩვენებელს. მეტაბოლიზმის მაჩვენებლების ცვლილებების გამო, ნებეტას დოზა ყოველთვის უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის ინდივიდუალურ მოთხოვნებს: ამის გამო ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებს ენიშნებათ პრეპარატის შედარებით დაბალი დოზები. სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე ინდივიდებში ნებივოლოლის ენანტიომერების ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს საშუალოდ 10 საათს. ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში აღნიშნული მაჩვენებელი 3-5-ჯერ მატულობს. სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში ორივე ენანტიომერის ჰიდროქსიმეტაბოლიტების ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს საშუალოდ 24 საათს. ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში აღნიშნული მაჩვენებელი დაახლოებით 2-ჯერ უფრო მაღალია. პლაზმაში ნებივოლოლის წონასწორული კონცენტრაცია უმრავლეს პაციენტებში (სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში) აღინიშნება 24 საათის განმავლობაში, ჰიდროქსიმეტაბოლიტებისთვის - რამოდენიმე დღე-ღამის შემდეგ. ნებივოლოლის 1 მგ-დან 30 მგ-მდე დოზების გამოყენებისას პლაზმაში მისი კონცენტრაცია დოზის პროპორციულია. ნებივოლოლის ფარმაკოკინეტიკაზე ასაკი გავლენას არ ახდენს. პრეპარატის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ, დოზის 38% გამოიყოფა თირკმლების და 48% - ნაწლავების მიერ. შეუცვლელი ნებივოლოლის თირკმლებით ექსკრეცია არის დოზის 0.5%-ზე ნაკლები. ჩვენებები ჰიპერტენზია - ესენციური არტერიული ჰიპერტენზიის მკურნალობა: გულის იშემიური დაავადება; გულის ქრონიკული უკმარისობა (გქუ); - მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის გულის ქრონიკული უკმარისობის (კომპენსაციის სტადიაში) მკურნალობა სტანდარტულ თერაპიასთან ერთად ხანდაზმულ პაციენტებში (≥70 წელი). დოზირების რეჟიმი ჰიპერტენზია მოზრდილები: ერთი ტაბლეტი (5 მგ) დღეში, სასურველია ერთი და იგივე დროს. ტაბლეტების მიღება უნდა მოხდეს საკვებთან ერთად. ჰიპოტენზიური ეფექტი ვლინდება მკურნალობიდან 1-2 კვირის შემდეგ. ზოგიერთ შემთხვევაში ოპტიმალური მოქმედება მიიღწევა მხოლოდ 4 კვირის შემდეგ. კომბინაცია სხვა ანტიჰიპერტენზიულ პრეპარატებთან ბეტა-ადრენორეცეპტორების ბლოკატორების გამოყენება შეიძლება როგორც მონოთერაპიის სახით, აგრეთვე სხვა ანტიჰიპერტენზიულ ნივთიერებებთან ერთად (შარდმდნები, დიჰიდროპირიდინული კალციუმის ანტაგონისტები). თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები: თირკმლის უკმარისობისას, რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 2.5 მგ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში შეასაძლებელია დღიური დოზის 5 მგ-მდე გაზრდა. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები: ცნობები იმ პაციენტების შესახებ, რომლებსაც აღენიშნებათ ღვიძლის უკმარისობა ან ღვიძლის დარღვეული ფუნქცია, საკმაოდ შეზღუდულია. ამის გამო ნებივოლოლის გამოყენება ამ ტიპის პაციენტებში უკუნაჩვენებია. ხანდაზმული პაციენტები: 65 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებში რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 2.5 მგ-ს. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია დღიური დოზის გაზრდა 5 მგ-მდე. 75 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა და მათი რეგულარული მონიტორინგი. ბავშვები და მოზარდები: არ არის განხორციელებული რაიმე სახის კვლევა ბავშვებსა და მოზარდებში. პრეპარატის გამოყენება ამ ასაკობრივ კატეგორიაში არ არის რეკომენდებული. გულის იშემიური დაავადება მოზრდილები: ნახევარი ტაბლეტი ან ერთი ტაბლეტი (2.5 მგ – 5 მგ) დღეში, სასურველია ერთი და იგივე დროს. ტაბლეტების მიღება უნდა მოხდეს საკვებთან ერთად. გულის ქრონიკული უკმარისობა გულის ქრონიკული უკმარისობის მკურნალობა (კომპენსაციის სტადიაში) უნდა დაიწყოს დოზის თანდათანობითი ტიტრაციით, ოპტიმალური ინდივიდუალური შემანარჩუნებელი დოზის მიღწევამდე. გულის ქრონიკული უკმარისობის დროს პაციენტს არ უნდა აღენიშნებოდეს მწვავე უკმარისობის ეპიზოდი ბოლო 6 კვირის განმავლობაში. რეკომენდებულია, რომ მკურნალი ექიმი იყოს გამოცდილი ამ პათოლოგიის მკურნალობაში. იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ კარდიოვასკულარულ პრეპარატებს, მათ შორის შარდმდენებს და/ან დიგოქსინს და/ან ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორებს და/ან ანგიოტენზინ II ანტაგონისტებს, ნებივოლოლით მკურნალობის დაწყებამდე 2 კვირით ადრე უნდა მოხდეს მოცემული პრეპარატების საბოლოო დოზების შერჩევა. დოზის ტიტრაცია უნდა განხორციელდეს საფეხურებრივად, 1-2 კვირიანი ინტერვალებით პაციენტის ტოლერანტობაზე დამოკიდებულების მიხედვით: საწყისი დოზა – 1.25 მგ ნებივოლოლი, შემდეგ შეიძლება გაიზარდოს 2.5 მგ-მდე დღეში ერთხელ, შემდეგ 5 მგ დღეში ერთხელ და შემდეგ 10 მგ დღეში ერთხელ. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 10 მგ ნებივოლოლს დღეში ერთხელ. მკურნალობის დაწყება და დოზის გაზრდა უნდა განხორციელდეს გამოცდილი ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ სულ მცირე 2 საათის განმავლობაში მდგომარეობის სტაბილურობაში დასარწმუნებლად (განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა არტერიულ წნევას, გულისცემის სიხშირეს, გამტარებლობის დარღვევას, გულის უკამარისობის გაუარესების ნიშნებს). მაქსიმალური რეკომენდებული დოზებით მკურნალობა შესაძლებელია ვერ მოხერხდეს გვერდითი მოვლეების განვითარების გამო. საჭიროების შემთხვევაში მიღწეული დოზა შეიძლება შემცირდეს საფეხურებრივად და დაინიშნოს ხელახლა. ტიტრაციის ფაზის განმავლობაში, გულის უკმარისობის გაუარესების ან აუტანლობის შემთხვევაში რეკომენდებულია თავდაპირველად ნებივოლოლის დოზის შემცირება ან მისი სასწრაფოდ შეწყვეტა თუ ეს აუცილებელია (მწვავე ჰიპოტენზიის შემთხვევაში, გულის უკმარისობის გაუარესება მწვავე ფილტვისმიერი შეშუპებით, კარდიოგენული შოკი, სიმპტომური ბრადიკარდია ან ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკადა). ნებეტათი გულის ქრონიკული უკმარისობის მკურნალობა (კომპენსაციის სტადიაში) წარმოადგენს ხანგრძლივ პროცესს. ნებივოლოლით მკურნალობის სწრაფი შეწყვეტა არ არის რეკომენდებული, რადგან შეიძლება გამოიწვიოს გულის უკმარისობის გარდამავალი გაუარესება. პრეპარატის მოხსნა უნდა მოხდეს თანდათანობით, ყოველკვირეულად დოზის განახევრებით. ტაბლეტების მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად. გვერდითი მოვლენები გვერდითი მოვლენების ჩამონათვალი სხვადასხვაა ჰიპერტენზია/გულის იშემიური დაავადებისა და გულის ქრონიკული უკმარისობისათვის. ჰიპერტენზია და გულის იშემიური დაავადება ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენებია: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, ქოშინი, ყაბზობა, გულისრევა, დიარეა, დაღლილობა, შეშუპება. სხვა ნაკლებად ხშირ გვერდით მოვლენებს მიეკუთვნება: კოშმარული სიზმრები, დეპრესია, მხედველობის დარღვევა, ბრადიკარდია, გულის უკმარისობა, შენელებული AV გამტარებლობა /AV-ბლოკადა, ჰიპოტენზია, ხანგამოშვებითი კოჭლობა, ბრონქოსპაზმი, დისპეფსია, მეტეორიზმი, ღებინება, ქავილი, ერითემატოზული გამონაყარი. ზოგიერთი ბეტა-ადრენობლოკატორების მიღებისას აღინიშნება შემდეგი გვერდითი მოვლენები: ჰალუცინაციები, ფსიქოზები, დაბნეულობა, ცივი/ციანოზური კიდურები, რეინოს ფენომენი, თვალის სიმშრალე გულის ქრონიკული უკმარისობა გულის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენეტების გვერდითი მოვლენების შესახებ მონაცემები მიღებულია ერთი პლაცებო-კონტროლირებადი კლინიკური კვლევიდან. 1067 პაციენტი იღებდა ნებივოლოლს და 1061 პაციენტი - პლაცებოს. მოცემულ კვლევაში 449 პაციენტმა (42.1%) აღნიშნა ნებივოლოლთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენა, 334 პაციენტთან შედარებით (31.5%), რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ. ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენა ნებივოლოლის პაციენტებში იყო ბრადიკარდია და თავბრუსხვევა, ორივე აღენიშნებოდა დაახლოებით პაციენტთა 11%-ს. შესაბამისად, აღნიშნული მოვლენების სიხშირე პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებს შორის იყო დახლოებით 2% და 7%. გვერდითი მოვლენები (სავარაუდოდ პრეპარატთან დაკავშირებული), რომლებიც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია გულის ქრონიკული უკმარისობის მკურნალობაში: - გულის უკმარისობის გაუარესება, რომელიც გამოვლინდა ნებივოლოლის ჯგუფში პაციენტთა 5.8%-ში, პლაცებოს ჯგუფში კი-პაციენტების 5.2%-თან შედარებით. - ორთოსტატიული ჰიპოტენზია: ნებივოლოლი - 2.1%, პლაცებო - 1.0%. - პრეპარატის აუტანლობა: ნებივოლოლი - 1.6%, პლაცებო - 0.8%. - პირველი ხარისხის ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკადა: ნებივოლოლი - 1.4%, პლაცებო - 0.9%. - ქვედა კიდურების შეშუპება: ნებივოლოლი - 1.05%, პლაცებო - 0.2%. არასასურველი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს. პაციენტები თირკმლის უკმარისობით: არ არის საჭირო დოზის განსაკუთრებული რეგულირება თირკმლის მსუბუქი და ზომიერი უკამარისობის დროს. არ არსებობს რაიმე სახის მონაცემები იმ პაციენტებზე, რომლებსაც აღენიშნებათ თირკმლის მძიმე უკმარისობა (შრატის კრეატინინი ≥250 µmol/l). ამიტომ ასეთ შემთხვევაში ნებივოლოლის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით: მცირეა მონაცემები ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტების შესახებ. ამის გამო ნებივოლოლის გამოყენება ამ ტიპის პაციენტებში უკუნაჩვენებია. ხანდაზმულები: არ არის საჭირო დოზის რაიმე სახის რეგულირება, რადგან მაქსიმალურად ასატანი დოზის შერჩევა ინდივიდუალურად ხდება. ბავშვები და მოზარდები: არ განხორციელებულა რაიმე სახის კვლევა ბავშვებში და მოზარდებში. ამის გამო ამ პრეპარატის გამოყენება ბავშვებში და მოზრდებში არ არის რეკომენდებული. უკუჩვენებები - მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ.; - ღვიძლის უკმარისობა ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა; - გულის მწვავე უკმარისობა, კარდიოგენური შოკი ან გულის ქრონიკული უკმარისობა დეკომპენსაციის სტადიაში, რომლებიც საჭიროებენ ინტრავენურ ინოტროპულ მკურნალობას; - ორსულობა და ლაქტაცია. გარდა ამისა, ისევე როგორც სხვა ბეტა-ადრენობლოკატორების შემთხვევაში, ნებივოლოლი უკუნაჩვენებია შემდეგ შემთხვევებში: - სინუსური კვანძის სისუსტის სინდრომი, მათ შორის სინოატრიალური ბლოკადა; - მეორე და მესამე ხარისხის AV ბლოკადა (პეისმეკერის გარეშე); - ანამნეზში ბრონქოსპაზმი ან ბრონქული ასთმა; - არანამკურნალები ფეოქრომოციტომა; - მეტაბოლური აციდოზი; - ბრადიკარდია (გულის შეკუმშვათა სიხშირე - ჰიპოტენზია (სისხლის სისტოლური წნევა &lt; 90 mm Hg); - პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის მძიმე დარღვევები. ორსულობა და ლაქტაცია ნებივოლოლმა შესაძლებელია გამოიწვიოს არასასურველი ეფექტები ორსულობის მიმდინარეობაზე ან/და ნაყოფზე/ახალშობილებზე. ზოგადად, ბეტა-ადრენობლოკატორები ამცირებენ პლაცენტის სისხლით მომარაგებას, რაც იწვევს ნაყოფის ზრდის შეფერხებას, აბორტს ან ნაადრევ მშობიარობას. გარდა ამისა, ნაყოფში და ახალშობილებში შესაძლებელია განვითარდეს არასასურველი მოვლენები, მაგალითად ჰიპოგლიკემია ან ბრადიკარდია. ორსულებში და ლაქტაციის პერიოდში აუცილებლობის შემთხვევაში ბეტა-ადრენობლოკატორებით მკურნალობისას უპირატესობა ენიჭება ბეტა1-სელექტიურ ადრენობლოკატორებს. ნებივოლოლის გამოყენება ორსულობის პერიოდში შესაძლებელია მხოლოდ დადგენილი აუცილებლობის შემთხვევაში. ამ დროს საჭიროა უტეროპლაცენტური სისხლის მიმოქცევისა და ნაყოფის ზრდა-განვითარების მუდმივი მონიტორინგი. თუ დედა იღებდა ბეტა-ბლოკერებს საჭიროა ახალშობილის დეტალური მონიტორინგი. ჩვეულებრივ, ჰიპოგლიკემიისა და ბრადიკარდიის სიმპტომები მოსალოდნელია პირველი 3 დღის განმავლობაში. ცხოველებზე ჩატარებულმა ცდებმა აჩვენა, რომ ნებივოლოლი გამოიყოფა დედის რძით. ბეტა-ადრენობლოკატორების უმრავლესობა, განსაკუთრებით ლიპოფილური სუბსტანციები, როგორიცაა ნებივოლოლი და მისი აქტიური მეტაბოლიტები, სხვადასხვა რაოდენობით გადადიან დედის რძეში. ამიტომ პრეპარატის დანიშვნა ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული. განსაკუთრებული მითითებები ქვემოთ ჩამოთვლილი სიფრთხილის ზომები უნდა გამოვიჩინოთ ბეტა-ადრენობლოკატორების გამოყენებისას: ზოგადი ანესთეზია ბეტა-ბლოკადის გაგრძელება ამცირებს არითმიების რისკს ინდუქციის და ინტუბაციის დროს. ოპერაციის დაწყებამდე საჭიროა ბეტა-ადრენობლოკატორით მკურნალობის შეწყვეტა 24 სთ-ით ადრე. სიფრთხილის გამოჩენაა საჭირო განსაზღვრული ტიპის ანესთეტიკებთან, რაც იწვევს კარდიოდეპრესიული ზემოქმედების გაზრდას. ვაგუსური რეაქციების აღმოცენების პროფილაქტიკისათვის შესაძლებელია პრემედიკაციისას ატროპინის გამოყენება. გული და სისხლძარღვები როგორც წესი, არ არის რეკომენდებული ბეტა-ადრენობლოკატორების გამოყენება გულის შეგუბებითი უკმარისობის მქონე პაციენტებში მდგომარეობის სტაბილიზაციამდე. გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში ბეტა-ადრენობლოკატორებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს თანდათან 1-2 კვირის განმავლობაში. საჭიროების შემთხვევაში უნდა დაიწყოს ბეტა-ადრენობლოკატორების შემცვლელებით ერთდროული თერაპია სტენოკარდიის პრევენციის მიზნით. ბეტა-ადრენობლოკატორები იწვევენ ბრადიკარდიას: თუ პულსის სიხშირე მოსვენების მდგომარეობაში ქვეითდება 50-55 დარტყმამდე წუთში და/ან პაციენტს აღენიშნება ბრადიკარდიისთვის დამახასიათებელი სიმპტომები, დოზა უნდა შემცირდეს. ბეტა-ადრენობლოკატორები სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ: - პერიფერიული სისხლისმიმოქცევის დარღვევები (რეინოს დაავადება ან სინდრომი, ხანგამოშვებითი კოჭლობა), რადგან შესაძლებელია დაავადების გართულება; - პირველი ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, აგზნების გატარების დროზე ბეტა-ადრენობლოკატორების უარყოფითი ეფექტის გამო; - პრინცმეტალის სტენოკარდია კორონალური არტერიების სპაზმის საშიშროების გამო: ბეტა-ადრენობლოკატორებს შეუძლიათ გაზარდონ სტენოკარდიული შეტევების რაოდენობა და ხანგრძლივობა. არ არის რეკომენდებული ნებივოლოლის კომბინაცია კალციუმის ანტაგონისტებთან (ვერაპამილი და დიალთიაზემი), I კლასის ანტიარითმიულ პრეპარატებთან და ცენტრალური მოქმედების ანტიჰიპერტენზიულ პრეპარატებთან. ნივთიერებათა ცვლა და ენდოკრინული სისტემა ნებეტა არ ახდენს ზეგავლენას გლუკოზის დონეზე დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში. თუმცა სიფრთხილეა საჭირო, რადგან ნებივოლოლს შეუძლია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის განსაზღვრული სიმპტომები (ტაქიკარდია, ტრემორი, ოფლიანობა). ბეტა-ადრენობლოკატორები ფარისებრი ჯირკვლის ჰიპერფუნქციის დროს იწვევენ ტაქიკარდიის სიმპტომების შენიღბვას. პრეპარატის მიღების უეცარი შეწყვეტისას შეიძლება გაძლიერდეს აღნიშნული სიმპტომები. სასუნთქი სისტემა ბეტა-ადრენობლოკატორები სიფრთიხილით ინიშნება ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებისა და ბრონქული ასთმის დროს, რადგან შეიძლება გაძლიერდეს ბრონქოკონსტრიქცია. სხვადასხვა სიფრთხილეა საჭირო ბეტა-ადრენობლოკატორების დანიშვნის დროს ფსორიაზით დაავადებულ პირებში. ბეტა-ადრენობლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ალერგენების მიმართ მგრძნობელობა და ანაფილაქსიური რეაქციების სიმძიმის ხარისხი. გულის ქრონიკული უკმარისობის მკურნალობის დაწყება ნებივოლოლით საჭიროებს რეგულარულ მონიტორინგს. მოცემული სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ იშვიათი მემკვიდრული პათოლოგია - გალაქატოზის აუტანლობა, ლაპ-ლაქტაზური უკმარისობა ან გლუკოზა-გალაქტოზური მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ მოცემული სამკურნალო პრეპარატი. პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე: არ განხორციელებულა რაიმე სახის კვლევა ნებეტას ეფექტების შესახებ ავტომანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე. ფარმაკოდინამიკურმა კვლევებმა აჩვენა რომ 5 მგ ნებეტა არ არღვევს ფსიქომოტორულ ფუნქციას. ავტომანქანის ან სხვა მექანიზმების მართვისას უნდა გაითვალისწინონ, რომ პრეპარატის მიღება ზოგჯერ იწვევს თავბრუსხვევასა და გადაღლის შეგრძნებას. ჭარბი დოზირება სიმპტომები: ბრადიკარდია, ჰიპოტენზია, ბრონქოსპაზმი და გულის მწვავე უკმარისობა. მკურნალობა: დოზის გადაჭარბების ან მომატებული მგრძნობელობის განვითარების შემთხვევაში, აუცილებელია პაციენტის რეგულარული მეთვალყურეობა და ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში მკურნალობა. უნდა გაკონტროლდეს სისხლში გლუკოზის დონე. ჯერ კიდევ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში არსებული აქტიური ნივთიერების შეწოვის პროცესის შეჩერება შესაძლებელია კუჭის ამორეცხვით და აქტივირებული ნახშირის და საფაღარათო საშუალების მიღებით. შესაძლებელია საჭირო გახდეს ფილტვების ხელოვნური ვენტილაცია. ბრადიკარდიის ან მომატებული ვაგოტონიის თავიდან აცილების მიზნით რეკომენდებულია ატროპინის ან მეთილატროპინის შეყვანა. ჰიპოტენზიის და შოკის მკურნალობა უნდა მოხდეს პლაზმისა და პლაზმისშემცვლელების და თუ საჭიროა კატექოლამინების საშუალებით. ბეტა-მაბლოლოკირებელი მოქმედების კუპირება შესაძლებელია იზოპრენალინ ჰიდროქლორიდის ნელი ინტარავენური შეყვანით, საწყისი დოზით 5 მკგ/წუთში ან დობუტამინის შეყვანით საწყისი დოზით 2.5 მკგ/წუთში, საჭირო ეფექტის მიღწევამდე. შეუთავსებლობის შემთხვევაში შესაძლებლია იზოპრენალინის კომბინირება დოპამინთან. არასასურველი ეფექტის შემთხვევაში, შეიძლება გამოყენებული იქნას 50-100 მკგ/კგ ინტრავენური გლუკაგონი. აუცილებლობის დროს შეიძლება ინექციის განმეორება ერთი საათის განმავლობაში, და შემდგომში, თუ საჭიროა 70 მკგ/კგ/საათი გლუკაგონის ინტარავენური ინფუზიით. ექსტრემალურ შემთხვევებში, მკურნალობისადმი რეზისტენტული ბრადიკარდიის დროს, შესაძლებელია ჩართული იქნას პეისმეიკერი (გულის რითმის მმართველი). სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება ქვემოთ ჩამოთვლილი ურთიერთქმედების ფორმები საერთოა ბეტა-ადრენობლოკატორებისათვის. არ არის რეკომენდებული შემდეგ პრეპარატებთან კომბინაციები: - I კლასის ანტიარითმიული საშუალებები (ქინიდინი, ჰიდროქინიდინი, სიბენზოლინი, ფლეკაინიდი, დიზოპირამიდი, ლიდოკაინი, მექსილეტინი, პროპაფენონი): შესაძლოა გაძლიერდეს ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარებლობაზე ზეგავლენა და გაიზარდოს უარყოფითი ინოტროპული ეფექტი. - კალციუმის არხების ბლოკატორები: ვერაპამილი, დილთიაზემი: ძლიერდება უარყოფითი ზეგავლენა კუმშვადობაზე და ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარებლობაზე. ნებივოლოლის მკურნალობის პერიოდში ვერაპამილის ინტრავენურმა შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს ღრმა ჰიპოტენზია და ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკადა - ცენტრალური მოქმედების ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (კლონიდინი, გუანფაცინი, მოქსონიდინი, მეთილდოფა, რილმენიდინი): ცენტრალური მოქმედების ანტიჰიპერტენზიული საშუალებებთან ერთად ნებივოლოლის გამოყენებამ შეიძლება გააღრმავოს გულის უკმარისობა ცენტრალური სიმპათიკური ტონუსის შემცირებით (გულისცემის სიხშირის და გულის წუთმოცულობის შემცირება, ვაზოდილატაცია). მკურნალობის სწრაფი შეწყვეტა, განსაკუთრებით თუ ეს ხორციელდება ბეტა-ადრენობლოკატორის მოხსნამდე, იწვევს `რიკოშეტული ჰიპერტენზიის” განვითარების რისკის ზრდას. კომბინაციები, რომლებიც გამოყენებული უნდა იყოს სიფრთხილით: - III კლასის ანტიარითმიული პრეპარატები (ამიოდარონი): შეიძლება გაძლიერდეს ზეგავლენა ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარებლობაზე. - ზოგადი საანესთეზიო საშუალებები: ბეტა-ადრენობლოკატორებისა და ინჰალაციური ზოგადი ანესთეზიის დროს გამოსაყენებელი მედიკამენტების ერთობლივმა ხმარებამ შეიძლება დათრგუნოს რეფლექსური ტაქიკარდია და გაზარდოს არტერიული ჰიპოტენზიის განვითარების რისკი. როგორც წესი, არ შეიძლება ბეტა-ადრენობლოკატორით მკურნალობის სწრაფი შეწყვეტა. საჭიროა ანესთეზიოლოგის ინფორმირება, რომ პაციენტი იღებს ნებეტას. - ინსულინი და პერორალური ანტიდიაბეტური საშუალებები: მიუხედავად იმისა, რომ ნებივოლოლი არ ახდენს ზეგავლენას გლუკოზის დონეზე, ერთობლივმა გამოყენებამ შეიძლება შენიღბოს განვითარებული ჰიპოგლიკემიის ზოგიერთი სიმპტომები (გულის ფრიალი, ტაქიკარდია). კომბინაციები, რომლებიც უნდა იყოს გათვალისწინებული სათითურას პრეპარატები: ერთობლივმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ატრიო-ვენტრიკულური გამატარებლობის დრო. კლინიკურმა ცდებმა არ გამოავლინა ნებივოლოლისა და ამ ჯგუფის პრეპარატებს შორის რაიმე ურთიერთქმედება. ნებივოლოლი არ ახდენს ზეგავლენას დიგოქსინის კინეტიკაზე. დიჰიდროპირიდინის ტიპის კალციუმის ანტაგონისტები (ამლოდიპინი, ფელოდიპინი, ლაციდიპინი, ნიფედიპინი, ნიკარდიპინი, მინოდიპინი, ნიტრენდიპინი): ერთობლივმა გამოყენებამ შეიძლება გაზრადოს ჰიპოტენზიის რისკი, გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კი პარკუჭის განდევნის ფუნქციის შემდგომი გაუარესების რისკი. ანტიფსიქოზური პრეპარატები, ანტიდეპრესანტები (ტრიციკლური პრეპარატები, ბარბიტურატები და ფენოთიაზინები): ერთობლივმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს ბეტა-ბლოკერების ჰიპოტენზიური ეფექტი (დამატებითი ეფექტი). არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები: ამცირებს ნებივოლოლის ჰიპოტენზიურ ეფექტს. სიმპატომიმეტიური ნივთიერებები: ერთობლივად გამოყენებამ შეიძლება დააქვეითოს ბეტა-ადრენობლოკატორული აქტივობა. ბეტა-ადრენერგულმა ნივთიერებებმა შეიძლება გამოიწვიონ სიმპატომიმეტიური ნივთიერებების ალფა-ადრენერგული აქტივობის გაზრდა, ორივე ალფა- და ბეტა-ადრენერგული ეფექტის გაძლიერებით (ჰიპერტენზიის, მძიმე ბრადიკარდია და AV ბლოკადის განვითარების საშიშროება). ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ნებივოლოლის მეტაბოლიზმი ხორციელდება CYP2D6 იზოფერმენტს და ამ ფერმენტის დამთრგუნველ ნივთიერებებთან, განსაკუთრებით პაროქსეტინთან, ფლუოქსეტინთან, თიორიდაზინთან და ქინიდინთან კომბინაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ნებივოლოლის პლაზმური დონის მატება და ბრადიკარდიისა და სხვა გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკის გაზრდა. ციმეტიდინის ერთდროული მიღებით იზრდება ნებივოლოლის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში კლინიკური ეფექტის შეუცვლელად. რანიტიდინთან კომბინაცია არ ახდენს რაიმე გავლენას ნებივოლოლის ფარმაკოკინეტიკაზე და შესაძლებელია მათი ერთდროული დანიშვნა. ნებივოლოლის ნიკარდიპინთან კომბინაციისას კლინიკური აქტივობის შეუცვლელად აღინიშნება ორივე პრეპარატის კონცენტრაციების მცირე რაოდენობით მომატება პლაზმაში. ალკოჰოლთან, ფუროსემიდთან ან ჰიდროქლორთიაზიდთან ერთად მიღება არ ახდენს რაიმე გავლენას ნებივოლოლის ფარმაკოკინეტიკაზე. პრეპარატი არ მოქმედებს ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე და ფარმაკოდინამიკაზე. შენახვის პირობები და ვადა პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25oC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. ვარგისიანობის ვადა - 2 წელი. აფთიაქიდან გაცემის პირობები: პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.