ბეტადინი - BETADINE ხსნარი 1000მლ.

მახასიათებლები

ფორმა

Dosage mg

შეფუთვა

Description en

Betadine Solution for External Use. Active substance of the preparation: Povidone-iodine (PVP-iodine), 100 mg per milliliter (equivalent to 10 mg active iodine). Other components: Glycerin, Nonoxynol 9, Citric acid, Disodium hydrogen phosphate, Sodium hydroxide, Distilled water. See blog: Betadine - effective antiseptic in the form of solution, ointment, gargle or suppositories. Pharmacotherapeutic group: Antiseptic. Pharmacological properties: Povidone-iodine (PVP-iodine) destroys microorganisms. It is effective against bacteria, fungi, spores, viruses, protozoa (unicellular organisms). Reliable disinfection prevents the spread of infection and promotes recovery. Due to this mechanism of action, resistance to the preparation, as well as secondary resistance during prolonged use, is not expected. As a result of complex formation with PVP, iodine largely loses its local irritant effect, which is characteristic of iodine alcohol solutions, and therefore the skin, mucous membranes, and wound areas tolerate it well. At the same time, iodine decolorizes, so the intensity of the brown color is an indicator of the preparation's effectiveness. Multiple applications of the preparation may be necessary after decolorization. PVP-iodine dissolves in water and is easily washed off. Indications: • Disinfection of hands and antiseptic treatment of mucous membranes, for example, before surgical operations, gynecological and obstetric procedures, bladder catheterization, biopsy, injection, puncture, blood collection, and also as first aid in case of accidental contamination with infected material. • Antiseptic treatment of wounds and burns. • Hygienic and surgical disinfection of hands. • Diluted Betadine solution can be used during ophthalmological interventions and for the prevention of neonatal ophthalmia. Contraindications: - Hypersensitivity to iodine or other components of the preparation; - Hyperthyroidism or other pronounced disorders of thyroid function (symptoms: increased heart rate, anxiety), as well as the period after radioactive iodine treatment for hyperthyroidism until complete recovery. - Dermatitis herpetiformis Duhring; - For newborns and children up to 6 months of age, PVP-iodine can be used only under strict indications. If necessary, thyroid function control is required. Safety measures: Since the development of hyperthyroidism cannot be ruled out, prolonged (more than 14 days) use of PVP-iodine or its use in large quantities on wide surfaces (more than 10% of the body surface) in patients (especially the elderly) with latent thyroid disorders is permissible only after careful comparison of benefits and potential risks. These patients should be monitored for early signs of hyperthyroidism and undergo appropriate thyroid function tests even after discontinuation of the preparation (for up to 3 months). Pregnancy and breastfeeding: The use of the preparation after 2 months of pregnancy and during lactation is possible only under strict indications and requires careful monitoring of the thyroid function of the mother and child. In these cases, the preparation can only be used for a short period. Iodine crosses the placental barrier and is excreted in breast milk. Special instructions: The use of PVP-iodine may reduce iodine uptake by the thyroid gland, which may affect the results of some examinations and procedures (thyroid scintigraphy, determination of protein-bound iodine, diagnostic procedures using radioactive iodine), making it impossible to plan treatment of thyroid diseases with iodine preparations. An interval of at least 1-4 weeks is required after discontinuation of PVP-iodine. The oxidizing action of povidone-iodine can lead to false positive results in various diagnostic tests (e.g., determination of hemoglobin and glucose in feces and urine using toluidine and guaiac resins). The oxidizing ability of PVP-iodine can cause corrosion of metals, while plastics and synthetic materials are usually not sensitive to PVP-iodine. In individual cases, discoloration may occur, which usually recovers. PVP-iodine is easily removed from textiles and other materials with soap and warm water. Stubborn stains should be treated with ammonia or sodium thiosulfate. Interaction with other medicinal products: The combined use of PVP-iodine and hydrogen peroxide, as well as enzymatic preparations containing silver and taurolidine, for antiseptic treatment of wounds reduces their mutual effectiveness. PVP-iodine cannot be used with mercury preparations due to the risk of forming mercury basic iodide. The preparation can react with proteins and unsaturated organic complexes, so the effect of PVP-iodine can be compensated by increasing its dose. Prolonged use of the preparation, especially for treating large surfaces, is not recommended in patients taking lithium preparations. Dosage and administration: Betadine solution is intended for external use in diluted and undiluted form. The solution should not be diluted with hot water. Short-term warming to body temperature is permissible. The solution is not intended for internal use. When disinfecting the skin before surgery, it is necessary to ensure that no excess solution remains under the patient (due to the possibility of skin irritation). Dosage: Undiluted Betadine solution is used for treating wounds (burns and other wounds), for treating hands and skin before surgical operations, bladder catheterization, injection, puncture, etc. Betadine solution can be used several times a day. When disinfecting hands, the following rules must be followed: a) Hygienic hand disinfection: 3 ml of undiluted solution twice – each dose of 3 ml remains on the skin for 5 minutes. b) Surgical hand disinfection: 5 ml of undiluted solution twice – each dose of 5 ml remains on the skin for 5 minutes. For skin disinfection, undiluted solution remains on the skin until dry after application. For the indications mentioned above, Betadine solution can be used after dilution with tap water. If isotonic conditions are required, physiological saline or Ringer's solution can be used for dilution. The following dilutions are recommended: Indications Dilution Volume of Betadine preparation / Volume of diluent Wet compress 1:5 – 1:10 200 ml – 100ml./1 L Immersion and sitz baths 1:25 40 ml / 1 L Preoperative bath 1:100 10 ml / 1 L Hygienic bath 1:1000 10 ml / 10 L Vaginal irrigation Insertion of intrauterine device Perineal treatment Treatment in urology 1:25 4 ml ./ 100 ml Treatment of chronic and postoperative wounds 1:2 – 1:20 50 ml. – 5 ml/100 ml Treatment in orthopedics, traumatology. Treatment during oral surgery 1:10 10 ml./100 ml Use in ophthalmology • Ophthalmic surgery: It is recommended to use Betadine solution diluted sterilely with physiological saline and/or phosphate buffer (available in pharmacies) at a concentration of 1.23% - 5%. Dosage Dilution (sterile) Prevention of neonatal ophthalmia One drop in each eye 1 : 4 25 ml of Betadine in 100 ml of diluent The solution should be diluted immediately before use. Overdose: After using a significant amount of PVP-iodine, the following symptoms may develop: anuria, circulatory failure, laryngeal edema with weak or absent pulse, pulmonary edema, metabolic disorders. Information for physicians: Treatment of overdose: Immediate administration of starch or protein-containing food products (e.g., starch dissolved in water or milk). Gastric lavage with a 5% solution of sodium thiosulfate (or intravenous administration of 10 ml of a 10% solution of sodium thiosulfate) every 3 hours as needed. Side effects: PVP-iodine is usually well tolerated. Skin hypersensitivity reactions (e.g., delayed-type allergic reactions – itching, redness, blisters) are observed very rarely. In individual cases, generalized acute skin reactions with decreased blood pressure and/or difficulty breathing (anaphylactic reactions) have been described. Prolonged use of Betadine solution can lead to significant absorption of iodine. In individual cases, susceptible individuals may develop iodine-induced hyperthyroidism. Dosage form: The solution is available in green polyethylene bottles with a dropper, in volumes of 30, 120, or 1000 ml. 30 ml and 120 ml bottles are packed in a cardboard box with instructions for use. Storage conditions: Store the preparation in a dry, cool, protected from light, and inaccessible to children place at 15°-25°C! Expiration date: The expiration date is indicated on the box. The preparation must not be used after the expiration date. Conditions of dispensing from the pharmacy: Over-the-counter.

Description ru

Бетадин Бетадин раствор для наружного применения. Активное вещество препарата: повидон-йод (ПВП-йод), 100 мг в каждом миллилитре (соответствует 10 мг активного йода). Другие компоненты: глицерин, ноноксинол 9, лимонная кислота, динатрия гидрофосфат, натрия гидроксид, дистиллированная вода. См. блог: Бетадин — эффективное антисептическое средство в виде раствора, мази, ополаскивателя или свечей Фармакотерапевтическая группа: антисептическое средство Фармакологические свойства: Повидон-йод (ПВП-йод) уничтожает микроорганизмы. Он эффективно действует против бактерий, грибков, спор, вирусов, простейших (одноклеточных организмов). Надежная дезинфекция предотвращает распространение инфекции и способствует выздоровлению. Благодаря такому механизму действия, резистентность к препарату, а также вторичная резистентность при длительном применении не ожидаются. В результате образования комплекса с ПВП йод в основном теряет местное раздражающее действие, характерное для спиртовых растворов йода, и поэтому хорошо переносится кожей, слизистыми оболочками и областью ран. Одновременно йод обесцвечивается, поэтому интенсивность коричневой окраски является показателем эффективности препарата. После обесцвечивания может потребоваться многократное нанесение препарата. ПВП-йод растворяется в воде и легко смывается. Показания: • Дезинфекция рук и антисептическая обработка слизистых оболочек, например, перед хирургическими операциями, гинекологическими и акушерскими процедурами, катетеризацией мочевого пузыря, биопсией, инъекцией, пункцией, взятием крови, а также в качестве первой помощи при случайном загрязнении инфицированным материалом. • Антисептическая обработка ран и ожогов. • Гигиеническая и хирургическая дезинфекция рук. • Разбавленный раствор Бетадина может использоваться во время офтальмологических вмешательств и для профилактики офтальмии новорожденных. Противопоказания: - Повышенная чувствительность к йоду или другим компонентам препарата; - Гипертиреоз или другие выраженные нарушения функции щитовидной железы (признаки: учащенное сердцебиение, беспокойство), а также период после лечения гипертиреоза радиоактивным йодом до полного выздоровления. - Дерматит Дюринга герпетиформный; - У новорожденных и детей до 6 месяцев применение ПВП-йода допустимо только по строгим показаниям. При необходимости необходим контроль функции щитовидной железы. Меры предосторожности: Поскольку невозможно исключить развитие гипертиреоза, длительное (более 14 дней) применение ПВП-йода или его использование в больших количествах на широких поверхностях (более 10% поверхности тела) у пациентов (особенно пожилых) с латентными нарушениями функции щитовидной железы допустимо только после тщательного сопоставления пользы и возможного риска. Необходимо наблюдение за этими пациентами для выявления ранних признаков гипертиреоза и проведения соответствующего исследования функции щитовидной железы даже после прекращения применения препарата (в течение 3 месяцев). Беременность и кормление грудью: Применение препарата после 2 месяцев беременности, а также в период лактации возможно только по строгим показаниям и требует тщательного наблюдения за функцией щитовидной железы матери и ребенка. В этих случаях применение препарата возможно только в течение короткого времени. Йод проникает через плацентарный барьер и выделяется с грудным молоком. Особые указания: Применение ПВП-йода может снизить поглощение йода щитовидной железой, что может повлиять на результаты некоторых исследований и процедур (сцинтиграфия щитовидной железы, определение йода, связанного с белком, диагностические процедуры с использованием радиоактивного йода), поэтому планирование лечения заболеваний щитовидной железы йодсодержащими препаратами может быть невозможным. После прекращения применения ПВП-йода необходимо соблюдать интервал не менее 1–4 недель. Окислительное действие повидон-йода может вызвать ложноположительные результаты различных диагностических тестов (например, определение гемоглобина и глюкозы в кале и моче с использованием толуидина и гуаяковой смолы). Окислительная способность ПВП-йода может вызвать коррозию металлов, в то время как пластмассы и синтетические материалы обычно не чувствительны к ПВП-йоду. В отдельных случаях может наблюдаться изменение цвета, которое обычно восстанавливается. ПВП-йод легко удаляется с текстиля и других материалов мылом и теплой водой. Трудноудаляемые пятна необходимо обработать аммиаком или тиосульфатом натрия. Взаимодействие с другими лекарственными средствами: Совместное применение ПВП-йода и перекиси водорода, а также ферментных препаратов, содержащих серебро и таулоридин, для антисептической обработки ран снижает их взаимную эффективность. ПВП-йод нельзя применять с ртутьсодержащими препаратами из-за риска образования щелочного йодида ртути. Препарат может вступать в реакцию с белками и ненасыщенными органическими комплексами, поэтому эффект ПВП-йода может быть компенсирован увеличением его дозы. Нецелесообразно длительное применение препарата, особенно для обработки больших поверхностей у пациентов, принимающих препараты лития. Способ применения и дозировка: Раствор Бетадина предназначен для наружного применения в разбавленном и неразбавленном виде. Раствор не следует разбавлять горячей водой. Допускается кратковременное нагревание до температуры тела. Раствор не предназначен для приема внутрь. При предоперационной дезинфекции кожи необходимо учитывать, чтобы под больным не оставалось избыточное количество раствора (из-за возможности раздражения кожи). Дозировка Неразбавленный раствор Бетадина используется для обработки ран (ожоги и другие раны), для обработки рук и кожи перед хирургическими операциями, катетеризацией мочевого пузыря, инъекциями, пункциями и т.д. Раствор Бетадина можно применять несколько раз в день. При дезинфекции рук необходимо соблюдать следующие правила: а) Гигиеническая дезинфекция рук: 3 мл неразбавленного раствора 2 раза – каждая доза в количестве 3 мл остается на коже в течение 5 минут. б) Хирургическая дезинфекция рук: 5 мл неразбавленного раствора 2 раза – каждая доза в количестве 5 мл остается на коже в течение 5 минут. Для дезинфекции кожи неразбавленный раствор после нанесения оставляют до высыхания. При вышеуказанных показаниях раствор Бетадина можно применять после разбавления водопроводной водой. При необходимости достижения изотонических условий для разбавления может использоваться физиологический раствор поваренной соли или раствор Рингера. Рекомендуется следующее разбавление: Показания Разведение Объем препарата Бетадин / Объем разбавляющего раствора Влажный компресс 1:5 – 1:10 200 мл – 100 мл / 1 л Погружение и сидячие ванны 1:25 40 мл / 1 л Предоперационная ванна 1:100 10 мл / 1 л Гигиеническая ванна 1:1000 10 мл / 10 л Вагинальное орошение Введение внутриматочной спирали Обработка промежности Обработка в урологии 1:25 4 мл / 100 мл Обработка хронических и послеоперационных ран 1:2 – 1:20 50 мл – 5 мл / 100 мл Обработка в ортопедии, травматологии. Обработка во время операций на полости рта 1:10 10 мл / 100 мл Применение в офтальмологии • Офтальмологическая хирургия: Рекомендуется использование стерильно разбавленного раствора Бетадина в концентрации 1,23 % - 5 % с физиологическим раствором и/или фосфатным буфером (продается в аптеках). Дозировка Разведение (стерильное) Профилактика офтальмии новорожденных По одной капле в оба глаза 1 : 4 25 мл Бетадина в 100 мл разбавляющего раствора Разведение раствора необходимо непосредственно перед применением. Передозировка: После применения значительного количества ПВП-йода могут развиться следующие симптомы: анурия, сердечно-сосудистая недостаточность, отек гортани при слабом пульсе или его отсутствии, отек легких, нарушение обмена веществ. Информация для врачей: Лечение передозировки: Немедленное введение крахмалосодержащих или белоксодержащих пищевых продуктов (например, крахмал, растворенный в воде или молоке). Промывание желудка 5% раствором тиосульфата натрия (или внутривенное введение 10 мл 10% раствора тиосульфата натрия) с интервалами в 3 часа по мере необходимости. Побочные эффекты: ПВП-йод, как правило, хорошо переносится. Кожные реакции гиперчувствительности (например, замедленные аллергические реакции – зуд, покраснение, пузырьки) отмечаются очень редко. В отдельных случаях описаны генерализованные острые кожные реакции с понижением артериального давления и/или затруднением дыхания (анафилактические реакции). При длительном применении раствора Бетадина может произойти всасывание значительного количества йода. В отдельных случаях у предрасположенных лиц может возникнуть индуцированный йодом гипертиреоз. Форма выпуска: Раствор выпускается в полиэтиленовых флаконах зеленого цвета с пипеткой емкостью 30, 120 или 1000 мл. Флаконы по 30 и 120 мл вместе с инструкцией по применению упакованы в картонную пачку. Условия хранения: Препарат хранить в сухом, прохладном, защищенном от света и недоступном для детей месте при температуре 15°-25°C! Срок годности: Срок годности указан на упаковке. Препарат нельзя использовать после истечения срока годности. Условия отпуска из аптек: Без рецепта.

აქტივი

povidone iodine

რა არის ეს?

ბეტადინი ბეტადინი ხსანარი გარეგანი გამოყენებისათვის. პრაპარატის აქტიური ნივთიერება: პოვიდონ-იოდი (პვპ-იოდი), ყოველ მილილიტრში 100 მგ (შესაბამება აქტიური იოდის 10 მგ-ს). სხვა კომპონენტები: გლიცერინი, ნონოქსინოლი 9, ლიმონმჟავა, დინატრიუმის ჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, გამოხდილი წყალი. იხილეთ ბლოგი: ბეტადინი — ეფექტიანი ანტისეპტიკური საშუალება ხსნარის, მალამოს, სავლებისა თუ სანთლების სახით ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:  ანტისეპტიკური საშუალება ფარმაკოლოგიური თვისებები: პოვიდონ-იოდი (პვპ-იოდი) ანადგურებს მიკროორგანიზმებს. ის ეფექტურად მოქმედებს ბაქტერიების, სოკოების, სპორების, ვირუსების, უმარტივესების (ერთუჯრედიანი ორგანიზმები) წინააღმდეგ. საიმედო დეზინფექცია ახდენს ინფექციის გავრცელების პროფილაქტიკას და ხელს უწყობს გამოჯანმრთელებას. მოქმედების ამ მექანიზმის წყალობით, რეზისტენტობა პრეპარატის მიმართ, ასევე, მეორადი რეზისტენტობა ხანგრძლივი გამოყენების დროს მოსალოდნელი არ არის. პვპ-სთან კომპლექსის წარმოქმნის შედეგად იოდი უმეტესწილად კარგავს ადგილობრივ გამაღიზიანებელ მოქმედებას, რაც დამახასიათებელია იოდის სპირტხსნარებისათვის და, ამიტომ კანი, ლორწოვანი გარსები და ჭრილობის მიდამოები კარგად იტანს მას. ამავე დროს, იოდი უფერულდება, რის გამოც ყავისფერი შეფერვის ინტენსივობა პრეპარატის ეფექტურობის ინდიკატორია. გაუფერულების შემდეგ შეიძლება საჭირო გახდეს პრეპარატის მრავალჯერადი წასმა. პვპ-იოდი იხსნება წყალში და ადვილად იწმინდება. ჩვენებები: • ხელების დეზინფექცია და ლორწოვანი გარსების ანტისეპტიური დამუშავება, მაგალითად, ქირურგიულ ოპერაციამდე, გინეკოლოგიურ და სამეანო პროცედურებამდე, შარდის ბუშტის კათეტერიზაციამდე, ბიოფსიამდე, ინექციამდე, პუნქციამდე, სისხლის აღებამდე და, ასევე, პირველი დახმარების სახით ინფიცირებული მასალით შემთხვევითი დაბინძურების შემთხვევაში. • ჭრილობების და დამწვრობების ანტისეპტიური დამუშავება. • ხელების ჰიგიენური და ქირურგიული დეზინფექცია. • ბეტადინის განზავებული ხსნარის გამოყენება შეიძლება ოფთალმოლოგიური ჩარევის დროს და ახალშობილების ოფთალმიის პროფილაქტიკისათვის. უკუჩვენებები: - მაღალი მგრძნობელობა იოდის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტის მიმართ; - ჰიპერთირეოზი ან ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციების სხვა გამოხატული დარღვევები (ნიშნები: გულისცემის გახშირება, შფოთვა), ასევე, ჰიპერთირეოზის რადიაქტიური იოდით მკურანლობის შემდგომი პერიოდი მყარ გამოჯანმრთელებამდე. - დურინგის ჰერპეტიფორმული დერმატიტი; - ახალშობილებისთვის და ბავშვებისთვის 6 თვემდე ასაკში პვპ-იოდის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ მკაცრი ჩვენებით. აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციების კონტროლი. უსაფრთხოების ზომები: ვინაიდან შეუძლებელია ჰიპერთირეოზის განვითარების გამორიცხვა, პვპ-იოდის ხანგრძლივი (14 დღეზე მეტხანს) გამოყენება ან მისი დიდი რაოდენობით ხმარება ფართო ზედაპირებზე (სხეულის ზედაპირის 10%-ზე მეტი) პაციენტებისთვის (განსაკუთრებით ხანდაზმულთათვის) ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციების ლატენტური დარღვევებით დასაშვებია მხოლოდ სარგებლის და შესაძლო რისკის გულდასმით შედარების შემდეგ. საჭიროა ამ პაციენტებზე მეთვალყურეობა ჰიპერთირეოზის ადრეული ნიშნების გამოსავლენად და ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციების სათანადო შესწავლისათვის პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგაც კი (3 თვის განმავლობაში). ორსულობა და ძუძუთი კვება: პრეპარატის გამოყენება ორსულობის 2 თვის შემდეგ და, ასევე, ლაქტაციის პერიოდში შესაძლებელია მხოლოდ მკაცრი ჩვენებით და საჭიროებს დედის და ბავშვის ფარისებრი ჯირკვლის ფუქციაზე გულდასმით მეთვალღურებას. ამ შემთხვევებში პრეპარატის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ ხანმოკლე დროით. იოდი გადის პლაცენტარულ ბარიერს და გამოიყოფა დედის რძეში. განსაკუთრებული მითითებები: პვპ-იოდის გამოყენებამ შეიძლება შეამციროს ფარისებრი ჯირკვლის მიერ იოდის შთანთქმა, რამაც შეიძლება გავლენა იქონიოს ზოგიერთი გამოკვლევისა და პროცედურის შედეგებზე (ფარისებრი ჯირკვლის სცინტიგრაფია, ცილასთან შეკავშირებული იოდის განსაზღვრა, დიაგნოსტიკური პროცედურები რადიაქტიური იოდის გამოყენებით), რის გამოც იოდის პრეპარატებით ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების მკურნალობის დაგეგმვა შეიძლება არ მოხერხდეს. პვპ-იოდის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ საჭიროა არა ნაკლებ 1 - 4 კვირის ინტერვალის დაცვა. პოვიდონ-იოდის ჟანგვითმა მოქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს სხვადასხვა დიაგნოსტიკური ტესტის ცრუ დადებითი შედეგები (მაგალითად, ჰემოგლობინის და გლუკოზის განსაზღვრა განავალში და შარდში ტოლუიდინის და გვაიაკური ფისების გამოყენებით). პვპ-იოდის ჟანგვითმა უნარმა შეიძლება გამოიწვიოს ლითონთა კოროზია მაშინ, როდესაც პლასტმასი და სინთეტიკური მასალები, ჩვეულებრივ, არ არის მგრძნობიარე პვპ-იოდის მიმართ. ცალკეულ შემთხვევებში შეიძლება აღინიშნოს ფერის შეცვლა, რომელიც, ჩვეულებრივ, აღდგება. პვპ-იოდი ადვილად შორდება ტექსტილსა და სხვა მასალებს საპნით და თბილი წყლით. ძნელად მოსაშორებელი ლაქები საჭიროა დამუშავდეს ამიაკით ან ნატრიუმის თიოსულფატით. სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება პვპ-იოდის და წყალბადის ზეჟანგის, ასევე, ვერცხლისა და ტაულორიდინის შემცველი ფერმენტული პრეპარატების ერთობლივი გამოყენება ჭრილობების ანტისეპტიკური დამუშავებისათვის, აქვეითებს ურთიერთეფექტურობას. პვპ-იოდის გამოყენება არ შეიძლება ვერცხლისწყლის პრეპარატებთან ერთად, ვერცხლისწყლის ტუტოვანი იოდიდის წარმოქმნის რისკის გამო. პრეპარატს შეუძლია რეაქციაში შევიდეს ცილებთან და უჯერ ორგანულ კომპლექსებთან, ამიტომ პვპ-იოდის ეფექტი შეიძლება კომპენსირებულ იქნას მისი დოზის მომატებით. არ არის მიზანშეწონილი პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენება, განსაკუთრებით დიდი ზედაპირების დასამუშავებლად პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლითიუმის პრეპარატებს. მიღების წესი და დოზირება: ბეტადინის ხსნარი განკუთვნილია გარეგანი გამოყენებისათვის გაზავებული და განუზავებელი სახით. ხსნარი არ უნდა განზავდეს ცხელი წყლით. დასაშვებია ხანმოკლე შეთბობა სხეულის ტემპერატურამდე. ხსნარი არ არის განკუთვნილი შიგნით მისაღებად. კანის პრეოპერაციული დეზინფექციის დროს აუცილებელია იმის გათვალისწინება, რომ ავადმყოფის ქვეშ არ დარჩეს ხსნარის ზედმეტი რაოდენობა (კანის გაღიზიანების შესაძლებლობის გამო). დოზირება ბეტადინის განუზავებელი ხსნარის გამოყენება საჭიროა ჭრილობების დამუშავებისათვის (დამწვრობები და სხვა ჭრილობები), ხელების და კანის დასამუშავებლად ქირურგიულ ოპერაციამდე, შარდის ბუშტის კათეტერიზაციამდე, ინექციამდე, პუნქციამდე და ა.შ. ბეტადინის ხსნარის გამოყენება შეიძლება დღეში რამდენჯერმე. ხელების დეზინფექციის დროს საჭიროა შემდეგი წესების დაცვა: ა) ხელების ჰიგიენური დეზინფექცია: განუზავებელი ხსნარის 3 მლ 2-ჯერ – ყოველი დოზა 3 მლ-ის ოდენობით რჩება კანზე, 5 წუთის განმავლობაში. ბ) ხელების ქირურგიული დეზინფექცია: განუზავებელი ხსნარის 5 მლ 2-ჯერ – ყოველი დოზა 5 მლ-ის ოდენობით რჩება კანზე, 5 წუთის განმავლობაში. კანის დეზინფექციისათვის განუზავებელი ხსნარი წასმის შემდეგ რჩება გაშრობამდე. ზემოთ მოცემული ჩვენებებით ბეტადინის ხსნარის გამოყენება შეიძლება წყალსადენის წყლით განზავების შემდეგ. იზოტონური პირობების მიღწევის საჭიროებისას განზავებისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნას სუფრის მარილის ფიზიოლოგიური ხსნარი ან რინგერის ხსნარი. რეკომენდირებულია შემდეგი განზავება: ჩვენებები განზავება პრეპარატ ბეტადინის მოცულობა/გასაზავებელი ხსნარის მოცულობა სველი კომპრესი 1:5 – 1:10 200 მლ – 100მლ./1 ლ ჩაძირვა და მჯდომარე აბაზანები 1:25 40 მლ / 1 ლ ოპერაციისწინა აბაზანა 1:100 10 მლ / 1 ლ ჰიგიენური აბაზანა 1:1000 10 მლ / 10 ლ საშოს შესხურება ინტრავაგინალური სპირალის შეყვანა შორისის დამუშავება დამუშავება უროლოგიაში 1:25 4 მლ ./ 100 მლ ქრონიკული და ოპერაციის შემდგომი ჭრილობების დამუშავება 1:2 – 1:20 50 მლ. – 5 მლ/100 მლ ორთოპედიაში, ტრავმატოლოგიაში დამუშავება. დამუშავება პირის ღრუს ოპერაციების დროს 1:10 10 მლ./100 მლ გამოყენება ოფთალმოლოგიაში • ოფთალმოლოგიური ქირურგია: რეკომენდირებულია ფიზიოლოგიური ხსნარით და/ან ფოსფატური ბუფერით (იყიდება აფთიაქებში) სტერილულად განზავებული ბეტადინის ხსნარის გამოყენება კონცენტრაციით 1,23 % - 5 %.   დოზირება განზავება (სტერილურად) ახალშობილთა ოფთალმიის პროფილაქტიკა თითო წვეთი ორივე თვალში 1 : 4 ბეტადინის 25 მლ გასაზავებელი ხსნარის 100 მლ-ში  ხსნარის განზავება საჭიროა უშუალოდ გამოყენების წინ. ჭარბი დოზირება: პვპ-იოდის მნიშვნელოვანი რაოდენობის გამოყენების შემდეგ, შეიძლება განვითარდეს შემდეგი სიმპტომები: ანურია, სისხლმიმოქცევის უკმარისობა, ხორხის შეშუპება სუსტი პულსის ან მისი არარსებობის დროს, ფილტვების შეშუპება, ნივთიერებათა ცვლის დარღვევა. ინფორმაცია ექიმებისათვის: ჭარბი დოზირების მკურნალობა: სახამებლის ან ცილის შემცველი საკვები პროდუქტების დაუყოვნებლივი შეყვანა, (მაგალითად: წყალში ან რძეში გახსნილი სახამებელი). კუჭის ამორეცხვა ნატრიუმის თიოსულფატის 5 %-ანი ხსნარით (ან ნატრიუმის თიოსულფატის 10 %-ანი ხსნარის 10 მლ-ის ი/ვ შეყვანა) 3 საათიანი ინტერვალებით საჭიროების მიხედვით. გვერდითი ეფექტები: პვპ-იოდი, ჩვეულებრივ, კარგად აიტანება. კანის ზემგრძნობელობის რეაქციები (მაგალითად, შენელებული ტიპის ალერგიული რეაქციები – ქავილი, სიწითლე, ბუშტუკები) აღინიშნება ძალიან იშვიათად. ცალკეულ შემთხვევებში აღწერილია კანის გენერალიზებული მწვავე რეაქციები არტერიული წნევის დაქვეითებით და/ან სუნთქვის გაძნელებით (ანაფილაქსიური რეაქციები). ბეტადინის ხსნარის ხანგრძლივი გამოყენების დროს შეიძლება მოხდეს იოდის მნიშვნელოვანი რაოდენობის შეწოვა. ცალკეულ შემთხვევებში მიდრეკილების მქონე პირებს შეიძლება აღენიშნოთ იოდით ინდუცირებული ჰიპერთირეოზი. გამოშვების ფორმა: ხსნარი გამოდის პიპეტიან მწვანე ფერის პოლიეთილენის ფლაკონებში ტევადობით 30, 120 ან 1000 მლ. 30 და 120 მლ-ანი ფლაკონები გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად შეფუთულია მუყაოს კოლოფში. შენახვის პირობები: პრეპარატი ინახება მშრალ, გრილ, სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას 15°-25°C-ზე! ვარგისიანობის ვადა: ვარგისიანობის ვადა მითითებულია კოლოფზე. არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. აფთიაქიდან გაცემის პირობები: ურეცეპტოდ.