ვიაგრა - Viagra 50მგ 1 ტაბლეტი

Name: ვიაგრა - Viagra 50მგ 1 ტაბლეტი
SKU: 31115890-d628-4bc9-999f-1eef3bbfb58b
Availability: InStock

1 აფთიაქი · ყველაზე იაფი თავში

აფთიაქი ფასი რეგ.

PSP

120,42 ₾

141,31 ₾

გადასვლა

PSP

120,42 ₾141,31 ₾

გადასვლა PSP

მახასიათებლები

ფორმა
Dosage mg
შეფუთვა
Description en: VIAGRA ™ Trade name: VIAGRA™ International Nonproprietary Name: Sildenafil Dosage form: Film-coated tablets Composition Each film-coated tablet contains: Active substance: Sildenafil citrate equivalent to 25 mg, 50 mg or 100 mg of sildenafil Excipients: Microcrystalline cellulose, anhydrous calcium hydrogen phosphate, croscarmellose sodium, magnesium stearate; film coating: Opadry® Blue OY-LS-20921 (contains hypromellose, lactose, triacetin, titanium dioxide (E171) and indigo carmine aluminum lake (E132)) and Opadry® Clear YS-2-19114-A (contains hypromellose and triacetin). The blue film coating may be supplemented with up to 30 mcg/g of vanillin and/or biotin; however, the content of one or both components in the film coating is up to 0.75 mcg, 1.5 mcg and 3.0 mcg for 25 mg, 50 mg and 100 mg doses, respectively. VIAGRA 25 mg film-coated tablet contains 0.9 mg of lactose (in monohydrate form) VIAGRA 50 mg film-coated tablet contains 1.7 mg of lactose (in monohydrate form) VIAGRA 100 mg film-coated tablet contains 3.5 mg of lactose (in monohydrate form) See also: VIAGRA 100mg 4tablets Description Blue, film-coated, diamond-shaped tablets with rounded edges, engraved with "Pfizer" on one side and "VGR 25", "VGR 50" or "VGR 100" respectively on the other side. Pharmacotherapeutic group: Urological preparations. Drugs for the treatment of erectile dysfunction. ATC code: G04BE03 Pharmacological properties Pharmacodynamics Mechanism of action Sildenafil is indicated for the oral therapy of erectile dysfunction. Under normal conditions, i.e., in the presence of sexual stimulation, it restores impaired erectile function by increasing blood flow to the penis. The physiological mechanism underlying penile erection involves the release of nitric oxide (NO) in the corpus cavernosum during sexual stimulation. The generated nitric oxide activates the enzyme guanylate cyclase, leading to an increase in cyclic guanosine monophosphate (cGMP) levels, relaxation of smooth muscles in the corpus cavernosum, and increased blood flow. Sildenafil is a selective inhibitor of cGMP-specific phosphodiesterase type 5 (PDE5), which is responsible for the degradation of cGMP in the corpus cavernosum. Sildenafil has a peripheral effect on erection. Sildenafil does not have a direct relaxing effect on isolated human corpus cavernosum, but it actively enhances the relaxing effect of NO on this tissue. Upon activation of the NO/cGMP cascade, observed during sexual stimulation, inhibition of PDE5 by sildenafil leads to an increase in cGMP levels in the corpus cavernosum. Consequently, sexual stimulation is necessary for the development of the desired pharmacological effect of sildenafil. Pharmacodynamic effects In vitro studies have shown that sildenafil is selective for PDE5, which is involved in the process of erection development. Its activity towards PDE5 exceeds its activity towards other known phosphodiesterases. It is 10 times less active towards PDE6, which is involved in the phototransduction process in the retina. At the maximum recommended dose, sildenafil is 80 times less selective for PDE1 and 700 times for PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10, and 11. Furthermore, the selectivity of sildenafil for PDE5 is approximately 4000 times greater than its selectivity for PDE3, a cAMP-specific phosphodiesterase involved in the regulation of cardiac contractility. Clinical efficacy and safety Two clinical studies were designed to assess the time to erection induced by sildenafil in response to sexual stimulation after drug administration. In a clinical study where patients took sildenafil on an empty stomach, the median time to onset of erection, as measured by phalloplethysmography (using the RigiScan device) in patients who achieved penile rigidity sufficient for sexual intercourse (60%), was 25 minutes (range 12-37 min). In an isolated study using the RigiScan device, sildenafil was able to induce erection in response to sexual stimulation even 4-5 hours after administration. Sildenafil causes a mild and transient decrease in blood pressure, which in most cases has no clinical manifestations. After oral administration of 100 mg of sildenafil, the mean maximum decrease in supine systolic blood pressure was 8.4 mmHg. The corresponding change in diastolic blood pressure was 5.5 mmHg. Such a decrease in blood pressure corresponds to the vasodilatory effect of sildenafil, likely due to increased cGMP levels in vascular smooth muscles. Single oral administration of 100 mg of sildenafil in healthy volunteers did not cause clinically significant changes in the ECG. In a study of the hemodynamic effects of a single oral dose of 100 mg of sildenafil in 14 patients with severe ischemic heart disease (IHD) (with stenosis of at least one coronary artery >70%), the mean supine systolic and diastolic blood pressure decreased by 7% and 6%, respectively, compared to baseline. The mean pulmonary artery systolic pressure decreased by 9%. Sildenafil did not affect cardiac output and did not impair blood flow in stenosed coronary arteries. In a double-blind placebo-controlled clinical study using a physical exercise test, involving 144 patients with erectile dysfunction and chronic stable angina who were on stable antianginal therapy (excluding nitrates), no clinically significant difference in the time to onset of limiting angina was observed between the sildenafil and placebo groups. Mild and transient disturbances in color perception (blue/green) were observed in some patients during the Farnsworth-Munsell 100 hue test 1 hour after taking 100 mg of sildenafil. These changes resolved completely within 2 hours of drug administration. The possible mechanism of such changes in color perception is related to the inhibition of PDE6, which is involved in the phototransduction cascade of the retinal response. Sildenafil does not affect visual acuity or contrast sensitivity. In a small placebo-controlled clinical study involving patients with a confirmed diagnosis of age-related macular degeneration (n=9), sildenafil (single 100 mg dose) did not cause significant changes in visual examination results (visual acuity, Amsler grid, Ishihara color vision test, Humphrey perimetry, and photostress). Single oral administration of 100 mg of sildenafil in healthy volunteers did not affect sperm motility or morphology (see section "Pregnancy and lactation"). Additional data from clinical trials During clinical trials, sildenafil was used in over 8000 patients aged 19 to 87 years. The studies included the following patient groups: elderly patients (19.9%), patients with arterial hypertension (30.9%), diabetes mellitus (20.3%), ischemic heart disease (5.8%), hyperlipidemia (19.8%), spinal cord injuries (0.6%), depression (5.2%), patients who underwent transurethral resection of the prostate (3.7%) and radical prostatectomy (3.3%). The following patient groups were not adequately represented or were excluded from clinical trials: patients after surgery on pelvic organs, patients after radiation therapy, patients with severe renal or hepatic insufficiency, and patients with certain cardiovascular diseases (see section "Contraindications"). In fixed-dose studies, the proportion of patients who experienced improvement in erectile function while taking the drug was 62% (25 mg), 74% (50 mg), and 82% (100 mg), compared to 25% in the placebo group. In controlled clinical trials, the number of cases of sildenafil discontinuation was small and comparable to the placebo group. In all these studies, the number of improvements with sildenafil use was as follows: psychogenic erectile dysfunction (84%), mixed erectile dysfunction (77%), organic erectile dysfunction (68%), elderly patients (67%), diabetes mellitus (59%), ischemic heart disease (69%), arterial hypertension (68%), transurethral resection of the prostate (61%), radical prostatectomy (43%), spinal cord injuries (83%), depression (75%). The safety and efficacy of sildenafil have been confirmed by long-term study data. Children The European Medicines Agency waived the requirement to submit study results for VIAGRA in all pediatric subgroups for the treatment of erectile dysfunction. For information on the use of the drug in children, see the section "Dosage and administration". Pharmacokinetics Absorption Sildenafil is rapidly absorbed. Peak plasma concentrations of sildenafil are reached within 30-120 minutes (median 60 minutes) after oral administration of sildenafil on an empty stomach. Absolute bioavailability is approximately 41% on average (25-63%). After oral administration of doses within the recommended range (25-100 mg), AUC and Cmax of sildenafil increase dose-proportionally. When sildenafil is taken with food, the rate of absorption decreases, and the time to reach maximum concentration (tmax) increases by an average of 60 minutes, while Cmax decreases by an average of 29%. Distribution The volume of distribution of sildenafil at steady state (Vd) is approximately 105 L, indicating its distribution into tissues. The maximum total plasma concentration of sildenafil after a single oral dose of 100 mg is approximately 440 ng/mL (coefficient of variation - 40%). Since the binding of sildenafil (and its main circulating N-desmethyl metabolite) to plasma proteins reaches 96%, the mean maximum concentration of free sildenafil in plasma is 18 ng/mL (38 nM). Protein binding is independent of the total drug concentration. In healthy volunteers, less than 0.0002% of the administered dose of sildenafil was detected in ejaculate 90 minutes after a single 100 mg dose (mean - 188 ng). Metabolism Sildenafil is primarily metabolized by hepatic microsomal isoenzymes CYP3A4 (major pathway) and CYP2C9 (minor pathway). The main circulating metabolite is formed by N-demethylation of sildenafil. This metabolite has a phosphodiesterase selectivity profile similar to that of sildenafil, and its activity towards PDE5 in vitro is approximately 50% of the activity of the parent substance. The concentration of this metabolite in plasma is approximately 40% of the sildenafil concentration. The N-demethylated metabolite undergoes further metabolism; its terminal half-life is approximately 4 hours. Elimination The total clearance of sildenafil is 41 L/h, and the half-life in the terminal phase is 3-5 hours. After oral or intravenous administration, sildenafil is excreted as metabolites, mainly in feces (approximately 80% of the orally administered dose) and to a lesser extent in urine (approximately 13% of the orally administered dose). Pharmacokinetics in special patient populations Elderly patients In elderly healthy volunteers (aged 65 and over), sildenafil clearance is reduced, and the concentration of sildenafil and the active N-desmethyl metabolite in plasma is approximately 90% higher than in young healthy volunteers (aged 18-45). Due to age-related differences in plasma protein binding, the corresponding increase in free sildenafil concentration in plasma was approximately 40%. Renal impairment In volunteers with mild to moderate renal insufficiency (creatinine clearance 30-80 mL/min), the pharmacokinetic parameters of sildenafil after a single oral dose (50 mg) did not change. The mean AUC and Cmax values of the N-desmethyl metabolite increased by 126% and 73%, respectively, compared to healthy volunteers of the same age without renal impairment. However, due to significant individual variability, these differences were not statistically significant. In volunteers with severe renal insufficiency (creatinine clearance <30 mL/min), sildenafil clearance was reduced, leading to an average increase in AUC and Cmax of 100% and 88%, respectively, compared to patients of the same age with normal renal function. Furthermore, the AUC and Cmax values of the N-desmethyl metabolite increased by 200% and 79%, respectively. Hepatic impairment In volunteers with mild to moderate hepatic cirrhosis (Child-Pugh class A and B), sildenafil clearance was reduced, leading to an increase in AUC (84%) and Cmax (47%) compared to patients of the same age with normal hepatic function. The pharmacokinetics of sildenafil in patients with severe hepatic impairment have not been studied. Indications VIAGRA is indicated in adult men with erectile dysfunction, characterized by the inability to achieve or maintain an erection sufficient for satisfactory sexual intercourse. Sexual stimulation is required for VIAGRA to be effective. Contraindications Hypersensitivity to the active substance or any of the excipients. Due to its known effects on the nitric oxide/cyclic guanosine monophosphate (cGMP) pathway (see section "Pharmacodynamics"), sildenafil potentiates the hypotensive effect of nitrates, therefore its use is contraindicated in patients taking nitric oxide donors (such as amyl nitrite) or any form of nitrates. Concomitant use of PDE5 inhibitors, including sildenafil, with guanylate cyclase stimulators, such as riociguat, is contraindicated, as it may potentially cause symptomatic hypotension (see section "Interactions with other medicinal products"). Drugs for the treatment of erectile dysfunction, including sildenafil, are contraindicated in patients for whom sexual activity is not advisable (e.g., in patients with severe cardiovascular pathology, such as unstable angina, severe heart failure). VIAGRA is contraindicated in patients with a history of vision loss in one eye due to non-arteritic anterior ischemic optic neuropathy (NAION), regardless of whether this condition is associated with PDE5 inhibitor use (see section "Special warnings and precautions for use"). Sildenafil is contraindicated in patients with: severe hepatic insufficiency, hypotension (blood pressure <90/50 mmHg), recent stroke or myocardial infarction, and known hereditary degenerative retinal diseases, such as retinitis pigmentosa (a small group of these patients has genetic disorders of retinal phosphodiesterases), as the safety of sildenafil in this patient group has not been studied. Pregnancy and lactation VIAGRA is not intended for use by women. Adequate and well-controlled studies in women during pregnancy and lactation have not been conducted. In studies of the effect of orally administered sildenafil on reproductive function in rats and rabbits, no significant adverse reactions were observed. Single oral administration of 100 mg of sildenafil in healthy volunteers did not affect sperm motility or morphology (see section "Pharmacodynamics"). Dosage and administration Oral administration. Use in adult patients The recommended dose, taken as needed approximately 1 hour before sexual activity, is 50 mg. Depending on the efficacy and tolerability of the drug, the dose may be increased to 100 mg or decreased to 25 mg. The maximum recommended dose is 100 mg. The maximum recommended frequency of administration is once a day. The onset of action of VIAGRA may be delayed when taken with food compared to taking it on an empty stomach (see section "Pharmacokinetics"). Elderly patients No dose adjustment of VIAGRA is required in elderly patients (>65 years). Renal impairment The dosage recommendations presented in the "Use in adult patients" section also apply to patients with mild to moderate renal insufficiency (creatinine clearance 30-80 mL/min). In patients with severe renal insufficiency (creatinine clearance <30 mL/min), sildenafil clearance is reduced, so the possibility of taking a 25 mg dose should be considered. Depending on the efficacy and tolerability, the dose may be gradually increased to 50 mg or 100 mg if necessary. Hepatic impairment In patients with hepatic impairment (e.g., cirrhosis), sildenafil clearance is reduced, so the possibility of taking a 25 mg dose should be considered. Depending on the efficacy and tolerability, the dose may be gradually increased to 50 mg and 100 mg if necessary. Use in children VIAGRA is not indicated for use in individuals under 18 years of age. Concomitant use with other medicinal products Except for ritonavir, which is not recommended for use in combination with sildenafil (see section "Special warnings and precautions for use"), when used concomitantly with CYP3A4 inhibitors, the possibility of taking a starting dose of 25 mg should be considered (see section "Interactions with other medicinal products"). When taking alpha-blockers, patients' condition should be normalized before starting sildenafil to minimize the risk of developing orthostatic hypotension. In addition, in such cases, it is recommended to start sildenafil at a dose of 25 mg (see sections "Special warnings and precautions for use" and "Interactions with other medicinal products"). Adverse effects Summary of safety profile The safety profile of sildenafil is based on data from 9570 patients who received the drug in 74 double-blind placebo-controlled clinical trials. The most frequently reported adverse events in patients taking sildenafil in clinical trials were headache, flushing, dyspepsia, nasal congestion, dizziness, nausea, hot flush, visual disturbances, cyanopsia, and color vision disturbance. Post-marketing surveillance data on adverse reactions have been collected over more than 10 years. Since the marketing authorization holder did not receive information on all adverse reactions, not all adverse reactions were included in the safety database, and it is impossible to accurately determine the frequency of these reactions. Table of adverse reactions All clinically significant adverse reactions that occurred more frequently with sildenafil than with placebo in clinical trials, and clinically significant adverse reactions reported during post-marketing surveillance, are presented in the table below by organ system class and frequency (very common (>1/10), common (>1/100 and <1/10), uncommon (>1/1000 and <1/100), rare (>1/10000 and <1/1000)). Within each frequency group, adverse reactions are listed in order of decreasing severity. Table 1. Clinically significant adverse reactions reported with higher frequency than placebo in controlled clinical trials, and clinically significant adverse reactions reported during post-marketing surveillance Organ system class | Very common (>1/10) | Common (>1/100 and <1/10) | Uncommon (>1/1000 and <1/100) | Rare (>1/10000 and <1/1000) ---|---|---|---|--- Infections and parasitic diseases | | | Rhinitis | Immune system disorders | | | Hypersensitivity | Nervous system disorders | Headache | Dizziness | Somnolence, Hypoesthesia | Acute cerebrovascular accident, Transient ischemic attack, Convulsions*, Recurrent convulsions*, Syncope Eye disorders | | Color vision disturbance**, Visual disturbance, Blurred vision | Lacrimation disorder***, Eye pain, Photophobia, Photopsia, Eye hyperemia, Visual acuity, Conjunctivitis | Non-arteritic anterior ischemic optic neuropathy (NAION)*, Retinal vascular occlusion, Retinal hemorrhage, Arteriosclerotic retinopathy, Retinal damage, Glaucoma, Visual field defect, Diplopia, Decreased visual acuity, Myopia, Asthenopia, Vitreous floaters, Iris disorder, Halos around light sources, Eye swelling, Eye edema, Ocular discomfort, Conjunctival hyperemia, Eye irritation, Unusual sensation in eye, Eyelid edema, Scleral discoloration Ear and labyrinth disorders | | | Dizziness, Tinnitus | Deafness Cardiac disorders | | | Tachycardia, Palpitations | Myocardial infarction*, Angina pectoris*, Ventricular arrhythmia*, Sudden cardiac death* Vascular disorders | | Flushing, Hot flush | Hypertension, Hypotension | Respiratory, thoracic and mediastinal disorders | Nasal congestion | Epistaxis, Sinus congestion | Sensation of throat tightness, Nasal mucosa edema, Nasal mucosa dryness | Gastrointestinal disorders | Nausea, Dyspepsia | Gastroesophageal reflux disease, Vomiting, Upper abdominal pain, Dry mouth | Oral hypoesthesia | Skin and subcutaneous tissue disorders | | Rash | Stevens-Johnson syndrome (SJS)*, Toxic epidermal necrolysis (TEN)* Musculoskeletal and connective tissue disorders | | Myalgia, Limb pain | Renal and urinary disorders | | | Hematuria | Reproductive system and breast disorders | | | Penile hemorrhage, Priapism*, Hematospermia, Increased erection | General disorders and administration site conditions | | Chest pain, Increased fatigue, Feeling of heat | Irritability | Investigations | | | Increased heart rate | * Reported only during post-marketing surveillance ** Color vision disturbance: Chloropsia, Chromatopsia, Cyanopsia, Erythropsia, and Xanthopsia *** Lacrimation disorder: Dry eyes, Lacrimation disorder, and increased tearing Overdose In studies in healthy volunteers, adverse events that occurred after a single dose of sildenafil up to 800 mg were similar to those at lower doses, but the incidence and severity of these events increased. Doses of 200 mg of sildenafil did not increase efficacy but led to an increased incidence of adverse reactions (headache, flushing, dizziness, dyspepsia, nasal congestion, visual disturbances). In case of overdose, standard supportive measures should be taken if necessary. Accelerated clearance of sildenafil during hemodialysis is unlikely due to high plasma protein binding and lack of urinary excretion of the drug. Interactions with other medicinal products Effect of other medicinal products on sildenafil In vitro studies: Sildenafil is primarily metabolized by cytochrome P450 (CYP) -3A4 (major pathway) and 2C9 (minor pathway) isoenzymes; therefore, inhibitors of these isoenzymes can reduce sildenafil clearance, and inducers of these isoenzymes can increase sildenafil clearance. In vivo studies: Population pharmacokinetic analysis of clinical trial data showed a decrease in sildenafil clearance during concomitant use of CYP3A4 inhibitors (such as ketoconazole, erythromycin, cimetidine). Although no increase in adverse events was observed during concomitant use of sildenafil and CYP3A4 inhibitors, the possibility of taking a starting dose of 25 mg should be considered. Concomitant use of sildenafil (100 mg single dose) and ritonavir (500 mg twice daily), an HIV protease inhibitor and a potent CYP450 inhibitor, at steady state ritonavir concentrations, resulted in a 300% (4-fold) increase in sildenafil Cmax and a 1000% (11-fold) increase in AUC. Plasma sildenafil concentrations remained at 200 ng/mL for 24 hours, compared to 5 ng/mL after single sildenafil administration. This is consistent with the pronounced effect of ritonavir on a number of drugs that are substrates of cytochrome P450. Sildenafil did not affect the pharmacokinetics of ritonavir. Based on pharmacokinetic study results, concomitant use of sildenafil and ritonavir is not recommended (see section "Special warnings and precautions for use"), and the maximum dose of sildenafil should not exceed 25 mg in any 48-hour period. Concomitant use of sildenafil (100 mg single dose) and saquinavir (1200 mg three times daily), an HIV protease inhibitor and a CYP3A4 isoenzyme inhibitor, at steady state saquinavir concentrations, resulted in a 140% increase in sildenafil Cmax and a 210% increase in AUC. Sildenafil did not affect the pharmacokinetics of saquinavir (see section "Dosage and administration"). More potent CYP3A4 inhibitors, such as ketoconazole and itraconazole, may cause more pronounced changes. Concomitant administration of 100 mg of sildenafil with erythromycin (500 mg twice daily for 5 days), a moderate CYP3A4 isoenzyme inhibitor, at steady state erythromycin concentrations, resulted in an 182% increase in sildenafil AUC. Administration of azithromycin (500 mg once daily for 3 days) by healthy male volunteers did not affect the AUC, Cmax, Tmax, elimination rate constant, and half-life of sildenafil or its main circulating metabolite. Cimetidine (800 mg), a cytochrome P450 inhibitor and non-specific CYP3A4 inhibitor, when co-administered with sildenafil (50 mg), caused a 56% increase in plasma sildenafil concentration in healthy volunteers. Grapefruit juice is a weak inhibitor of CYP3A4 metabolism in the intestinal wall and can cause a moderate increase in plasma sildenafil levels. Single administration of an antacid (magnesium hydroxide/aluminum hydroxide) did not affect the bioavailability of sildenafil. Although interaction studies of sildenafil with all drugs have not been conducted, population pharmacokinetic analysis data indicate that the pharmacokinetics of sildenafil did not change when co-administered with CYP2D6 inhibitors (such as tolbutamide, warfarin, phenytoin), CYP2C9 inhibitors (such as selective serotonin reuptake inhibitors, tricyclic antidepressants), thiazide and thiazide-like diuretics, loop and potassium-sparing diuretics, angiotensin-converting enzyme inhibitors, calcium channel blockers, beta-adrenergic receptor antagonists, or CYP450 metabolism inducers (such as rifampicin, barbiturates). In a study involving healthy male volunteers, concomitant administration of bosentan, an endothelin antagonist (which is a moderate inducer of CYP3A4, CYP2C9, and possibly CYP2C19), at steady state (125 mg twice daily) and sildenafil at steady state (80 mg three times daily) resulted in a decrease in sildenafil AUC and Cmax by 62.6% and 55.4%, respectively. Concomitant use of potent CYP3A4 inducers, such as rifampicin, is expected to cause a more pronounced decrease in plasma sildenafil concentration. Nicorandil has potassium channel activator properties and a nitrate-like effect. Due to its nitrate component, this drug can potentially have a clinically significant interaction with sildenafil. Effect of sildenafil on other medicinal products In vitro studies: Sildenafil is a weak inhibitor of cytochrome P450 isoenzymes 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, and 3A4 (IC50 >150 μM). At the recommended doses, sildenafil Cmax is approximately 1 μM, so it is unlikely that VIAGRA can affect the clearance of substrates of these isoenzymes. There is no data on the interaction of sildenafil with non-specific phosphodiesterase inhibitors such as theophylline and dipyridamole. In vivo studies: Based on the known effect on the NO/cGMP signaling cascade (see section "Pharmacodynamics"), sildenafil has been shown to potentiate the hypotensive effect of nitrates, therefore concomitant administration of nitric oxide donors or nitrates in any form with sildenafil is contraindicated (see section "Contraindications"). Riociguat: Preclinical studies showed an additive hypotensive effect on systemic blood pressure when PDE5 inhibitors and riociguat were used concomitantly. In clinical studies, riociguat demonstrated potentiation of the hypotensive effect of PDE5 inhibitors. There is no data on the clinical benefit of this combination in population studies. Concomitant use of riociguat and PDE5 inhibitors, including sildenafil, is contraindicated (see section "Contraindications"). Concomitant use of sildenafil and alpha-blockers may cause symptomatic hypotension in susceptible individual patients. The development of this condition is likely to occur within 4 hours of sildenafil administration (see sections "Dosage and administration" and "Special warnings and precautions for use"). In three studies investigating specific drug interactions, patients with benign prostatic hyperplasia (BPH) at steady state receiving doxazosin were concomitantly prescribed the alpha-blocker doxazosin (4 mg and 8 mg doses) and sildenafil (25 mg, 50 mg, and 100 mg doses). In these studies, patients experienced an additional mean decrease in supine blood pressure of 7/7 mmHg, 9/5 mmHg, and 8/4 mmHg, and a mean decrease in standing blood pressure of 6/6 mmHg, 11/4 mmHg, and 4/5 mmHg, respectively. Cases of symptomatic orthostatic hypotension were not frequent in patients concomitantly taking sildenafil and doxazosin at steady state on doxazosin therapy. These reports included dizziness and pre-syncope without syncope. No significant interactions were observed between sildenafil (50 mg) and tolbutamide (250 mg) or warfarin (40 mg) (drugs metabolized by CYP2C9). Sildenafil (50 mg) did not potentiate the prolongation of bleeding time induced by acetylsalicylic acid (150 mg). Sildenafil (50 mg) did not potentiate the hypotensive effect of alcohol in healthy volunteers at a mean peak blood ethanol level of 80 mg/dL. In patients taking sildenafil, no differences in the safety profile were observed compared to placebo when co-administered with hypotensive drugs of the following classes: diuretics, beta-blockers, ACE inhibitors, angiotensin II receptor antagonists, hypotensive drugs (vasodilators and centrally acting drugs), adrenergic receptor blockers, calcium channel blockers, and alpha-blockers. In a specific clinical study of drug interactions, concomitant administration of sildenafil (100 mg) and amlodipine in patients with hypertension resulted in an additional decrease in systolic blood pressure in the supine position of 8 mmHg. The corresponding decrease in diastolic blood pressure was comparable to that observed in healthy volunteers with sildenafil alone (see section "Pharmacodynamics"). Sildenafil (100 mg) did not affect the pharmacokinetics of HIV protease inhibitors, saquinavir, and ritonavir (which are substrates of CYP3A4 isoenzyme) at steady state. Concomitant administration of sildenafil at steady state (80 mg three times daily) and bosentan (125 mg twice daily) resulted in an increase in bosentan AUC by 49.8% and Cmax by 42% in healthy male volunteers. The addition of a single dose of sildenafil to sacubitril/valsartan at steady state in hypertensive patients was associated with a significantly greater reduction in blood pressure compared to sacubitril/valsartan alone. Therefore, caution should be exercised when prescribing sildenafil to patients taking sacubitril/valsartan. Special warnings and precautions for use For the diagnosis of erectile dysfunction, to determine its possible causes, and to select adequate treatment, a complete medical history and thorough physical examination are necessary. Cardiovascular complications Sexual activity is associated with a certain risk in patients with heart disease, so before starting any therapy for erectile dysfunction, a doctor may prescribe a cardiovascular examination for the patient. Sildenafil has a vasodilatory effect, which causes a mild transient decrease in blood pressure (see section "Pharmacodynamics"). Before prescribing sildenafil, the doctor should carefully assess the risk of potential adverse effects of vasodilatory action in patients with relevant conditions, especially during sexual activity. Increased tolerance to vasodilators is observed in cases of outflow obstruction from the left ventricle (e.g., aortic stenosis, hypertrophic obstructive cardiomyopathy), as well as in rare syndromes of multiple system atrophy, which manifest as severe disorders of blood pressure regulation by the autonomic nervous system. Hypotension VIAGRA potentiates the hypotensive effect of nitrates (see section "Contraindications"). During post-marketing surveillance, cases of serious cardiovascular complications (including myocardial infarction, unstable angina, sudden cardiac death, ventricular arrhythmia, hemorrhagic stroke, transient ischemic attack, hypertension, and hypotension) have been reported that were temporally associated with the use of VIAGRA. Most of these patients, but not all, had risk factors for cardiovascular complications. Most of these adverse events occurred immediately after sexual activity, some occurred after sildenafil administration without subsequent sexual activity. A direct causal relationship between these events and the indicated or other factors cannot be established. Priapism Drugs for the treatment of erectile dysfunction, including sildenafil, should be used with caution in patients with anatomical deformities of the penis (e.g., angulation, cavernous fibrosis or Peyronie's disease) or in patients with risk factors for priapism (such as sickle cell anemia, multiple myeloma, or leukemia). During post-marketing use of sildenafil, cases of prolonged erection and priapism have been reported. If an erection lasts for more than 4 hours, the patient should seek immediate medical attention. If priapism is not treated promptly, damage to penile tissues and irreversible loss of potency may occur. Concomitant use with other drugs for erectile dysfunction or other treatment methods The safety and efficacy of sildenafil have not been studied when used in combination with other PDE5 inhibitors or other drugs containing sildenafil for the treatment of pulmonary arterial hypertension (Revatio), as well as other drugs for the treatment of erectile dysfunction, therefore the use of such combinations is not recommended. Visual disturbances Spontaneous cases of visual disturbances have been reported with sildenafil and other PDE5 inhibitors (see section "Adverse effects"). Spontaneous reports and an observational study have reported cases of a rare condition, non-arteritic anterior ischemic optic neuropathy (NAION), which were associated with the use of sildenafil and other PDE5 inhibitors (see section "Adverse effects"). Patients should be warned that in case of sudden vision loss, they should discontinue VIAGRA and seek immediate medical attention (see section "Contraindications"). Use with other drugs for erectile dysfunction Concomitant use with ritonavir: Concomitant use of sildenafil and ritonavir is not recommended (see section "Interactions with other medicinal products"). Concomitant use with alpha-blockers: Since concomitant use of sildenafil and alpha-blockers may cause symptomatic hypotension in susceptible individual patients, sildenafil should be prescribed with caution to patients taking alpha-blockers (see section "Interactions with other medicinal products"). The development of this condition is likely to occur within 4 hours of sildenafil administration. To minimize the risk of developing orthostatic hypotension, therapy with sildenafil should only be initiated in hemodynamically stable patients who are taking alpha-adrenergic receptor blockers. In addition, the possibility of taking a starting dose of 25 mg of sildenafil should be considered (see section "Dosage and administration"). Furthermore, the doctor should provide the patient with information on measures to be taken in case of symptoms of orthostatic hypotension. Effect on blood coagulation In vitro studies on human platelets have shown that sildenafil potentiates the antiplatelet effect of sodium nitroprusside. There is no data on the safety of sildenafil use in patients with coagulation disorders or active peptic ulcer disease, so its use in this group should only be after careful assessment of benefit/risk. Excipients The film coating of the tablet contains lactose. VIAGRA should not be taken by men with rare hereditary galactose intolerance, lactase deficiency, or glucose-galactose malabsorption syndrome. Each tablet of this medicinal product contains less than 1 mmol (23 mg) of sodium. Patients on a low-sodium diet should be informed that this product is practically "sodium-free". Women VIAGRA is not intended for use by women. Effects on ability to drive and use machines VIAGRA may have a minor effect on the ability to drive and operate machinery. Since clinical trials of sildenafil have reported the possibility of dizziness and visual disturbances, patients should be aware of the likelihood of these reactions occurring when taking sildenafil before driving or operating complex machinery. Dosage form Film-coated tablets of 50 mg or 100 mg, 1, 2, 4, 8 or 12 tablets in a PVC/polyethylene/clarified/aluminum foil blister. 1, 2 or 3 blisters in a cardboard box with instructions for use. Film-coated tablets of 25 mg, 4 tablets in a PA/aluminum/PVC film and aluminum foil blister. 1 blister in a cardboard box with instructions for use. Perforated lines are indicated on the front of the cardboard box for tamper control. A protective sticker is indicated in the bottom right corner of the front surface of the box. Storage conditions Store at a temperature not exceeding 30°C. Protect from moisture. Keep out of reach of children. Shelf life 5 years. Do not use the drug after the expiry date indicated on the packaging. Dispensing regime: Pharmaceutical product group III, available without a prescription.
აქტივი: sildenafil

რა არის ეს?

ვიაგრა ™ ™ სამკურნალო საშუალების სავაჭრო დასახელება :   ვიაგრა™ საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება :    სილდენაფილი სამკურნალწამლო ფორმა :  აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები შემადგენლობა აპკიანი გარსით დაფარული 1 ტაბლეტი შეიცავს: აქტიურ ნივთიერებას: სილდენაფილის ციტრატს  ექვივალენტურია 25მგ, 50მგ ან 100მგ სილდენაფილის დამხმარე ნივთიერებები : მიკროკრისტალური ცელულოზა, კალციუმის ჰიდროფოსფატი უწყლო, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, მაგნიუმის სტეარატი; აპკიანი გარსი: ოპადრაი ® ® ცისფერი OY-LS-20921 (შეიცავს ჰიპრომელოზას, ლაქტოზას, ტრიაცეტინს, ტიტანის დიოქსიდს (E171) და ინდიგოკარმინის ალუმინის ლაქს (E 132)) და ოპადრაი ® ® გამჭვირვალე Y YS-2-19114-A (შეიცავს ჰიპრომელოზას და ტრიაცეტინს).  ცისფერ აპკიან გარსს შეიძლება დაემატოს 30 მკგ/გ-მდე ვანილინი ან/და ბიოტინი; ამასთან, ერთი ან ორივე კომპონენტის შემცველობა აპკიან გარსში შეადგენს 0,75 მკგ-მდე, 1,5 მკგ-მდე და 3,0 მკგ-მდე შესაბამისად 25 მგ, 50 მგ და 100 მგ დოზირებისთვის. ვიაგრა 25 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ერთი ტაბლეტი შეიცავს 0.9 მგ ლაქტოზას (მონოჰიდრატის სახით) ვიაგრა 50 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ერთი ტაბლეტი შეიცავს 1.7 მგ ლაქტოზას (მონოჰიდრატის სახით) ვიაგრა 100 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ერთი ტაბლეტი შეიცავს 3.5 მგ ლაქტოზას (მონოჰიდრატის სახით) ასევე, იხილეთ: ვიაგრა 100მგ 4ტაბლეტი აღწერილობა   ცისფერი, აპკიანი გარსით დაფარული, რომბისებრი ფორმის ტაბლეტები,  მომრგვალებული კიდეებით, ერთ მხარეს გრავირებით “ფიზერ“, ხოლო მეორე მხარეს შესაბამისად “VGR 25“,, “VGR 50“ ან “VGR 100“. ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი : უროლოგიური პრეპარატები. ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალო საშუალებები. ათქ კოდი: G04BE03 ფარმაკოლოგიური თვისებები ფარმაკოდინამიკა მოქმედების მექანიზმი სილდენაფილი განკუთვნილია ერექციული დისფუნქციის პერორალური თერაპიისთვის. ჩვეულებრივ პირობებში, ე.ი. სექსუალური სტიმულაციის არსებობისას, ის აღადგენს დარღვეულ ერექტიულ ფუნქციას სასქესო ასოში სისხლის მიწოდების გაძლიერების ხარჯზე. ფიზიოლოგიური მექანიზმი, რომელიც საფუძვლად უდევს სასქესო ასოს ერექციას, ითვალისწინებს მღვიმოვან  სხეულში აზოტის ოქსიდის (NO) გამოთავისუფლებას სექსუალური სტიმულაციის დროს. წარმოქმნილი აზოტის ოქსიდი ახდენს ფერმენტ გუანილატციკლაზას აქტივაციას, რაც იწვევს ციკლური გუანოზინმონოფოსფატის (ცგმფ) დონის მომატებას და მღვიმოვან სხეულში გლუვი კუნთების მოდუნებასა და სისხლის მიწოდების გაზრას. სილდენაფილი წარმოადგენს ცგმფ-ის სპეციფიკური ფოსფოდიესთერაზა 5-ის (ფდე-5) სელექციურ ინჰიბიტორს, რომელიც პასუხისმგებელია მღვიმოვან სხეულში ცგმფ-ის დაშლაზე. სილდენაფილი ახდენს პერიფერიულ მოქმედებას ერექციაზე. სილდენაფილს არ აქვს პირდაპირი მოდუნების ეფექტი ადამიანში იზოლირებულ მღვიმოვან სხეულზე, მაგრამ აქტიურად აძლიერებს ამ ქსოვილზე N NO-O-ს მომადუნებელ ეფექტს. NO NO-/ცგმფ კასკადის აქტივაციისას, რომელიც აღინიშნება სექსუალური სტიმულაციისას, სილდენაფილის მიერ ფდე-5 ინჰიბირება იწვევს ცგმფ-ის დონის მატებას მღვიმოვან სხეულში. შესაბამისად, სილდენაფილის სასურველი ფარმაკოლოგიური მოქმედების განვითარებისთვის აუცილებელია სექსუალური სტიმულაცია.  ფარმაკოდინამიკური ეფექტები in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ სილდენაფილი სელექციურია ფდე-5-ის მიმართ, რომელიც მონაწილეობს ერექციის განვითარების პროცესში. მისი აქტივობა ფდე-5-ის მიმართ აღემატება აქტივობას სხვა ცნობილი ფოსფოდიესთერაზების მიმართ. ის 10-ჯერ ნაკლებად აქტიურია ფდე-6-ის მიმართ, რომელიც მონაწილეობს ბადურაში ფოტოგარდაქმნის პროცესში. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზით სილდენაფილი 80-ჯერ ნაკლებად სელექციურია ფდე-1-ის მიმართ და 700-ჯერ – ფდე-2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 და 11-ის მიმართ. გარდა ამისა, სილდენაფილის სელექციურობა ფდე-5-ის მიმართ დაახლოებით 4000-ჯერ აღემატება მის სელექციურობას ფდე-3-ის - ცამფ-სპეციფიკური ფოსფოდიესთერაზის მიმართ, რომელიც მონაწილეობს გულის შეკუმშვათა რეგულაციაში. კლინიკური ეფექტიანობა და უსაფრთხოება პრეპარატის მიღების შემდეგ სექსუალურ სტიმულაციაზე საპასუხოდ სილდენაფილის მიერ ერექციის გამოწვევის დროის შესაფასებლად შემუშავდა ორი კლინიკური კვლევა. კლინიკურ კვლევაში, როდესაც პაციენტები იღებდნენ სილდენაფილს უზმოდ, ფალოპლეტიზმოგრაფიის ჩატარებისას (RigiScan -ის ხელსაწყოს საშუალებით) პაციენტებში, რომლებმაც მიაღწიეს ერექციას სასქესო ასოს რიგიდულობით 60% (რაც საკმარისია სქესობრივი კონტაქტის დასამყარებლად), ერექციის დაწყების დროის მედიანა შეადგენდა 25 წუთს (მნიშვნელობების დიაპაზონში 12-37 წთ).  RigiScan -ის ხელსაწყოს გამოყენებით ჩატარებულ იზოლირებულ კვლევაში სილდენაფილს გამოყენებიდან 4-5 საათის შემდეგაც კი შეეძლო ერექციის გამოწვევა სექსუალური სტიმულაციის პასუხად. სილდენაფილი იწვევს არტერიული წნევის მსუბუქ და დროებით დაქვეითებას, რასაც უმრავლეს შემთხვევაში არ აქვს კლინიკური გამოვლინებები. სილდენაფილის 100 მგ დოზით პერორალურად მიღების შემდეგ მწოლიარე მდგომარეობაში განსაზღვრული სისტოლური არტერიული წნევის საშუალო მაქსიმალური დაქვეითება შეადგენდა 8.4 მმ ვწყ. სვ. დიასტოლური არტერიული წნევის შესაბამისი ცვლილება შეადგენდა 5.5 მმ ვწყ. სვ. არტერიული წნევის ასეთი დაქვეითება შეესაბამება სილდენაფილის სისხლძარღვების გამაფართოებელ მოქმედებას, რაც, სავარაუდოდ, განპირობებულია სისხლძარღვების გლუვ კუნთებში ცგმფ დონის მომატებით. ჯანმრთელ მოხალისეებში სილდენაფილის 100 მგ დოზით ერთჯერადი პერორალური მიღება არ იწვევდა კლინიკურად მნიშვნელოვან ცვლილებებს ეკგ-ზე. სილდენაფილის 100 მგ დოზით ერთჯერადი პერორალური მიღების ჰემოდინამიკური ეფექტების კვლევაში გულის მძიმე იშემიური დაავადების (გიდ) მქონე 14 პაციენტში (სულ მცირე ერთი კორონარული არტერიის 70%-ზე მეტი სტენოზით), სისტოლური და დიასტოლური არტერიული წნევის საშუალო მნიშვნელობა მოსვენების მდგომარეობაში შემცირდა შესაბამისად 7 და 6%-ით საწყის დონესთან შედარებით. ფილტვის არტერიის საშუალო სისტოლური წნევა შემცირდა 9%-ით. სილდენაფილი არ ახდენდა გავლენას გულის წუთმოცულობაზე და არ არღვევდა სისხლის მიმოქცევას სტენოზირებულ კორონარულ არტერიებში. ორმაგად ბრმა პლაცებო-კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევაში ფიზიკური დატვირთვის ტესტის გამოყენებით, რომელშიც მონაწილეობდა 144 პაციენტი ერექტიული დისფუნქციით და ქრონიკული სტაბილური სტენოკარდიით და რომლებიც მუდმივად იღებდნენ ანტიანგინალურ სამკურნალო საშუალებებს (გარდა ნიტრატებისა), ლიმიტირებადი სტენოკარდიის განვითარების დროის რაიმე კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სილდენაფილისა და პლაცებოს ჯგუფებს შორის არ აღინიშნა ფერების აღქმის (ლურჯი/მწვანე) მსუბუქი და გარდამავალი დარღვევები გამოუვლინდა ზოგ პაციენტს ფარნსვორტ-მანსელის 100 ელფერის ტესტის ჩატარებისას სილდენაფილის 100 მგ დოზით მიღებიდან 1 საათში. ეს ცვლილებები სრულად ალაგდა პრეპარატის გამოყენებიდან 2 საათში. ფერთა აღქმის ასეთი ცვლილების შესაძლო მექანიზმი უკავშირდება ფდე-6-ის ინჰიბირებას, რომელიც მონაწილეობს თვალის ბადურის რეაქციათა ფოტოგარდაქმნის კასკადში.  სილდენაფილი არ მოქმედებს მხედველობის სიმკვეთრეზე ან კონტრასტულ მგრძნობელობაზე. მცირე პლაცებოკონტროლირებულ კლინიკურ კვლევაში პაციენტების მონაწილეობით, რომლებსაც დადასტურებული აქვს ასაკობრივი მაკულარული დისტროფიის დიაგნოზი (n=9) სილდენაფილი (ერთჯერადად 100 მგ დოზით) არ იწვევდა მხედველობის შემოწმების შედეგების სარწმუნო ცვლილებებს (მხედველობის სიმკვეთრე, ამსლერის ბადე, შუქფორის ფერთა გარჩევის მოდელირება, ჰამფრის პერიმეტრი და ფოტოსტრესი). სილდენაფილის 100 მგ დოზით პერორალურად ერთჯერადად მიღება ჯანმრთელ მოხალისეებში არ ახდენდა გავლენას სპერმის მოძრაობასა თუ მორფოლოგიაზე (იხ. პარაგრაფი “ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი“). კლინიკური კვლევების დამატებითი მონაცემები კლინიკური კვლევების პერიოდში სილდენაფილი გამოიყენებოდა 19-დან 87 წლამდე ასაკის 8000-ზე მეტ პაციენტში. კვლევებში წარმოდგენილი იყო პაციენტების შემდეგი ჯგუფები: ხანდაზმული პაციენტები (19.9%), არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტები (30.9%), შაქრიანი დიაბეტის (20.3%), გულის იშემიური დაავადების (5.8%), ჰიპერლიპიდემიის (19.8%), ზურგის ტვინის ტრავმების (0.6%), დეპრესიის (5.2%) მქონე პაციენტები, პაციენტები, რომელთაც ჩატარებული აქვთ წინამდებარე ჯირკვლის ტრანსურეთრული რეზექცია (3.7%) და რადიკალური პროსტატექტომია (3.3%). პაციენტების შემდეგი ჯგუფები არ იყო სათანადოდ წარმოდგენილი ან გაირიცხნენ კლინიკური კვლევებიდან: პაციენტები მცირე მენჯის ორგანოებზე ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, პაციენტები სხივური თერაპიის შემდეგ, თირკმელების ან ღვიძლის მძიმე ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტები და პაციენტები გულ-სისხლძარღვთა გარკვეული დაავადაბებით (იხ. პარაგრაფი “უკუჩვენება“). ფიქსირებული დოზის გამოყენებით ჩატარებულ კვლევებში პაციენტების წილი, რომელთაც აღენიშნათ ერექტიული ფუნქციის გაუმჯობესება პრეპარატის გამოყენებისას შეადგენდა 62%-ს (25მგ), 74%-ს (50 მგ) და 82%-ს (100 მგ), 25%-თან შედარებით პლაცებოს ჯგუფში. კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში სილდენაფილის მოხსნის შემთხვევათა რაოდენობა იყო მცირე და შედარებული პლაცებოს ჯგუფთან. ყველა ამ კვლევაში სილდენაფილის გამოყენებისას გაუმჯობესების შემთხვევათა რაოდენობა იყო შემდეგი: ფსიქოგენური ერექტიული დისფუნქცია (84%), შერეული ერექტიული დისფუნქცია (77%), ორგანული ერექტიული დისფუნქცია (68%), ხანდაზმული პაციენტები (67%), შაქრიანი დიაბეტი (59%), გულის იშემიური დაავადება (69%), არტერიული ჰიპერტენზია (68%), წინამდებარე ჯირკვლის ტრანსურეთრული რეზექცია (61%), რადიკალური პროსტატექტომია (43%), ზურგის ტვინის ტრავმები (83%), დეპრესია (75%). სილდენაფილის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა დადასტურებულია ხანგრძლივი კვლევების მონაცემებით. ბავშვები სამკურნალო საშუალებების ევროპულმა სააგენტომ უარი თქვა ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალოდ პედიატრიული მოსახლეობის ყველა ქვეჯგუფში პრეპარატ ვიაგრას კვლევის შედეგების წარდგენის ვალდებულებაზე. ბავშვთა ასაკში პრეპარატის გამოყენების შესახებ ინფორმაციის მისაღებად იხილეთ პარაგრაფი “გამოყენების წესი და დოზები“.  ფარმაკოკინეტიკა შეწოვა სილდენაფილი სწრაფად შეიწოვება. სისხლის პლაზმაში აღნიშნული მაქსიმალური კონცენტრაციები სილდენაფილის უზმოდ პერორალურად მიღებისას მიიღწევა 30-120 წუთში (მედიანა 60 წუთი). აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 41%-ს (25-63%). პრეპარატის დოზების რეკომენდებული დიაპაზონის (25-100 მგ) პერორალურად მიღების შემდეგ სილდენაფილის AUC და C max იზრდება დოზის პროპორციულად. საკვებთან ერთად სილდენაფილის მიღებისას მისი შეწოვის სიჩქარე მცირდება, ხოლო მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო (t max )  იზრდება საშუალოდ 60 წუთით, C max კი მცირდება საშუალოდ 29%-ით. განაწილება წონასწორულ მდგომარეობაში (Vd) სილდენაფილის განაწილების მოცულობა შეადგენს საშუალოდ 105 ლ, რაც მიუთითებს მის განაწილებაზე ქსოვილებში. სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის მაქსიმალური საერთო კონცენტრაცია პრეპარატის პერორალურად ერთჯერადად მიღებისას დოზით 100 მგ საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 440 ნგ/მლ (ვარიაციის კოეფიციენტი – 40%). ვინაიდან სილდენაფილის (და მისი ძირითადი მოცირკულირე N N--დესმეთილ-მეტაბოლიტის) შეკავშირება პლაზმის ცილებთან აღწევს 96%-ს, სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის თავისუფალი ფრაქციის საშუალო მაქსიმალური კოცენტრაცია შეადგენს 18 ნგ/მლ (38ნმ). კავშირი პლაზმის ცილებთან არ არის დამოკიდებული პრეპარატის საერთო კოცენტრაციაზე. ჯანმრთელ მოხალისეებში სილდენაფილის 100 მგ დოზის ერთჯერადი მიღებიდან 90 წუთში ეაკულატში განისაზღვრა პრეპარატის მიღებული დოზის 0.0002%-ზე ნაკლები (საშუალოდ – 188 ნგ). მეტაბოლიზმი სილდენაფილი მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლის მიკროსომული იზოფერმენტების СYP3A4-ის (ძირითადი გზა) და СYP2С9-ის (დამატებითი გზა) მოქმედებით. ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტი წარმოიქმნება სილდენაფილის N N -დემეთილირების შედეგად. ამ მეტაბოლიტს გააჩნია სელექციურობის პროფილი ფოსფოდიესთერაზების მიმართ, რომელიც სილდენაფილის პროფილის ანალოგიურია, ხოლო მისი აქტივობა ფდე-5-ის მიმართ in vitro შეადგენს ძირითადი ნივთიერების აქტივობის დაახლოებით 50%-ს. პლაზმაში ამ მეტაბოლიტის კონცენტრაცია შეადგენს სილდენაფილის კონცენტრაციის დაახლოებით 40%-ს. N N -დემეთილირებული მეტაბოლიტი ექვემდებარება შემდგომ მეტაბოლიზმს; მისი საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 4 საათს. გამოყოფა ორგანიზმიდან სილდენაფილის საერთო კლირენსი შეადგენს 41 ლ/სთ, ნახევარგამოყოფის პერიოდი ტერმინალურ ფაზაში – 3-5 საათს. პერორალურად ან ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ სილდენაფილი გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით, ძირითადად, განავალთან ერთად (პერორალურად მიღებული დოზის დაახლოებით 80%) და მცირე ხარისხით – შარდთან ერთად (პერორალურად მიღებული დოზის დაახლოებით 13%). ფარმაკოკინეტიკა პაციენტების განსაკუთრებულ ჯგუფებში ხანდაზმული პაციენტები ხანდაზმულ ჯანმრთელ მოხალისეებში (65 წლის და უფროსი) სილდენაფილის კლირენსი დაქვეითებულია, ხოლო სილდენაფილის და აქტიური N N-დესმეთილ-მეტაბოლიტის კონცენტრაცია პლაზმაში დაახლობით 90%-ით მაღალია, ვიდრე ახალგაზრდა ჯანმრთელ მოხალისეებში (18-45 წლის). სისხლის პლაზმაში პრეპარატის შეკავშირების ასაკობრივი სხვაობების გამო, სისხლის პლაზმაში თავისუფალი სილდენაფილის კონცენტრაციის შესაბამისი მომატება დაახლოებით 40%-ს შეადგენდა. თირკმელების ფუნქციის დარღვევები თირკმელების მსუბუქი და საშუალო ხარისხის უკმარისობის (კრეატინინის კლირენსი 30-80 მლ/წთ) მქონე მოხალისეებში სილდენაფილის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მისი პერორალურად ერთჯერადი მიღებისას (დოზით 50 მგ) არ იცვლებოდა. N N-დესმეთილ-მეტაბოლიტის A AUC და C max საშუალო მნიშვნელობები გაიზარდა შესაბამისად 126%-მდე და 73%-მდე ამ ასაკის ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით, რომლებსაც არ აქვთ თირკმელების ფუნქციის დარღვევა. თუმვა, მნიშვნელოვანი ინდივიდუალური ვარიაბელურობის შედეგად ეს განსხვავებები არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. თირკმელების მძიმე ხარისხის უკმარისობის მქონე მოხალისეებში (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ) სილდენაფილის კლირენსი მცირდებოდა, რაც იწვევდა AU AUC და C max გაზრდას საშუალოდ 100%-ით და 88%-ით,  თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე ამ ასაკის პაციენტების მაჩვენებლებთან შედარებით. გარდა ამისა, NN-დესმეთილ-მეტაბოლიტის A AUC და C max მნიშვნელობები გაიზარდა შესაბამისად 200%-ით და 79%-ით.F ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის ციროზის (კლასი A A და B B ჩაილდ-პიუს კლასიფიკაციით) მქონე მოხალისეებში სილდენაფილის კლირენსი შემცირდა, რაც იწვევდა AU AUC (84%) და C max (47%) გაზრდას, ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე ამ ასაკის პაციენტების მაჩვენებლებთან შედარებით. სილდენაფილის ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების მქონე პაციენტებში შესწავლილი არ არის. გამოყენების ჩვენება ვიაგრა ნაჩვენებია მოზრდილ მამაკაცებში ერექტიული დისფუნქციით, როდესაც მოშლილია ერექციის მიღწევის ან შენარჩუნების უნარი, რაც აუცილებელია დამაკმაყოფილებელი სქესობრივი აქტისთვის. ვიაგრას ეფექტიანი მოქმედებისთვის საჭიროა სექსუალური სტიმულაცია. უკუჩვენება ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ. აზოტის ოქსიდის/ციკლური გუანოზინმონოფოსფატის (ცგმფ) ცვლაზე ცნობილი მოქმედების გამო (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოდინამიკა“), სილდენაფილი აძლიერებს ნიტრატების ჰიპოტენზიურ მოქმედებას, ამიტომ მისი გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აზოტის ოქსიდის დონატორებს (როგორიცაა, ამილნიტრიტი) ან ნებისმიერი ფორმის ნიტრატებს. ფდე-5 ინჰიბიტორების, მათ შორის სილდენაფილის, ციკლაზის გუანილატის სტიმულატორებთან, როგორიცაა რიოციგუატი, ერთდროულად გამოყენება უკუნაჩვენებია, რადგან პოტენციურად შეიძლება იწვევდეს სიმპტომურ არტერიულ ჰიპოტენზიას (იხ. პარაგრაფი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“). ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალო პრეპარატები, მათ შორის სილდენაფილი, უკუნაჩვენებია პაციენტებში, როდესაც არ არის რეკომენდებული სექსუალური აქტივობა (მაგალითად, გულ-სისხლძარღვთა მძიმე პათოლოგიის შემთხვევაში, როგორიცაა არასტაბილური სტენოკარდია, გულის მძიმე ხარისხის უკმარისობა). ვიაგრა უკუნაჩვენებია პაციენტებში ერთ თვალზე მხედველობის დაკარგვის შემთხვევაში მხედველობის ნერვის წინა იშემიური ნეიროპათიის შედეგად, რომელიც არ არის გამოწვეული არტერიიტით (NAION), მიუხედავად იმისა, არის თუ არა ეს პათოლოგია დაკავშირებული ფდე-5-ის ინჰიბიტორების გამოყენებასთან (იხ. პარაგრაფი “განსაკუთრებული მითითება“). სილდენაფილის გამოყენება უკუნაჩვენებია თუ პაციენტს აქვს: ღვიძლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა, არტერიული ჰიპოტენზია (არტერიული წნევა <90/50 მმ ვწყ. სვ.), ახლახანს გადატანილი ინსულტი ან მიოკარდიუმის ინფარქტი და ბადურის ცნობილი მემკვიდრეობითი დეგენერაციული დაავადებები, როგორიცაა პიგმენტური რეტინიტი (ამ პაციენტების მცირე ჯგუფს აქვს ბადურის ფოსფოდიესთერაზას გენეტიკური დარღვევები), რადგან პაციენტების ამ ჯგუფში სილდენაფილის უსაფრთხოება შესწავლილი არ არის. ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი ვიაგრა არ არის განკუთვნილი ქალებში გამოსაყენებლად. ქალებში ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში ადეკვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები არ არის ჩატარებული. ვირთაგვებსა და ბოცვრებში რეპროდუქციულ ფუნქციაზე პერორალურად მიღებული სილდენაფილის გავლენის კვლევებში მნიშვნელოვანი არასასურველი რეაქციები გამოვლენილი არ იყო. ჯანმრთელი მოხალისეების მიერ 100 მგ სილდენაფილის პერორალურად ერთჯერადად მიღება არ ახდენდა გავლენას სპერმატოზოიდების მოძრაობასა თუ მორფოლოგიაზე (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოდინამიკა“). გამოყენების წესი და დოზები პერორალურად. გამოყენება მოზრდილ პაციენტებში რეკომენდებული დოზა, რომელიც აუცილებლობის შემთხვევაში მიიღება დაახლოებით 1 საათით ადრე სექსუალურ აქტივობამდე, შეადგენს 50 მგ-ს. პრეპარატის ეფექტიანობისა და ამტანობის გათვალისწინებით დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ-მდე ან შემცირდეს 25 მგ-მდე. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 100 მგ-ს. მიღების მაქსიმალური რეკომენდებული სიხშირე – დღე-ღამეში ერთხელ. ვიაგრის მოქმედების დაწყების დრო შეიძლება გახანგრძლივდეს საკვებთან ერთად მიღებისას, უზმოდ მიღებასთან შედარებით (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოკინეტიკა“). ხანდაზმული პაციენტები პრეპარატ ვიაგრას დოზის კორექტირება არ არის საჭირო ხანდაზმულ პაციენტებში (>65 წელი). თირკმელების ფუნქციის დარღვევები პარაგრაფში „ გამოყენება მოზრდილ პაციენტებში “ წარმოდგენილი დოზირების რეკომენდაციები ეხება თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტებსაც ( კრეატინინის კლირენსი 30-80 მლ / წთ ). თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ( კრეატინინის კლირენსი <30 მლ / წთ ) სილდენაფილის კლირენსი დაქვეითებულია , ამიტომ უნდა იქნას განხილული პრეპარატის 25 მგ დოზის მიღების შესაძლებლობა . ეფექტიანობისა და ამტანობის გათვალისწინებით პრეპარატის დოზა , საჭიროების შემთხვევაში , შეიძლება ეტაპობრივად გაიზარდოს 50 მგ - მდე ან 100 მგ - მდე . ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (მაგალითად, ციროზის დროს) სილდენაფილის კლირენსი დაქვეითებულია, ამიტომ უნდა იქნას განხილული პრეპარატის 25 მგ დოზის მიღების შესაძლებლობა. ეფექტიანობისა და ამტანობის გათვალისწინებით პრეპარატის დოზა, საჭიროების შემთხვევაში, შეიძლება ეტაპობრივად გაიზარდოს 50 მგ-მდე და 100 მგ-მდე. გამოყენება ბავშვებში ვიაგრას გამოყენება არ არის ნაჩვენები 18 წლამდე ასაკის პირებში. ერთდროულად გამოყენება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან რიტონავირის გარდა, რომლის გამოყენება სილდენაფილთან კომბინაციაში რეკომენდებული არ არის (იხ. პარაგრაფი “განსაკუთრებული მითითება“), CYP3A4-ის ინჰიბიტორებთან ერთდროულად გამოყენებისას უნდა იქნას განხილული პრეპარატის საწყისი დოზის 25 მგ-ის მიღების შესაძლებლობა (იხ. პარაგრაფი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“). ორთოსტატული ჰიპოტენზიის განვითარების რისკის მინიმუმამდე შემცირების მიზნით ალფა-ადრენობლოკერების მიღებისას საჭიროა პაციენტების მდგომარეობის ნორმალიზება სილდენაფილის მიღების დაწყებამდე. გარდა ამისა, ასეთ შემთხვევებში რეკომენდებულია სილდენაფილის მიღების დაწყება დოზით 25 მგ (იხ. პარაგრაფი “განსაკუთრებული მითითება“, ასევე “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“). გვერდითი მოქმედება უსაფრთხოების პროფილის შემაჯამებელი ინფორმაცია სილდენაფილის უსაფრთხოების პროფილი დაფუძნებულია 9570 პაციენტის მონაცემებზე, რომლებიც პრეპარატს იღებდნენ 74 ორმაგად ბრმა პლაცებო-კონტროლირებული კლინიკური კვლევის ფარგლებში. კლინიკურ კვლევებში სილდენაფილის მიღებისას პაციენტებში ყველაზე ხშირად რეგისტრირებულია ისეთი არასასურველი მოვლენები, როგორიცაა თავის ტკივილი, კანის ჰიპერემია, დისპეფსია, ცხვირის გაჭედვა, თავბრუსხვევა, გულისრევა, წამოხურება, მხედველობის დარღვევები, ციანოფსია და ფერის აღქმის დარღვევა. რეგისტრაციის შემდგომი დაკვირვების პერიოდში რეგისტრირებული ინფორმაცია არასასურველი რეაქციების შესახებ მიღებულია >10 წლის განმავლობაში. ვინაიდან სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი არ იღებდა ინფორმაციას ყველა არასასურველი რეაქციის შესახებ, შესაბამისად, ყველა არასასურველი რეაქცია არ იყო შეტანილი უსაფრთხოების მონაცემთა ბაზაში, ამ რეაქციების სიხშირის ზუსტად დადგენა შეუძლებელია. არასასურველი რეაქციების ცხრილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი ყველა არასასურველი რეაქცია, რომელიც კლინიკურ კვლევებში უფრო ხშირად აღინიშნა, ვიდრე პლაცებოს გამოყენებისას, წარმოდგენილია ქვემოთ ცხრილში ორგანოთა სისტემების კლასისა და სიხშირის შესაბამისად (ძალიან ხშირად (>1/10), ხშირად (>1/100 და <1/10), არც ისე ხშირად (>1/1000 და <1/100), იშვიათად (>1/10000 და <1/1000)). სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი რეაქციები მოყვანილია მათი სიმძიმის ხარისხის შემცირების წესით. ცხრილი 1. კლინიკურად მნიშვნელოვანი არასასურველი რეაქციები, რომლებიც რეგისტრირებულია პლაცებოზე მაღალი სიხშირით კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში, და კლინიკურად მნიშვნელოვანი არასასურველი რეაქციები, რომლებიც რეგისტრირებულია რეგისტრაციის შემდგომი დაკვირვების პერიოდში   ორგანოთა სისტემების კლასი ძალიან ხშირად (>1/10) ხშირად (>1/100 da <1/10) არც ისე ხშირად (>1/1000 da <1/100) იშვიათად (>1/10000 da <1/1000) ინფექციური და პარაზიტული დაავადებები     რინიტი   დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ     ჰიპერმგრძნობელობა   დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ თავის ტკივილი თავბრუსხვევა ძილიანობა, ჰიპესთეზია თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მწვავე დარღვევა, ტრანზიტორული იშემიური შეტევა, კრუნჩხვა,* კრუნჩხვის რეციდივი,* გულის წასვლა დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ   ფერის აღქმის დარღვევა**, მხედველობის დარღვევა, არამკვეთრი მხედველობა ცრემლდენის დარღვევა***, tkivili Tvalis არეში, ფოტოფობია, ფოტოფსია, თვალის ჰიპერემია, მხედველობითი აღქმის სიმკვეთრე, კონიუნქტივიტი მხედველობის ნერვის წინა იშემიური ნეიროპათია, რომელიც არ არის განპირობებული არტერიიტით (NAION)*, ბადურის სისხლძარღვების ოკლუზია, სისხლჩაქცევა თვალის ბადურაში, არტერიოსკლეროზული რეტინოპათია, ბადურის დაზიანება, გლაუკომა, მხედველობის ველის დეფექტი, დიპლოპია, მხედველობის სიმკვეთრის დაქვეითება, მიოპია, ასტენოპია, მინისებური სხეულის ამღვრევა, ფერადი გარსის დაზიანება, მიდრიაზი, სინათლის წყაროს გარშემო მხედველობის ველში ფერადი წრეების არსებობა, თვალების შეშუპება, თვალების შესიება, დარღვევა მხედველობის ორგანოს მხრივ, კონიუნქტივის ჰიპერემია, თვალების გაღიზიანება, უჩვეულო შეგრძნება თვალში, ქუთუთოების შეშუპება, სკლერის ფერის შეცვლა დარღვევები სმენის ორგანოს მხრივ და ლაბირინთული დარღვევები     თავბრუსხვევა, შუილი ყურებში   სიყრუე დარღვევები გულის მხრივ     ტაქიკარდია, გულისცემის შეგრძნება მიყლიდნწლუ კიეინაეყლუ სუკვდულუ*, მუიკაედუყმუს უნფაეqრუ, ოაეკყWივანუ აეუღმუა*, ქუნაგყლწბუს ფუბეულაცუა, აეასრაბულყეუ სრწნიკაედუა დარღვევები სისხლძარღვების მხრივ   კანის ჰიპერემია, წამოხურება არტერიული ჰიპერტენზია, არტერიული ჰიპოტენზია   დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულ-მკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ   ცხვირის გაჭედვა სისხლდენა ცხვირიდან, ცხვირის წიაღების გაჭედვა ყელში მოჭერის შეგრძნება, ცხვირის ლორწოვანის შეშუპება, ცხვირის ლორწოვანის სიმშრალე დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ   გულისრევა, დისპეფსია გასტრიეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება, ღებინება, ტკივილი მუცლის ზედა არეში, პირის სიმშრალე ორალური ჰიპესთეზია დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ     გამონაყარი სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (სჯს)*, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ტენ)* დარღვევები ძვალ-კუნთოვანი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ     მიალგია, ტკივილი კიდურების არეში   დარღვევები თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ     ჰემატურია   დარღვევები სასქესო ორგანოებისა და სარძევე ჯირკვლის მხრივ       სისხლდენა სასქესო ასოდან, პრიაპიზმი*, ჰემატოსპერმია, მომატებული ერექცია ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილზე     ტკივილი გულ-მკერდის არეში, მომატებული დაღლილობა, სიცხის შეგრძნება გაღიზიანებადობა გავლენა ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული კვლევის შედეგებზე     გულის შეკუმშვათა სიხშირის მომატება     * რეგისტრირებულია მხოლოდ რეგისტრაციის შემდგომი დაკვირვების პერიოდში ** ფერის აღქმის დარღვევა: ქლოროფსია, ქრომატოფსია, ციანოფსია, ერითროფსია და ქსანტოფსია *** ცრემლდენის დარღვევა: თვალების სიმშრალე, ცრემლდენის დარღვევა და მომატებული ცრემლდენა დოზის გადაჭარბება ჯანმრთელ მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევებში არასასურველი მოვლენები, რომლებიც განვითარდა სილდენაფილის 800 მგ-მდე დოზის ერთჯერადად მიღებისას, შედარებული იყო პრეპარატის უფრო დაბალი დოზის მიღებასთან, მაგრამ მათი განვითარების სიხშირე და სიმძიმის ხარისხი გაიზარდა. სილდენაფილის 200 მგ დოზის გამოყენება არ იწვევდა ეფექტიანობის გაზრდას, მაგრამ იწვევდა არასასურველი რეაქციების (თავის ტკივილი, წამოხურება, თავბრუსხვევა, დისპეფსია, ცხვირის გაჭედვა, მხედველობის დარღვევა) განვითარების შემთხვევათა გახშირებას. დოზის გადაჭარბებისას, თუ საჭიროა, მიმართავენ სტანდარტულ შემანარჩუნებელ ზომებს. სილდენაფილის კლირენსის დაჩქარება ჰემოდიალიზის დროს ნაკლებსავარაუდოა, სისხლის პლაზმის ცილებთან სილდენაფილის შეკავშირების მაღალი ხარისხისა და შარდში პრეპარატის ელიმინაციის არ არსებობის გამო. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან სხვა სამკურნალო საშუალებების გავლენა სილდენაფილზე  in vitro კვლევები სილდენაფილი ძირითადად მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) – 3A4-ის (ძირითადი გზა) და 2C9-ის (დამატებითი გზა) იზოფერმენტების მოქმედებით, ამიტომ ამ იზოფერმენტების ინჰიბიტორებს შეუძლია დააქვეითოს სილდენაფილის კლირენსი, ხოლო ამ იზოფერმენტების ინდუქტორებს შეუძლია გაზარდოს სილდენაფილის კლირენსი. in vivo კვლევები კლინიკური კვლევების მონაცემთა პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა სილდენაფილის კლირენსის დაქვეითება CYP3A4-ის ინჰიბიტორების (როგორიცაა კეტოკონაზოლი, ერითრომიცინი, ციმეტიდინი) ერთდროულად გამოყენებისას. მიუხედავად იმისა, რომ სილდენაფილისა და CYP3A4-ის ინჰიბიტორების ერთდროულად გამოყენებისას არ აღინიშნა არასასურველი მოვლენების გახშირება, განსახილველია პრეპარატის საწყისი დოზის 25 მგ-ის მიღების საკითხი. სილდენაფილის (დოზით 100 მგ ერთჯერადად) და რიტონავირის (500 მგ ორჯერ დღე-ღამეში), აივ პროტეაზას ინჰიბიტორების და ციტოქრომ P P450-ის ძლიერი ინჰიბიტორის ერთდროულად გამოყენება, სისხლში რიტონავირის მუდმივი კონცენტრაციის მიღწევის ფონზე, იწვევდა სილდენაფილის C max 300%-ით (4-ჯერ) და AAUC-ის 1000%-ით (11-ჯერ) გაზრდას. 24 საათში სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის კონცენტრაცია შენარჩუნდა 200 ნგ/მლ დონეზე, 5 ნგ/მლ-სთან შედარებით მხოლოდ სილდენაფილის ერთჯერადი მიღების შემდეგ. ეს თანხვედრაშია რიტონავირის გამოხატულ გავლენასთან რიგ პრეპარატებზე, რომლებიც წარმოადგენენ ციტოქრომ P450-ის სუბსტრატებს. სილდენაფილი არ ახდენდა გავლენას რიტონავირის ფარმაკოკინეტიკაზე. ფარმაკოკინეტიკური კვლევების შედეგების თანახმად სილდენაფილისა და რიტონავირის ერთდროულად გამოყენება რეკომენდებული არ არის (იხ. პარაგრაფი “განსაკუთრებული მითითება“) და სილდენაფილის მაქსიმალური დოზა არცერთ შემთხვევაში უნდა აღემატებოდეს 25 მგ-ს 48 საათში. სილდენაფილის (დოზით 100 მგ ერთჯერადად) და საკვინავირის (დოზით 1200 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეში), აივ-პროტეაზის ინჰიბიტორის და იზოფერმენტ CYP3A4-ის ინჰიბიტორის ერთდროულად გამოყენებისას, სისხლში საკვინავირის მუდმივი კონცენტრაციის მიღწევის ფონზე, სისხლში სილდენაფილის C max გაიზარდა 140%-ით, ხოლო AU AUC- 210%-ით. სილდენაფილი არ ახდენდა გავლენას საკვინავირის ფარმაკოკინეტიკაზე (იხ. პარაგრაფი “გამოყენების წესი და დოზები“). იზოფერმენტ CYP3A4-ის უფრო ძლიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა კეტოკონაზოლი და იტრაკონაზოლი, შეიძლება იწვევდეს უფრო გამოხატულ ცვლილებებს. სილდენაფილის 100 მგ დოზით იზოფერმენტ CYP3A4-ის ზომიერ ინჰიბიტორთან ერითრომიცინთან (500 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში 5 დღე) ერთდროულად მიღებისას, სისხლში ერითრომიცინის მუდმივი კონცენტრაციის მიღწევის ფონზე, იწვევდა სილდენაფილის AAUC -ის გაზრდას 182%-ით. ჯანმრთელი მოხალისე მამაკაცების მიერ აზითრომიცინის მიღება (500 მგ დღე-ღამეში 3 დღე) არ ახდენდა გავლენას სილდენაფილის ან მისი ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტის AUC, C max , T max ელიმინაციის სიჩქარის კონსტანტაზე და ნახევარგამოყოფის პერიოდზე. ციმეტიდინი (დოზით 800 მგ), ციტოქრომ P450-ის ინჰიბიტორი და CYP3A4-ის არასპეციფიკური ინჰიბიტორი, სილდენაფილთან ერთდროულად მიღებისას (დოზით 50 მგ) იწვევდა ჯანმრთელ მოხალისეებში სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის კონცენტრაციის მომატებას 56%-ით. გრეიპფრუტის წვენი წარმოადგენს CYP3A4-ის მეტაბოლიზმის სუსტ ინჰიბიტორს ნაწლავის კედელში და შეუძლია გამოიწვიოს სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის დონის ზომიერი მატება. ანტაციდის (მაგნიუმის ჰიდროქსიდი/ალუმინის ჰიდროქსიდი) ერთჯერადი მიღება არ ახდენდა გავლენას სილდენაფილის ბიოშეღწევადობაზე. მიუხედავად იმისა, რომ სილდენაფილის ყველა სამკურნალო საშუალებასთან ურთიერთქმედების კვლევები არ არის ჩატარებული, პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის მონაცემების მიხედვით სილდენაფილის ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლებოდა მისი ერთდროულად მიღებისას CYP2D6-ის ინჰიბიტორების (როგორიცაა ტოლბუტამიდი, ვარფარინი, ფენიტოინი), CYP2C9-ის ინჰიბიტორების (როგორიცაა სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები), თიაზიდური და თიაზიდის მსგავსი დიურეზულების, მარყუჟოვანი და კალიუმის შემანარჩუნებელი დიურეზულების, ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორების, კალციუმის არხების ბლოკერების, β-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტების ან CYP450-ის მეტაბოლიზმის ინდუქტორების (როგორიცაა რიფამპიცინი, ბარბიტურატები) ჯგუფის სამკურნალო საშუალებებთან. ჯანმრთელი მოხალისე მამაკაცების მონაწილეობით ჩატარებულ კვლევებში ბოზენტანის ენდოთელინის ანტაგონისტის (რომელიც წარმოადგენს იზოფერმენტ CYP3A4-ის [ზომიერ],  CYP2C9-ის და, შესაძლოა CYP2C19-ის ინდუქტორს) სტაბილურ მდგომარეობაში (125 მგ ორჯერ დღე-ღამეში) და სილდენაფილის წონასწორულ მდგომარეობაში (80 მგ სამჯერ დღე-ღამეში)  ერთდროულად გამოყენება იწვევდა სილდენაფილის A AUC და C max შემცირებას შესაბამისად 62.6%-ით და 55.4%-ით. მოსალოდნელია, რომ CYP3A4-ის ისეთი ძლიერი ინდუქტორების, როგორიცაა რიფამპიცინი, ერთდროულად გამოყენება გამოიწვევს სისხლის პლაზმაში სილდენაფილის კონცენტრაციის უფრო გამოხატულ შემცირებას. ნიკორანდილს გააჩნია კალიუმის არხების აქტივატორის თვისებები და ნიტრატების მსგავსი მოქმედება. ნიტრატის კომპონენტის გამო ამ პრეპარატს პოტენციურად შეუძლია შევიდეს კლინიკურად მნიშვნელოვან ურთიერთქმედებაში სილდენაფილთან სილდენაფილის გავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებებზე in vitro კვლევები სილდენაფილი წარმოადგენს ციტოქრომ P P450-ის იზოფერმენტების 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 3A4 (IC50 >150 მკმ) სუსტ ინჰიბიტორს. რეკომენდებული დოზებით სილდენაფილის მიღებისას მისი C max შეადგენს დაახლოებით 1 მკმოლს, ამიტომ ნაკლებსავარაუდოა, რომ ვიაგრას შეუძლია გავლენა მოახდინოს ამ იზოფერმენტების სუბსტრატების კლირენსზე. მონაცემები სილდენაფილისა და ფოსფოდიესთერაზას ისეთი არასპეციფიკური ინჰიბიტორების, როგორიცაა თეოფილინი და დიპირიდამოლი, ურთიერთქმედების შესახებ არ არსებობს.  in vivo კვლევები NO/ცგმფ-ის სასიგნალო კასკადზე ცნობილი ეფექტის თანახმად (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოდინამიკა“), ნაჩვენებია, რომ სილდენაფილი აძლიერებს ნიტრატების ჰიპოტენზიურ მოქმედებას, რის გამოც აზოტის ოქსიდის დონატორების ან ნებისმიერი ფორმით ნიტრატების სილდენაფილთან ერთდროულად მიღება უკუნაჩვენებია (იხ. პარაგრაფი “უკუჩვენება“). რიოციგუატი: წინაკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა სისტემური არტერიული წნევის დაქვეითების დამატებითი ეფექტი ფდე-5-ის ინჰიბიტორებისა და რიოციგუატის ერთდროულად გამოყენებისას. კლინიკურ კვლევებში რიოციგუატმა აჩვენა ფდე-5-ის ინჰიბიტორების ჰიპოტენზიური მოქმედების გაძლიერება. პოპულაციურ კვლევებში ამ კომბინაციის სასიკეთო კლინიკური ეფექტის მონაცემები არ არსებობს. რიოციგუატისა და ფდე-5-ის ინჰიბიტორების, მათ შორის სილდენაფილის, ერთდროულად გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პარაგრაფი “უკუჩვენება“). სილდენაფილისა და ალფა-ადრენობლოკერების ერთდროულად გამოყენება შეიძლება იწვევდეს სიმპტომური ჰიპოტენზიის განვითარებას მიდრეკილების მქონე ცალკეულ პაციენტებში. ამ მდგომარეობის განვითარება სავარაუდოდ შეიძლება აღინიშნოს სილდენაფილის დოზის მიღებიდან 4 საათში (იხ. პარაგრაფები “გამოყენების წესი და დოზები“ და “განსაკუთრებული მითითება“). სამკურნალო საშუალებების სპეციფიკური ურთიერთქმედების შემსწავლელი სამი კვლევის ფარგლებში სტაბილურ მდგომარეობაში წინამდებარე ჯირკვლის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის (წჯკჰ) მქონე პაციენტებს დოქსაზოზინის მიღების ფონზე ერთდროულად დაენიშნათ ალფა-ადრენობლოკერი დოქსაზოზინი (დოზით 4 მგ და 8 მგ) და სილდენაფილი (დოზით 25, 50 და 100 მგ). ამ კვლევებში ჩართულ პაციენტებში აღინიშნა არტერიული წნევის საშუალო დამატებითი დაქვეითება მწოლიარე მდგომარეობაში 7/7 მმ-ით ვწყ.სვ., 9/5 მმ-ით ვწყ.სვ. და 8/4 მმ-ით ვწყ.სვ., და არტერიული წნევის საშუალო დაქვეითება მდგომარე პოზიციაში 6/6 მმ-ით ვწყ. სვ., 11/4 მმ-ით ვწყ. სვ. და 4/5 მმ-ით ვწყ. სვ. სილდენაფილისა და დოქსაზოზინის ერთდროულად გამოყენებისას პაციენტებში სტაბილურ მდგომარეობაში დოქსაზოზინის მიღების ფონზე სიმპტომური ორთოსტატული ჰიპოტენზიის განვითარების შემთხვევები არ იყო ხშირი. ეს შეტყობინებები ითვალისწინებდა თავბრუსხვევასა და გონების დაკარგვის წინა მდგომარეობას სინკოპეს გარეშე. სილდენაფილის (დოზით 50 მგ) ტოლბუტამიდთან (დოზით 250 მგ) ან ვარფარინთან (დოზით 40 მგ) (პრეპარატები, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C9-ით) მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების ნიშნები გამოვლენილი არ არის. სილდენაფილი (დოზით 50 მგ) არ იწვევდა აცეტილსალიცილის მჟავით (დოზით 150 მგ) გამოწვეული სისხლდენის დროის გახანგრძლივების პოტენცირებას.  სილდენაფილი (დოზით 50 მგ) არ იწვევდა ალკოჰოლის ჰიპოტენზიური მოქმედების პოტენცირებას ჯანმრთელ მოხალისეებში სისხლში ეთალონის მაქსიმალური დონის საშუალოდ 80 მგ/დლ შემთხვევაში. პაციენტებში, რომლებიც იღებდენ სილდენაფილს, არ იყო აღნიშნული განსხვავებები უსაფრთხოების პროფილში პლაცებოსთან შედარებით, ისეთი კლასის ჰიპოტენზიური სამკურნალო საშუალებების ერთდროულად მიღებისას, როგორიცაა დიურეზულები, β-ადრენორეცეპტორების ბლოკერები, აგფ ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ანტაგონისტები, ჰიპოტენზიური პრეპარატები (ვაზოდილატატორები და ცენტრალური მოქმედების პრეპარატები), ადრენერგული რეცეპტორების ბლოკერები, კალციუმის არხების ბლოკერები და α-ადრენორეცეპტორების ბლოკერები. სამკურნალწამლო ურთიერთქმედების შემსწავლელ სპეციალურ კლინიკურ კვლევაში სილდენაფილისა (100 მგ) და ამლოდიპინის ერთდროულად მიღებისას არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში აღინიშნა სისტოლური არტერიული წნევის დამატებითი დაქვეითება პაციენტის მწოლიარე მდგომარეობაში 8 მმ-ით ვწყ. სვ. დიასტოლური არტერიული წნევის შესაბამისი დაქვეითება შედარებული იყო ჯანმრთელ მოხალისეებში აღნიშნულ მაჩვენებელთან მხოლოდ სილდენაფილის გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოდინამიკა“). სილდენაფილი (დოზით 100 მგ) არ ახდენდა გავლენას აივ-პროტეაზის ინჰიბიტორების, საკვინავირის და რიტონავირის (რომლებიც წარმოადგენს იზოფერმენტ CYP3A4-ის სუსბტრატებს) ფარმაკოკინეტიკაზე წონასწორულ მდგომარეობაში. სილდენაფილი წონასწორულ მდგომარეობაში (80 მგ სამჯერ დღე-ღამეში) იწვევდა ბოზენტანის (125 მგ ორჯერ დღე-ღამეში) AU AUC 49.8%-ით და C max 42%-ით გაზრდას ჯანმრთელ მოხალისე მამაკაცებში. სილდენაფილის ერთჯერადი დოზის დამატება საკუბიტრილ/ვალსარტანში წონასწორულ მდგომარეობაში ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში ასოცირდებოდა არტერიული წნევის მნიშვნელოვნად უფრო დიდ შემცირებასთან შედარებით მარტო საკუბიტრილ/ვალსარტანთან შედარებით. ამიტომ სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ სილდენაფილის დანიშვნისას პაციენტებში, რომლებიც იღებენ საკუბიტრილს/ვალსარტანს.   განსაკუთრებული მითითება ერექციის დარღვევების დიაგნოსტიკის მიზნით, მათი შესაძლო მიზეზების დასადგენად და ადეკვატური მკურნალობის ასარჩევად საჭიროა სრული სამედიცინო ანამნეზის შეგროვება და საგულდაგულო ფიზიკალური გამოკვლევების ჩატარება. გულ-სისხლძარღვთა გართულებები გულის დაავადებების არსებობისას სექსუალური აქტივობა გარკვეული რისკის შემცველია, ამიტომ ერექციის დარღვევების სამკურნალოდ ნებისმიერი თერაპიის დაწყებამდე ექიმმა შეიძლება დაუნიშნოს პაციენტს გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გამოკვლევა. სილდენაფილი ახდენს ვაზოდილატაციურ მოქმედებას, რომელიც იწვევს არტერიული წნევის მცირე ტრანზიტორულ დაქვეითებას (იხ. პარაგრაფი “ფარმაკოდინამიკა“). სილდენაფილის დანიშვნამდე ექიმმა გულდასმით უნდა შეაფასოს ვაზოდილატაციური მოქმედების შესაძლო არასასურველი გამოვლინებების რისკი შესაბამისი დაავადებების მქონე პაციენტებში, განსაკუთრებით სექსუალური აქტივობის ფონზე. ვაზოდილატატორის მომატებული ათვისება აღინიშნება მარცხენა პარკუჭიდან გადინების გაძნელების შემთხვევებში (მაგალითად, აორტის სტენოზის, ჰიპერტროფიული ობსტრუქციული კარდიომიოპათიის დროს), ასევე, მრავლობითი სისტემური ატროფიის იშვიათი სინდრომის დროს, რომელიც ვლინდება ვეგეტატიური ნერვული სისტემის მხრივ არტერიული წნევის რეგულაციის მძიმე  დარღვევით. ჰიპოტენზია    ვიაგრა აძლიერებს ნიტრატების ჰიპოტენზიურ ეფექტს (იხ. პარაგრაფი “უკუჩვენება“). რეგისტრაციის შემდგომი დაკვირვების პერიოდში რეგისტრირებულია გულ-სისხლძარღვთა სერიოზული გართულებების შემთხვევები (მ.შ. მიოკარდიუმის ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია, მოულოდნელი კორონარული სიკვდილი, პარკუჭოვანი არითმია, ჰემორაგიული ინსულტი, ტრანზიტორული იშემიური შეტება, არტერიული ჰიპერტენზია და ჰიპოტენზია), რომლებიც დროში დაკავშირებული იყო ვიაგრას გამოყენებასთან. ამ პაციენტების უმრავლესობას, მაგრამ არა ყველა მათგანს, ჰქონდა გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის ფაქტორები. მითითებული არასასურველი მოვლენების უმრავლესობა აღინიშნა სექსუალური აქტივობისთანავე, ზოგიერთი მათგანი აღინიშნა სილდენაფილის მიღების შემდეგ შემდგომი სექსუალური აქტივობის გარეშე. ამ მოვლენებსა და მითითებულ ან სხვა ფაქტორებს შორის პირდაპირი კავშირის დადგენა შეუძლებელია. პრიაპიზმი ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალო საშუალებები, მ.შ. სილდენაფილი, სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში სასქესო ასოს ანატომიური დეფორმაციით (მაგალითად, ანგულაცია, კავერნოზული ფიბროზი ან პეირონის დაავადება) ან პაციენტებში პრიაპიზმის განვითარების რისკის ფაქტორებით (როგორიცაა ნამგლისებრ-უჯრედოვანი ანემია, მრავლობითი მიელომა ან ლეიკემია). სილდენაფილის რეგისტრაციის შემდგომი გამოყენების დროს აღინიშნებოდა ხანგრძლივი ერექციის და პრიაპიზმის განვითარების შემთხვევები. 4 საათზე მეტი დროის განმავლობაში ერექციის შენარჩუნების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებისთვის. იმ შემთხვევაში, თუ პრიაპიზმის თერაპია დაუყოვნებლივ არ ჩატარდა, შეიძლება განვითარდეს სასქესო ასოს ქსოვილების დაზიანება და პოტენციის შეუქცევადი დაკარგვა. ფდე-5-ის სხვა ინჰიბიტორებთან ან ერექტიული დისფუნქციის მკურნალობის სხვა მეთოდებთან ერთდროულად გამოყენება სილდენაფილის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა ფდე-5-ის სხვა ინჰიბიტორებთან ან ფილტვის არტერიული ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ სილდენაფილის შემცველი სხვა პრეპარატების (რევაციო), ასევე ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალო სხვა საშუალებებთან  კომბინაციის გამოყენებისას შესწავლილი არ არის, ამიტომ ასეთი კომბინაციების გამოყენება რეკომენდებული არ არის. მხედველობის დარღვევები სილდენაფილისა და ფდე-5-ის სხვა ინჰიბიტორების მიღებისას ცნობილია მხედველობის დარღვევის სპონტანური შემთხვევების შესახებ (იხ. პარაგრაფი “გვერდითი მოქმედება“). სპონტანურ შეტყობინებებში და დაკვირვებით კვლევაში აღინიშნა იშვიათი დაავადების მხედველობის ნერვის წინა იშემიური ნეიროპათიის შემთხვევები, რომლებიც არ იყო დაკავშირებული არტერიიტთან (NAION, non-arteritic anterior ischemic optic neuropathy), რომლებსაც კავშირი ჰქონდათ სილდენაფილისა და ფდე-5-ის სხვა ინჰიბიტორების მიღებასთან (იხ. პარაგრაფი “გვერდითი მოქმედება“). საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, რომ მხედველობის მოულოდნელად დაკარგვის შემთხვევაში უნდა შეწყვიტოს ვიაგრას მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართოს ექიმს (იხ. პარაგრაფი “უკუჩვენება“). გამოყენება ერექციის დარღვევების სამკურნალო სხვა საშუალებებთან ერთად რიტონავირთან ერთდროულად მიღება სილდენაფილის და რიტონავირის ერთდროულად გამოყენება რეკომენდებული არ არის (იხ. პარაგრაფი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“). ალფა-ადრენობლოკერებთან ერთდროულად მიღება ვინაიდან სილდენაფილის და ალფა-ადრენობლოკერების ერთდროულად გამოყენება შეიძლება იწვევდეს სიმპტომური ჰიპოტენზიის განვითარებას ცალკეულ მგრძნობიარე პაციენტებში, სილდენაფილი სიფრთხილის ზომების დაცვით უნდა დაენიშნოთ პაციენტებში, რომელბიც იღებენ ალფა-ადრენობლოკერებს (იხ. პარაგრაფი “ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან“). ამ მდგომარეობის განვითარება სავარაუდოდ შეიძლება აღინიშნოს სილდენაფილის დოზის მიღებიდან 4 საათის განმავლობაში. ორთოსტატული ჰიპოტენზიის განვითარების რისკის მინიმუმამდე შესამცირებლად სილდენაფილით თერაპიის დაწყება შეიძლება მხოლოდ ჰემოდინამიკურად სტაბილურ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ალფა-ადრენორეცეპტორების ბლოკერებს. ასევე, განსახილველია სილდენაფილის საწყისი დოზის 25 მგ-ის მიღების საკითხი (იხ. პარაგრაფი “გამოყენების წესი და დოზები“). გარდა ამისა, ექიმმა უნდა მიაწოდოს პაციენტს ინფორმაცია იმ ღონისძიებების შესახებ, რომლებიც უნდა ჩატარდეს ორთოსტატული ჰიპოტენზიის სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში. გავლენა სისხლის შედედებაზე ადამიანის თრომბოციტების in vitro კვლევით ნაჩვენებია, რომ სილდენაფილი ახდენს ნატრიუმის ნიტროპრუსიდის ანტიაგრეგანტული მოქმედების პოტენცირებას. სისხლის შედედების დარღვევების ან მწვავე პეპტიური წყლულის მქონე პაციენტებში სილდენაფილის გამოყენების უსაფრთხოების შესახებ მონაცემები არ არსებობს, ამიტომ ამ ჯგუფში სილდენაფილის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ სარგებელი/რისკის გულდასმით შეფასების შემდეგ.  დამხმარე ნივთიერებები ტაბლეტის აპკიანი გარსი შეიცავს ლაქტოზას. მამაკაცებისთვის გალაქტოზის იშვიათი მემკვიდრეობითი აუტანლობით, საერთო ლაქტაზის დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციის სინდრომით ვიაგრას მიღება არ შეიძლება. მოცემული სამკურნალო საშუალების ერთი ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს. ნატრიუმის დაბალი შემცველობით დიეტის დაცვის შემთხვევაში პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული, რომ ეს პრეპარატი პრაქტიკულად “არ შეიცავს ნატრიუმს“. ქალები ვიაგრა არ არის განკუთვნილი ქალებში გამოსაყენებლად.   ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე პრეპარატ ვიაგრას შეუძლია უმნიშვნელო გავლენა მოახდინოს ავტოტრანსპორტის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. ვინაიდან სილდენაფილის კლინიკური კვლევებიდან მიღებულია შეტყობინება თავბრუსხვევისა და მხედველობის დარღვევების განვითარების შესაძლებლობის შესახებ, პაციენტმა უნდა იცოდეს სილდენაფილის მიღებისას ამ რეაქციების გამოვლენის ალბათობის შესახებ ავტოტრანსპორტის მართვის ან რთულ ტექნიკასთან მუშაობის დაწყებამდე. გამოშვების ფორმა 50 მგ ან 100 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები 1, 2 4, 8 ან 12 ტაბლეტი პვქ/პოლიეთილენ/აკლარ/ალუმინის ფოლგის ბლისტერში 1, 2 ან 3 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად 25 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები 4 ტაბლეტი პა/ალუმინის/პვქ ფირის და ალუმინის ფოლგის ბლისტერში. 1 ბლისტერი  გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად  მუყაოს კოლოფში. მუყაოს კოლოფის წინა მხარეს აღნიშნულია პერფორირებული ხაზები პირველი გახსნის კონტროლისთვის. კოლოფის წინა ზედაპირზე ქვედა მარჯვენა კუთხეში მითითებულია დამცავი სტიკერი. შენახვის პირობები შეინახეთ არაუმეტეს 30˚C ტემპერატურაზე. დაიცავით ნესტისაგან.  შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.   ვარგისობის ვადა 5 წელი. პრეპარატი არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.   გაცემის რეჟიმი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.